Gewonnen.......
Jullie willen niet weten hoe vreselijk ik heb gelachen gisteren.
Het zit zo, op internet zie je vaak van die winacties. Nou daar doe ik al jaren aan mee en ik heb al eens eerder wat gewonnen en wie niet waagt, wie niet wint. Nou gisteren kwan de postbode een grote doos brengen en ik wist gelijk dat ik iets gewonnen had en toen moest ik gelijk al lachen want ik wist al bijna zeker wat het was.
Ik pakte de doos uit en moest nog veel harder lachen. Weet je wat ik gewonnen heb? Kijk maar
Nou ik denk dat jullie wel weten waarom ik zo moest lachen....ik kan al jaren geen schoenen aan mijn voeten verdragen en lopen kan ik ook niet en dan win je dit, nou de hilariteit was groot. Ik wist wel dat je deze merk schoenen kon winnen, maar ik dacht, ik win toch niet....nou dat pakte dus even ander uit.
Gelukkig was dat niet alles, kijk maar
Het is een super mooi windlicht/stolp, waar ik heel erg blij mee ben en komt bij Riveira Maison, vandaan, een winkel die de meest mooie spullen heeft. Ik heb het al een mooi plekje gegeven en ga nu nog even kijken wat ik er in ga zetten. Dat kunnen mooie kaarsen zijn of iets anders, ik zie wel.
Het zijn grote cadeau's als ik de prijzen zo zie (die heb ik natuurlijk even opgezocht) en ik ga vrolijk door met het invulen van dit soort acties.
Maar het was een dag met een lach en dat doet een mens goed.
Oh ja iemand nog nieuwe schoenen nodig? Het is maat 39 
9 jaar....
Vandaag is het precies 9 jaar geleden dat ik hier, in mijn huisje kwam wonen. Een dag die ik me als de dag van gisteren kan herinneren, een dag die ik nooit zal vergeten, want die dag heeft mijn leven compleet veranderd.
Veel is anders dan toen, ik ben mijn vader verloren en mijn oma en anderen die me zo lief waren. Lichamelijk is het er niet beter op geworden en zo kan ik nog wel even door gaan.
Ook mijn huisje ziet er niet meer uit zoals toen. Toen was het een huis vol met kleur en varkentjes, een druk, gezellig huis. Nu is het vooral wit, grijs en natuur tinten met veel brocante /oude spullejes en super gezellig, een warm nest zoals een goede vriend zei. De varkenskaarten lijstjes in de gang hangen er nog, maar verder zijn de varkentjes naar de achterkamer verhuist waar ze een mooi plekje hebben gevonden. Het is rustiger, net als ik, maar boven al is het echt mijn huisje, waar ik me veilig en fijn voel en ik hoop hier nog lang te wonen.
Wat een koude hebben winter hebben we zeg, een winter waarin ik amper naar buiten kan vanwege de kou en de pijn die dat geeft, maar vandaag moest ik de echt deur uit, want ik moest naar de opticien. Want 9 jaar geleden kon ik beter zien dan nu. Ik heb een nieuwe bril uitgezocht, want ik moest sterkere glazen. Maar niet alleen de sterkte van mijn glazen is veranderd, ik krijg nu glazen met een lees-gedeelte erin.....Tja dan weet je toch echt dat je ouder word.... 
Nu heb ik al een een paar jaar een leesbril, maar ik werd gek van het wisselen van de een naar de andere bril en omdat ik nu toch sterkere glazen moest, heb ik besloten alles in één te doen. Vroeger vond ik mensen die een lees-gedeelte in hun bril hadden oude mensen....dus tja.....ik zeg niks.
Over 14 dagen is de bril klaar en hopelijk is alles dan een stukje duidelijker en makkelijker, al zal het best moeten wennen.
9 jaar woon ik nu in mijn huisje, 9 jaar waarin er veel gebeurd is, veel mooie dingen,veel verdrietige en veel moeilijke dingen, zoals het in het leven gaat. Maar we gaan door, dag voor dag, en ik hoop nog heel veel van deze logjes vanaf mijn fijne plekje hier te kunnen schrijven.
Januari
Januari is al bijana 11 dagen oud en het is zoals bijna iedereen zegt....het is saai en somber. Saai vind ik het niet want daar kun je zelf wat aan doen maar somber? Nou dat klopt wel. Nu wil ik helemaal geen zeurpiet over het weer worden, daar kunnen we toch niets aan veranderen, maar oef, wat is het ongezellig buiten. Of het regent of het is zo grijs en donker in de lucht dat je bijna de hele dag de lamp aan moet hebben wil je je wat kunnen zien en kunnen doen. Jaunari is nog niet helemaal wat het in mijn gedachten zijn moet....zoals het vroeger was, veel sneeuw, vorst en schaatsen...zo herinner ik me de Januari maanden van vroeger.....oef als ik 'vroeger' schrijf dan voel ik me ineens zo oud;-)
Maar het goede nieuws is dat het weer gaat veranderen en dan is de kans groot dat het overdag zonnig is met een blauwe lucht en dat het kouder word, ze denken zelfs dat er eind volgende week geschaatst kan worden en zo word het toch nog leuk in Januari. De kou is niet mijn grootste vriend hoor, die zorgt altijd weer voor extra pijn, maar als de zon schijnt maakt dat veel goed 
Tijdens mijn laatste ziekenhuis opname in November ging er erg veel fout, met medicatie en andere dingen, dit was dusdanig ernstig dat ik een officiiële klacht heb ingediend. Nu had ik er een hard hoofd in dat ik daar nog wat van zou horen, maar dat gebeurde wel. Eerst kreeg ik bericht dat ze er mee bezig waren en toen kreeg ik antwoord. In de brief werden de grote fouten die gemaakt zijn, zoals zij het omschreven, toegegeven en er werd excuus gemaakt. Ook gaan ze het protocol veranderen en dat is voor mij heel belangrijk. Nu heb ik daar niets meer aan, want de pijn en ellende die ik heb gehad kunnen ze niet meer goed maken. Maar zo kan dit niet meer gebeuren, met mij niet maar ook met anderen niet. Om hun excuus kracht bij te zetten zat er een bloemenbon bij.
