Kleding.....
Vandaag weer een uurtje frustratie achter de rug...nu niet denken dat mijn leven alleen maar uit frustraties bestaat want dat is niet zo hoor, integendeel, ik heb meer leuke dingen dan frustraties gelukkig. Maar het zit zo....sinds ik de pijnpomp heb,...die ik voor de gezelligheid Loesje heb genoemd,...dat klinkt leuker dan dat je zegt dat ding of die bult..
dus sinds Loesje, is mijn lijf nogal veranderd, het is namelijk niet een bultje wat je ziet, maar ik heb echt een behoorlijke bult op mijn buik en dat is niet handig, want bij veel van mijn shirtjes is het zo goed te zien dat het gewoon geen gezicht is. Ik schaam me totaal niet voor Loesje maar ze hoeft nu niet echt super in het zicht te zijn zeg maar, ze hoeft niet het eerste te zijn wat je ziet.....In het ziekenhuis had ik al wel door dat veel shirtjes niet meer zouden passen en eenmaal thuis ben ik samen met een vriendin mijn kleren kast ingedoken en ik heb echt alles gepast. Tot mijn grote schrik waren er 11 shirtjes! die ik echt niet meer aan kan en er bleven niet veel shirtjes meer over die ik nog wel aan kan. Oh wat had ik de balen, want ja 11 nieuwe shirtjes kopen is geen goedkoop grapje......
(De shirtjes zijn inmiddels mijn kast uit en in andere kasten terecht gekomen.)
Mijn kast moest dus dringend aangevuld worden en vol goede moed dook ik achter het internet en bestelde ik me een slag in de rondte . Inmiddels zijn we zo’n 4 weken verder en heb ik zeker 30 shirtjes/truien gepast en de opbrengst, nou schrik niet...wel 4 shirtjes en 2 leggings....Nou daar word een mens niet blij van. Er hoeven echt geen 11 nieuwe shirtjes bij hoor, maar een stuk of 8 zou leuk zijn.
Vandaag kwam dus de laatste bestelling en daar had ik 7 shirtjes besteld...normaal gesproken koop ik altijd wel wat bij die webwinkel, maar nu was er echt niets voor mij bij. Er zaten echt wel leuke shirtjes tussen hoor, dat was het probleem niet, maar ja ik kan nu eenmaal niet alles meer aan, vooral die super soepel vallende stof is een drama....Dus toen ik klaar was met passen, was ik eventjes niet blij.
Maar ik ben er klaar mee, voorlopig ga ik geen nieuwe shirtjes/truien meer bestellen, ik laat het even voor wat het is, er komt vast nog wel een oplossing...en weet wat je zo leuk is?.......Als het straks voorjaar en zomer word dan mag ik nog een keer hetzelfde doen 
Fijn weekend allemaal.......
Wéér.......
Wéér moest ik naar het ziekenhuis, net als maandag en wéér moest ik wachten, net als maandag......Nou niet helemaal net als maandag, in plaats van een half uur moest ik iets langer dan een uur wachten en dat was echt afzien......
Het enige verschil was dat hij nu uitgebreid de tijd nam...hij gaf de nodige uitleg en hij heeft pomp weer opgehoogd....als het goed is, gaat het wondje vanzelf weer dicht zegt hij...nou eerst zien..... ik heb al eens anders meegemaakt, al heb ik hier wel een goed gevoel bij hoor. Maar nu ben ik even vrij van het ziekenhuis, wat een heerlijk gevoel is dat, ik moet wel bellen als er iets is, maar daar gaan we natuurlijk niet van uit. Op 6 april mag ik weer op komen draven, maar nu heb ik even ‘ziekenhuis vakantie’ en het is nog weekend ook, beter kan niet.
Plannen heb ik niet.....nou ja een beetje, lekker lang slapen op zaterdag en zondag staat wel boven aan mijn lijstje, de was moet gedaan, ik wil mijn wekelijkse kaartjes schrijven en een beetje proberen te knutselen, kortom de gewone weekend dingen, maar wel lekker want alles mag en niets moet...dat is pas echt weekend.
Ik wens jullie allemaal een heel goed weekend.
Grrrrrrrrrrr........
De meesten van jullie hebben wel eens gelezen over de frustraties die ik (en velen met mij) heb met het repareren van mijn rolstoelen. ...Nou hier is dan de zoveelste aflevering van deze soap. Al vanaf September zit ik te wachten op verschillende reparaties en vervanging van onderdelen voor mijn elektrische en hand bewogen rolstoel. Omdat het allemaal zo lang duurde voor ik iets van het bedrijf hoorde, ondank al mijn telefoontjes, heb ik mijn ergotherapeute ingeschakeld en hebben we plan gemaakt.
Vandaag kwam er inderdaad een monteur, gelukkig wel degene die weet wat hij doet, maar ja hij kan alleen maar uitvoeren wat hij opgedragen krijgt (al doet hij echt wel meer) en wat hij aan spullen mee krijgt. Nadat ik hem had gevraagd wat hij ging doen kwam de stoom zo ongeveer uit mijn oren, hij had voor welgeteld 2 reparaties spullen bij zich....hoera.... ik heb een nieuw lampje en dat na 3 maanden wachten, ook heb ik iets voor de rugleuning gekregen, maar ik zag al dat dat niet echt werkt en verder....verder wist hij van niets.
Oh wat heb ik vreselijk de balen....Nu zit ik dus nóg met kapotte armleuningen (netjes geplakt met ducktape hihi) en wacht ik nog steeds op voorwieltjes en op de assen voor de handbewogen rolstoel, want ja ze hadden de verkeerde besteld, maar die kwamen snel binnen...jaja...dat heb ik vaker gehoord.
