Wat een dag

Vandaag was voor mij een extra vrije dag,
een dag waarop dus alles mag.
Maar verder dan rusten en slapen ben ik niet gekomen,
ik heb dit keer letterlijk rust genomen.
Af en toe was ik even wakker en dacht,
er zijn vrienden en een pc die op me wacht.
Maar als ik dan even iets bewoog zei mijn lijf...ach toe,
doe niet, ik heb pijn en ben nog zo moe.
Maar aan het einde van de middag tussen slapen en ontwaken,
ben ik toch even dit gedicht gaan maken.
Om even te laten weten,
dat wij jullie echt niet vergeten.
Om de stilte van vandaag even uit te leggen,
en tegen julliie te zeggen
Hier gaat alles echt wel goed.
ik hoop dat bij jullie ook alles is zoals het moet.
De rest van deze dag slaap en rust ik nog even door,
misschien vanavond, maar morgen ben ik er echt weer hoor!