Kastanjehof 3 ...er was ook plezier
Het was gisteren niet alleen zwaar hoor, we hebben ook veel plezier gehad en ontzettend gelachen. Omdat er bijna 2 uur tussen de afspraken zat zijn W en ik even de stad in gegaan, het revalidatie centrum is echt op loopafstand van het centrum. Het was echt heel lang geleden, bijna 2 jaar, dat ik echt in het centrum was geweest en het was dan ook een rare gewaarwording. Winkels erbij, winkels weg etc. We waren super melig dus we hebben ons prima vermaakt. Echt gewinkeld hebben we niet, ben wel even naar de bank geweest en natuurlijk hebben we wat lekkers gekocht maar dat was het dan wel. Toen we weer terug op de Kastanjehof waren, waren wij niet de enige die een lachstuip hadden en zo was het ingipsen en aanmeten een stuk gezelliger. Mijn benen werden tot aan mijn knieën gegipst wat snel klaar was. Maar het korset aan meten was een heel gedoe. Om je kleding te beschermen werd ik dus helemaal in huishoudfolie gewikkeld, nou dat was echt geen gezicht want ik hing in een apparaat, omdat staan zonder steun niet gaat, je hebt alleen ondergoed aan, dus tja dat was dus weer lachen. Maar het korset aanmeten was erg zwaar en ik was dan ook blij dat alles klaar was en we eindelijk aar huis konden. Gelukkig kwam er een vriendin boodschappen brengen en zij heeft ook heerlijk gekookt dus dat was perfect. 's Avonds werd ik gebeld door iemand die was doorverwezen door een collega van de tel dient van heupvereniging, met vragen over heupen en heupproblemen dus daar heb ik meegepraat en naar geluisterd, uitrusten lukte dus niet echt want dat gesprek duurde ruim 3 uur. Voorlopig eerst maar weer uitrusten, nadenken en het geheel verwerken, anders gaat het niet goed ben ik bang. Het was me het dagje wel, een dag met een denk rimpel en een lach.
Het was gisteren niet alleen zwaar hoor, we hebben ook veel plezier gehad en ontzettend gelachen. Omdat er bijna 2 uur tussen de afspraken zat zijn W en ik even de stad in gegaan, het revalidatie centrum is echt op loopafstand van het centrum. Het was echt heel lang geleden, bijna 2 jaar, dat ik echt in het centrum was geweest en het was dan ook een rare gewaarwording. Winkels erbij, winkels weg etc. We waren super melig dus we hebben ons prima vermaakt. Echt gewinkeld hebben we niet, ben wel even naar de bank geweest en natuurlijk hebben we wat lekkers gekocht maar dat was het dan wel. Toen we weer terug op de Kastanjehof waren, waren wij niet de enige die een lachstuip hadden en zo was het ingipsen en aanmeten een stuk gezelliger. Mijn benen werden tot aan mijn knieën gegipst wat snel klaar was. Maar het korset aan meten was een heel gedoe. Om je kleding te beschermen werd ik dus helemaal in huishoudfolie gewikkeld, nou dat was echt geen gezicht want ik hing in een apparaat, omdat staan zonder steun niet gaat, je hebt alleen ondergoed aan, dus tja dat was dus weer lachen. Maar het korset aanmeten was erg zwaar en ik was dan ook blij dat alles klaar was en we eindelijk aar huis konden. Gelukkig kwam er een vriendin boodschappen brengen en zij heeft ook heerlijk gekookt dus dat was perfect. 's Avonds werd ik gebeld door iemand die was doorverwezen door een collega van de tel dient van heupvereniging, met vragen over heupen en heupproblemen dus daar heb ik meegepraat en naar geluisterd, uitrusten lukte dus niet echt want dat gesprek duurde ruim 3 uur. Voorlopig eerst maar weer uitrusten, nadenken en het geheel verwerken, anders gaat het niet goed ben ik bang. Het was me het dagje wel, een dag met een denk rimpel en een lach.