Bloemen zijn altijd fijn en zeker in een donkere Januari maand. Die bon, die ga ik vlak voor mijn verjaardag, de 26e inleveren, dan ga ik de bloemetjes binnen zetten en verdrijf ik de sombere Januari maand uit mijn huis en hoofd .....
2012-1213
Nog even en dan laten we 2012 achter ons en gaan we verder, 2013 in.
Bij ons allemaal zullen de gedachten echt wel even terug gaan na alles van het afgelopen jaar. Ook ik kijk terug en weet niet wat ik zeggen moet. Er gaat zoveel door me heen dat ik de woorden niet kan vinden. Herinneringen aan 2012 worden overstelpt door verdriet, al vergeet ik de mooie momenten, die er ook waren, echt niet....
We gaan 2013 in en hopen en maken er het beste van.....
Ik wens iedereen een hele fijne jaarwisseling en een heel goed, gelukkig en gezond 2013 toe.
Hallo allemaal......
Het is echt te lang geleden dat ik een berichtje plaatste, maar er gebeurde teveel en ik had al mijn energie nodig voor andere dingen. Na het overlijden van mijn vader en oma volgde een zware tijd, er moest veel gedaan en geregeld worden en daar komt bij dat je ook vol zit met vragen verdriet en dat maakt het allemaal niet gemakkelijker. Het moeten missen van mensen die je zo dierbaar zijn, doet zoveel met je en het veranderd je als mens. Toen ik weer een beetje mijn dagelijkse rimte te pakken had stond het volgende weer voor de deur en dat was een operatie.
De neurostimulator, die 2 jaar geleden geplaatst is moest eruit. De hoop was dat de stimulator samen met de pijnpomp voor een betere pijnstilling zou zorgen, maar helaas dat deed het dus niet en daarom hebben we na goed overleg besloten dat de stimulator verwijderd zou worden, De datum was gepland op 6 December.
Maar niets is wat het lijkt, want op dinsdag 13 November kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik donderdag geopereerd wilde worden, er was een plekje vrij gekomen. Ik dacht dus een week later en zei dus ja....maar toen het stil bleef aan de andere kant van de lijn en realiseerde ik me ineens dat het diezelfde week zou zijn, dus over 2 dagen. Nou ja dacht ik, doe maar, dan is het maar achter de rug en zo gezegd zo gedaan.
Maar eerst kreeg ik mijn vriendin nog op bezoek, waar ik een hele gezellige avond en dag mee heb gehad.
De operatie is erg tegen gevallen, de arts zei de dag erna dat het een grote en zware operatie was geweest, nou dat hoefde hij niet te zeggen , dat voelde ik wel met 2 wonden op mijn rug en 1 wond op mijn buik. Na 5 zware dagen waarin echt alles anders ging dan de bedoeling was, mocht ik met de nodige pijnstillers naar huis. Maar het gaat nog steeds niet goed, de wonden op mijn rug zijn even los geweest maar die zijn gelukkig alsnog snel dicht gegaan en genezen, maar de wond op mijn buik is helemaal los en dat is echt heel pijnlijk en een heel gedoe.
Inmiddels gaan we richting kerst en is mijn huis weer een kersthuis, al heb ik wel getwijfeld of ik dat wel wilde dit jaar. Maar de kerstbomen staan naast de schouw en het winterdorp staat op de keukentafel en het is goed zo, het geeft licht in donkdere dagen. Gelukkig heb ik veel hulp gehad, anders was het me niet gelukt.
Dit jaar is de Decembermaand een andere maand dan andere jaren. Ik mis mijn vader heel erg en het lijkt wel of dat deze maand extra voelbaar is. We hadden altijd hele gesprekken over wat we zouden eten, wat we gingen doen en wat we op tv zouden gaan kijken en over van alles en nog wat en dat mis ik, maar ik moet door.
Dat zal ik ook met mijn log doen, doorgaan....hoe en hoe vaak, dat weet ik nog niet, maar ik zal logjes blijven schrijven alleen hoop ik dat er niet meer zo'n lange tijd tussen zal komen, maar dat kun je van tevoren nooit zeggen, maar.....ik ben er weer