Een bende

Nou dat dressoir opruimen was niet zo'n goed idee. Althans.....ik ben heel rustig begonnen, de foto albums en de mappen met foto's had ik best snel in de doos, ik kon me beheersen om foto's te gaan bekijken dus dat scheelde een stuk. Maar toen kwam het. Ik bewaar altijd alle kaarten die ik krijg, na een paar maanden zoek ik ze dan uit, een aantal gebruik ik om weer nieuwe kaartjes van te maken een aantal gaan weg en de voor mij waardevolle kaartjes bewaar ik in speciale dozen. Nou het was duidelijk te merken dat ik de kaarten lang niet had uitgezocht want toen ik eenmaal ging sorteren werd het zo'n bende op mijn bed dat ik niet eens meer kon bewegen, laat staan er nog uit kon zonder alles door elkaar en op de grond te gooien. Overal waar ik keek zag ik wel kaarten liggen, ondertussen had ik ook nog een ontzettend gezellig telefoontje wat het doorgaan niet echt ten goede kwam, maar ach gezelligheid kent geen tijd. Nou het einde van het verhaal is simpel. De kaarten zijn een beetje uitgezocht, wat weg mocht is weg. Waar ik al wel een doos voor had zit er in maar daar ga ik mee verder na de verhuizing. Het knutselen wat ik wilde doen vandaag, het aankleden van 2 dozen, is me niet meer gelukt, ik was zo moe na al dat geklets dat ik lekker in slaap ben gevallen tot vijf uur en toen was het tijd om de keuken in te gaan. Het aankleden van die dozen komt nog wel een keer, ze staan netjes in een hoekje te wachten tot ze aan de beurt zijn. Nu lig ik weer lekker en vanavond ga ik mijn postvak bijwerken.

Hier zie je mijn gesorteerde kaarten, mijn benen liggen ergens onder de dekens en ik kon echt geen kant meer op, leuk hé opruimen?