Synchroonloggen: vraag 1
Op 19 september stelde Carolien op haar weblog voor om op 27 september allemaal een stukje te schrijven over hetzelfde onderwerp, synchroonloggen dus. Nou dat vond en vind ik een leuk idee en daarom doe ik daar met plezier aan mee. Daarbij stelde ze de volgende vraag: Waar in je leven heb je spijt van en waarom? en Wat wil je in je leven zéker nog een keertje doen?
Nou ik ga deze vraag in 2 stukjes verwerken en begin met:
waar in je leven heb je spijt van en waarom?
Nou ik heb er heel erg spijt van (gehad en heel soms nog) dat ik na het behalen van mijn MBO opleiding Agogisch Werk niet ben doorgegaan naar de HBO. Omdat de MBO opleiding drie jaar was, bestond er toen de mogelijkheid om in het 2e jaar van de 4 jarige HBO te beginnen. Ik zat toen in een erg moeilijke periode van mijn leven en ik heb me toen, na heel veel gedoe, om laten praten en ben dus niet verder gaan leren. Ik ben toen op een kantoor gaan werken en langzaam maar zeker ben ik gaan werken met alcohol- en drugs verslaafden, waar later ook medicijn- en gokverslaafden bij zijn gekomen. Dat werken is achteraf een hele goede beslissing geweest en daar heb ik veel van geleerd maar het niet verder gaan met leren heeft me nog jaren dwars gezeten. Ik had namelijk graag verder willen gaan voor maatschappelijk werker en daarna nog eventueel de psychologie in. Inmiddels ben ik jaren verder en die spijt ben ik toch wel te boven. Maatschappelijk werker ben ik door het jaren werken met verslaafden wel geworden en inmiddels ben ik bezig (weliswaar in een erg rustig tempo, maar toch bezig) met een schriftelijke cursus psychologie.
Wel denk ik dat mijn leven heel anders was gelopen als ik toch mijn eigen zin had gedaan en de HBO was gaan volgen. Heel af en toe denk ik er nog met een klein beetje spijt op terug. Maar goed het is niet anders en nu ik terug kijk op die periode in mijn leven, is dat wat ik gedaan heb, heel bijzonder geweest en had ik ook dat niet willen missen. Eigenlijk zou ik niets wat ik mee heb gemaakt in mijn leven willen missen, spijt is dus ook eigenlijk niet het goede woord, want mijn leven is zoals het is en het is meer dan goed geweest en het is nog steeds heel erg goed.
Op 19 september stelde Carolien op haar weblog voor om op 27 september allemaal een stukje te schrijven over hetzelfde onderwerp, synchroonloggen dus. Nou dat vond en vind ik een leuk idee en daarom doe ik daar met plezier aan mee. Daarbij stelde ze de volgende vraag: Waar in je leven heb je spijt van en waarom? en Wat wil je in je leven zéker nog een keertje doen?
Nou ik ga deze vraag in 2 stukjes verwerken en begin met:
waar in je leven heb je spijt van en waarom?
Nou ik heb er heel erg spijt van (gehad en heel soms nog) dat ik na het behalen van mijn MBO opleiding Agogisch Werk niet ben doorgegaan naar de HBO. Omdat de MBO opleiding drie jaar was, bestond er toen de mogelijkheid om in het 2e jaar van de 4 jarige HBO te beginnen. Ik zat toen in een erg moeilijke periode van mijn leven en ik heb me toen, na heel veel gedoe, om laten praten en ben dus niet verder gaan leren. Ik ben toen op een kantoor gaan werken en langzaam maar zeker ben ik gaan werken met alcohol- en drugs verslaafden, waar later ook medicijn- en gokverslaafden bij zijn gekomen. Dat werken is achteraf een hele goede beslissing geweest en daar heb ik veel van geleerd maar het niet verder gaan met leren heeft me nog jaren dwars gezeten. Ik had namelijk graag verder willen gaan voor maatschappelijk werker en daarna nog eventueel de psychologie in. Inmiddels ben ik jaren verder en die spijt ben ik toch wel te boven. Maatschappelijk werker ben ik door het jaren werken met verslaafden wel geworden en inmiddels ben ik bezig (weliswaar in een erg rustig tempo, maar toch bezig) met een schriftelijke cursus psychologie.
Wel denk ik dat mijn leven heel anders was gelopen als ik toch mijn eigen zin had gedaan en de HBO was gaan volgen. Heel af en toe denk ik er nog met een klein beetje spijt op terug. Maar goed het is niet anders en nu ik terug kijk op die periode in mijn leven, is dat wat ik gedaan heb, heel bijzonder geweest en had ik ook dat niet willen missen. Eigenlijk zou ik niets wat ik mee heb gemaakt in mijn leven willen missen, spijt is dus ook eigenlijk niet het goede woord, want mijn leven is zoals het is en het is meer dan goed geweest en het is nog steeds heel erg goed.