Ik zal jullie mijn verdere frustraties besparen maar dat zijn er velen...Zoals afgesproken ga ik de ergotherapeute maar eens mailen en dan gaat zij er mee aan de slag en daar ben ik echt blij mee... want ik ben het iedere keer weer bellen en vragen meer dan zat en een klachten brief gaat dan ook weer de deur uit....Nu is het wachten tot ze weer komen ........word vervolgd.
Zo'n dag.....
Ken je dat zo’n dag die het net niet is? Nou ik wel...vandaag leek een veel belovende dag te worden. Toen ik vroeg op stond, ik moest voor controle naar het ziekenhuis....was het schitterend weer en de zon scheen. Terwijl ik mijn haar deed, wat ik 3x moest doen voor het acceptabel zat , ook al zo’n vaag teken, was ineens de zon weg..Nou en met de zon ging ook mijn goede begin van de dag weg, ik stak met de mascara roller in mijn ogen.....ja ogen, want ik deed het bij allebei...ik wilde wat drinken pakken en gooide het vervolgens op de grond en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Toen ik gehaald werd was ik dus ook nog niet klaar, ondanks mijn vroege start. Eenmaal in het ziekenhuis begonnen we goed, met een saucijzenbroodje omdat we toch wat vroeg waren...nou dat hadden er wel meer kunnen zijn, want ik had een afspraak om 12.15, was om 12.45 aan de beurt en stond 3 minuten later weer buiten. “Kom vrijdag maar weer langs want dan wil ik het nog eens zien” zei de arts....Ik denk dat jullie wel begrjipen hoe ik toen keek ........
De terug weg verliep rustig, ik was door al mijn energie heen en de rest van de dag was makkelijk in te vullen...pyjama aan, slapen en dan lekker in pyjama blijven hangen....typisch zo’n dat je beter in bed had kunnen blijven...Morgen beter?!
Wat er allemaal gebeurde....
Nou het waren de maanden wel zeg....Na het verwijderen van de galblaas wilde ik snel opknappen...Nou dat was leuk bedacht maar zo werkte dat niet en het heeft echt weken geduurd voor ik me weer wat beter voelde....De arts had gezegd dat ik met een maandje geen last meer van misselijkheid zou hebben..... nou die man kan niet tellen want het heeft ruim 2 maanden geduurd voor ik echt merkte dat ik niet meer misselijk was, dat was echt een verademing na anderhalf jaar ziek te zijn geweest. Al stond op dat moment de volgende operatie al weer voor de deur.
Op 8 December werd ik weer opgenomen en zou de pijnpomp geplaats worden, ik heb daar zo tegen opgezien...echt ongekend voor mijn doen. Maar de operatie is geslaagd, al is het erg tegen gevallen, ik heb heel veel pijn gehad met de nodige ongemakken, na een paar dagen zou ik naar huis mogen was van tevoren gezegd, maar ja ik, zou ik niet zijn, als dat niet wat langer duurde
Inmiddels zit de pomp er al een tijdje in en het is erg wennen, de pomp is groot, wat mijn bewegingen nog wat beperkt, ik heb echt een bult op mijn buik en wel zo dat veel kleren niet meer passen. 
Het resultaat is nog niet echt duidelijk, dit omdat door de operaties de Posttraumatische Dystrofie ontzettend actief is, wat de pijn zo heftig maakt dat dat eerst rustiger moet zijn voor we weten wat de pomp echt doet..Maar mijn benen zijn wat rustiger en ik heb iets minder krampen en spasmes in mijn benen en dat is echt een verademing, dus het goede begin is er, nu de rest nog.
Tja en zo rolde ik de Decembermaand door, het nieuwe jaar in...ziek, moe en ellendig van alles maar blij dat ook dit voorbij is en ik hoop van harte dat het nu een jaar word zonder ziekenhuisopnames. Al moet ik wel bekennen dat er wat complicaties zijn en ook de wond is nog niet helemaal goed dicht, dus extra controles zijn er nog wel, maar ook dat komt gewoon goed.
Ondertussen probeer ik mijn leventje weer op te pakken, ik schrijf mijn wekelijkse kaartjes weer en ben bezig met wat geknutsel wat ik in bed kan doen en het huishouden gaat ook door natuurlijk en zo rommel ik de dagen door, die ook nog eens snel gaan omdat ik veel rust en slaap.
Plannen heb ik genoeg maar ik leef nog even van dag tot dag en plan mijn dagen als ik weet hoe ik me die dag voel, en dat werkt.......en ik ben natuurlijk al weer bezig met de voorbereidingen voor mijn verjaardag die de 26e is, komende week heb ik al de eerste verjaardagsvisite ....en bij al mijn plannen staat loggen hoog op mijn lijstje...ik heb er echt weer zin in,maar ik kan, omdat ik nog lang niet fit ben, niet beloven dat er iedere dag een logje zal komen, maar ik doe mijn best......Fijn weekend allemaal
2012......
Een nieuw jaar is begonnen en ik wens iedereen een heel fijn en gezond 2012...
Omdat mijn site niet werkte door een probleempje bij de server kon ik een lange tijd niet loggen, maar het is weer opgelost en ik kan mijn gang weer gaan. Omdat er best veel gebeurd is afgelopen maand kom ik daar nog wel op terug....maar voor nu ben ik super blij dat alles weer werkt en gaan we vol goede moed het nieuwe jaar in.