Alweer
Een 17-jarig meisje uit Heerlen is zondagmiddag ontsnapt aan een ontvoering, zo meldt de politie Limburg-Zuid.
Het meisje stopte met haar brommer voor het stoplicht achter een grijze Mercedes, toen de bestuurder van dit voertuig plots uitstapte en haar sommeerde in te stappen. Hij rukte de helm van het hoofd van het meisje en probeerde haar te dwingen in te stappen. De bromfietster gaf echter vol gas, waardoor de onbekende man haar los moest laten. Zij heeft bij de politie aangifte gedaan. Van de ontvoerder ontbreekt ieder spoor. Het is onduidelijk wat het motief van de poging tot ontvoering is. (bron: Bisnis)
Ontvoeren, het komt vaker en vaker voor in Nederland. In het buitenland hoor je en lees je het nog veel vaker, maar toch het is iets wat je meer en meer leest en ik vind het eng. Stel je voor dat wildvreemde je meenemen, opsluiten en je verder in het ongewisse laten, niet wetend of je het er levend zal afbrengen. Het lijkt mij de grootste nachtmerrie die er is. Iedere keer als ik weer over ontvoeren hoor moet ik aan Arjan Erkel denken, hij is nu al meer dan een jaar weg, wat een nachtmerrie moet dat zijn voor hem, zijn ouders en alle betrokkene. Het lijkt wel of er steeds minder respect voor de ander komt in de maatschappij, vorige week werd ik er echt naar van, het ene geweldsdelict na het andere stond in de krant, kwam op tv etc en dan die ontvoeringen nog. Denken mensen alleen nog maar aan zichzelf? Ik heb iets nodig dus ik zorg ervoor dat ik het krijg? Ik moet je niet dus doe ik je wat aan?
Misschien moet je niet teveel stil staan bij alle ellende die er is, maar het komt steeds dichterbij. Hoe akelig het ook is, vergeten/negeren moeten we het niet, maar wat de oplossing is voor dit alles? Ik weet het niet, maar wat zou het anders zijn in de wereld als er geen geweld meer was. Maar 'de meeste dromen zijn bedrog' en de droom over een geweldsloze wereld word nooit werkelijkheid.
Een 17-jarig meisje uit Heerlen is zondagmiddag ontsnapt aan een ontvoering, zo meldt de politie Limburg-Zuid.
Het meisje stopte met haar brommer voor het stoplicht achter een grijze Mercedes, toen de bestuurder van dit voertuig plots uitstapte en haar sommeerde in te stappen. Hij rukte de helm van het hoofd van het meisje en probeerde haar te dwingen in te stappen. De bromfietster gaf echter vol gas, waardoor de onbekende man haar los moest laten. Zij heeft bij de politie aangifte gedaan. Van de ontvoerder ontbreekt ieder spoor. Het is onduidelijk wat het motief van de poging tot ontvoering is. (bron: Bisnis)
Ontvoeren, het komt vaker en vaker voor in Nederland. In het buitenland hoor je en lees je het nog veel vaker, maar toch het is iets wat je meer en meer leest en ik vind het eng. Stel je voor dat wildvreemde je meenemen, opsluiten en je verder in het ongewisse laten, niet wetend of je het er levend zal afbrengen. Het lijkt mij de grootste nachtmerrie die er is. Iedere keer als ik weer over ontvoeren hoor moet ik aan Arjan Erkel denken, hij is nu al meer dan een jaar weg, wat een nachtmerrie moet dat zijn voor hem, zijn ouders en alle betrokkene. Het lijkt wel of er steeds minder respect voor de ander komt in de maatschappij, vorige week werd ik er echt naar van, het ene geweldsdelict na het andere stond in de krant, kwam op tv etc en dan die ontvoeringen nog. Denken mensen alleen nog maar aan zichzelf? Ik heb iets nodig dus ik zorg ervoor dat ik het krijg? Ik moet je niet dus doe ik je wat aan?
Misschien moet je niet teveel stil staan bij alle ellende die er is, maar het komt steeds dichterbij. Hoe akelig het ook is, vergeten/negeren moeten we het niet, maar wat de oplossing is voor dit alles? Ik weet het niet, maar wat zou het anders zijn in de wereld als er geen geweld meer was. Maar 'de meeste dromen zijn bedrog' en de droom over een geweldsloze wereld word nooit werkelijkheid.