Gevangen
Bij Bubs heb ik het stokje gevangen wat gestart is bij Eliza Het onderwerp van het stokje is: Je meest geliefde huisdier ooit. Nu waren en zijn al mijn huisdieren me even lief en dierbaar, maar toch springt er ééntje boven uit en dat is Rikkie het dwergpoedeltje
Rikkie was een een klein dwergpoedeltje wat we kregen toen hij 6 weken was, ik vergeet nooit meer wat een hoopje krullen hij was. We hadden thuis een hele discussie over zijn naam tot we Rikkie vonden (hij is vernoemd naar mijn vader die Rik heet) en dat heeft de nodige lachbuien opgeleverdt dat weet ik nog wel. De foto hierboven is gemaakt op mijn 7e verjaardag. Het was echt zo'n lekker diertje, altijd willen spelen, altijd willen wandelen en heel belangrijk.... altijd willen knuffelen. Ik vergeet nooit meer die zachte krulletjes en dat kleine bekkie. Als hij had gegeten moest ik altijd zijn bekkie en oortjes wassen want dat zat dan helemaal onder het voer en altijd werd dat een stoei partij. Hij had een etensbak waar zijn oortjes omheen vielen, een gele ook dat staat me nog heel helder voor ogen. Rikkie is geloof ik een jaar of 7 geworden, niet echt oud helaas want hij werd erg ziek. Maar nog steeds krijg ik een glimlach om mijn mond en voel ik die krulletjes weer kriebelen op mijn wang als ik aan Rikkie denk.
Het stokje gooi ik net als Bubs in de lucht, wie hem vangt, heeft hem en mag verder gaan met zijn/haar lieveingsdier.
Bij Bubs heb ik het stokje gevangen wat gestart is bij Eliza Het onderwerp van het stokje is: Je meest geliefde huisdier ooit. Nu waren en zijn al mijn huisdieren me even lief en dierbaar, maar toch springt er ééntje boven uit en dat is Rikkie het dwergpoedeltje
Rikkie was een een klein dwergpoedeltje wat we kregen toen hij 6 weken was, ik vergeet nooit meer wat een hoopje krullen hij was. We hadden thuis een hele discussie over zijn naam tot we Rikkie vonden (hij is vernoemd naar mijn vader die Rik heet) en dat heeft de nodige lachbuien opgeleverdt dat weet ik nog wel. De foto hierboven is gemaakt op mijn 7e verjaardag. Het was echt zo'n lekker diertje, altijd willen spelen, altijd willen wandelen en heel belangrijk.... altijd willen knuffelen. Ik vergeet nooit meer die zachte krulletjes en dat kleine bekkie. Als hij had gegeten moest ik altijd zijn bekkie en oortjes wassen want dat zat dan helemaal onder het voer en altijd werd dat een stoei partij. Hij had een etensbak waar zijn oortjes omheen vielen, een gele ook dat staat me nog heel helder voor ogen. Rikkie is geloof ik een jaar of 7 geworden, niet echt oud helaas want hij werd erg ziek. Maar nog steeds krijg ik een glimlach om mijn mond en voel ik die krulletjes weer kriebelen op mijn wang als ik aan Rikkie denk.
Het stokje gooi ik net als Bubs in de lucht, wie hem vangt, heeft hem en mag verder gaan met zijn/haar lieveingsdier.