En toen.....
Toen was het stil....héél erg stil.
De tijd na het overlijden van Porky is me erg zwaar gevallen....Ik mis mijn vriendje nog zo heel erg, het is zo stil nu hij er niet meer is.... Mijn dagen draaide om Porky heen, samen hadden we een lekker lopend dag ritme en toen Porky er niet meer was, was ik mijn dagindeling kwijt en is het zoeken naar een goede dagindeling, waar ik me fijn bij voel, begonnen. De eerste weken kon ik er niets mee, maar er komen weer dagen voorbij waarbij ik denk, hé dat liep lekker...Ik wist dat Ik Porky heel erg zou missen, maar dat het zo'n inpact op mijn leven zou hebben dat had ik nooit kunnen bedenken....
Gelukkig zijn er hele lieve vrienden om me heen die me door deze periode heen helpen en ook wil ik iedereen die me heeft gesteund in de periode voor en na het overlijden van Porky heel erg bedanken, alle mailtjes, reacties op mijn site, kaartjes, telefoontjes en alles ...het heeft me zo goed gedaan.......
Maar ik heb niet stil gezeten, samen met vrienden heb ik mijn huis aan gepakt, kasten opgeruimd, van alles veranderd, kaartjes verstuurd en ga zo maar door. Want mijn leven gaat door, ook zonder Porky en ook al valt dat niet mee, ik zal er zeker wat van maken. Morgen gaat dat zeker lukken, dan vier ik namelijk alvast mijn verjaardag die dinsdag de 26e is......
Langzaam maar zeker gaat mijn leven weer zijn gangetje maar er gaat geen dag, geen moment voorbij, dat ik niet aan mijn lieve Porkje denk....
Fijn weekend allemaal.....
Niet goed......
Porky is weer terug van de dierenarts, Marian heeft hem net opgehaald, en dat wat we niet wilde horen kregen we wel te horen...Porky is heel, heel erg ziek.....Zo ziek dat we hem moeten laten gaan....Zijn niertjes zijn compleet kapot........ach meer hoeven we niet te zeggen......Porky mag nog de kerst bij mij blijven, volgende week nemen we afscheid van ons vriendje.....
