Een nadenk dagje
Nadat ik me zondagavond en maandag zo ellendig en moe voelde na mijn drukke zondag ben ik toch weer aan het denken gegaan en het is me nu meer dan duidelijk dat ik mijn dagen nog rustiger moet indelen want ik voel dat het niet goed gaat. Nou dat is niet makkelijk want dat beetje wat ik doe, zoals de planten water geven, af en toe een was in de machine doen etc is me heel dierbaar want juist die dingen maken dat het echt als mijn huisje voelt. Niet dat dat niet kan als ik dat ook niet meer doe, maar toch....het is het toegeven aan het feit dat ik bepaalde dingen niet meer kan en dat voelt ellendig.
Vandaag de proef op de som genomen en niets gedaan, behalve dan Porky eten gegeven, maar ik ben verder alleen maar van bed gegaan als ik naar het toilet moest wat ik dan probeerde te combineren met bijv. wat eten of drinken pakken. Omdat ik nog steeds erg moe ben van zondag is het niet helemaal een goede maatstaf maar toch voelde het beter zo. Nu ga ik het morgen weer proberen want vandaag heb ik veel gelezen, maar morgen heb ik Karin op bezoek en ze komen voor mijn rolstoel. (ik heb het kastje weer los gestoten ) Ben erg benieuwd hoe het dan zal gaan. Ik lig hele dagen op bed, maar ben af en toe zo dat ik als ik iets denk nodig te hebben, ik het ook gelijk ga pakken, wat niet goed is maar ja zo ben ik. Het zal een heel gevecht worden, nog minder doen lijkt me onmogelijk want ik doe al niets, maar ik moet iets doen want zo gaat het niet goed. Nu is het zo dat de komende twee maanden vanwege de verhuizing anders zullen zijn dan mijn normale dagen, maar ik ga er toch mee bezig. Alle kleine beetjes helpen toch ?!
Nadat ik me zondagavond en maandag zo ellendig en moe voelde na mijn drukke zondag ben ik toch weer aan het denken gegaan en het is me nu meer dan duidelijk dat ik mijn dagen nog rustiger moet indelen want ik voel dat het niet goed gaat. Nou dat is niet makkelijk want dat beetje wat ik doe, zoals de planten water geven, af en toe een was in de machine doen etc is me heel dierbaar want juist die dingen maken dat het echt als mijn huisje voelt. Niet dat dat niet kan als ik dat ook niet meer doe, maar toch....het is het toegeven aan het feit dat ik bepaalde dingen niet meer kan en dat voelt ellendig.
Vandaag de proef op de som genomen en niets gedaan, behalve dan Porky eten gegeven, maar ik ben verder alleen maar van bed gegaan als ik naar het toilet moest wat ik dan probeerde te combineren met bijv. wat eten of drinken pakken. Omdat ik nog steeds erg moe ben van zondag is het niet helemaal een goede maatstaf maar toch voelde het beter zo. Nu ga ik het morgen weer proberen want vandaag heb ik veel gelezen, maar morgen heb ik Karin op bezoek en ze komen voor mijn rolstoel. (ik heb het kastje weer los gestoten ) Ben erg benieuwd hoe het dan zal gaan. Ik lig hele dagen op bed, maar ben af en toe zo dat ik als ik iets denk nodig te hebben, ik het ook gelijk ga pakken, wat niet goed is maar ja zo ben ik. Het zal een heel gevecht worden, nog minder doen lijkt me onmogelijk want ik doe al niets, maar ik moet iets doen want zo gaat het niet goed. Nu is het zo dat de komende twee maanden vanwege de verhuizing anders zullen zijn dan mijn normale dagen, maar ik ga er toch mee bezig. Alle kleine beetjes helpen toch ?!