Meten
Vanochtend ben ik naar het revalidatie centrum geweest en dat was een lange zit. Mijn beenbeugels moesten aangemeten worden en dat was echt een heel nauwkeurig werkje. Mijn benen zijn nu net schilderijen, overal staan streepjes en dingetjes op, omdat dat weer meetpunten waren die met het papier overeen kwamen wat onder rmijn benen lag. Het was echt milimeterwerk en ik moest heel erg stil blijven liggen en dat viel niet mee. Moet wel eerlijk zeggen dat ik nu erg nare, pijnlijke benen heb, maar het is wel allemaal gelukt en daar ging het om. Het duurde anderhalf uur voor allebei de benen helemaal gemeten waren (en ik maar denken dat ik zulke smalle beentjes had
) Vandaag worden de tekeningen en de maten gefaxt naar het bedrijf wat de beugls maakt dus het wachten is begonnen. Met een beetje geluk kan ik dan met drie weken weer terug voor de eerste passing. De instrumentmaker vertelde dat deze uitvoering die ik ga krijgen nog niet eerder gemaakt is, dus het is best spannend allemaal. Hoe het zal voelen straks en of het lastig zal zitten, daar heb ik nog geen idee van. Het gaat stapje voor stapje wat ik ook wel weer fijn vind want dat maakt het wennen aan weer iets nieuws toch makkelijker, ook al weet ik dat het accepteren pas komt als ik de beenbeugels heb. Maar dit zit er weer op, alweer een stapje verder en nu is het een kwestie van geduld hebben.........en uitrusten.

Vanochtend ben ik naar het revalidatie centrum geweest en dat was een lange zit. Mijn beenbeugels moesten aangemeten worden en dat was echt een heel nauwkeurig werkje. Mijn benen zijn nu net schilderijen, overal staan streepjes en dingetjes op, omdat dat weer meetpunten waren die met het papier overeen kwamen wat onder rmijn benen lag. Het was echt milimeterwerk en ik moest heel erg stil blijven liggen en dat viel niet mee. Moet wel eerlijk zeggen dat ik nu erg nare, pijnlijke benen heb, maar het is wel allemaal gelukt en daar ging het om. Het duurde anderhalf uur voor allebei de benen helemaal gemeten waren (en ik maar denken dat ik zulke smalle beentjes had
) Vandaag worden de tekeningen en de maten gefaxt naar het bedrijf wat de beugls maakt dus het wachten is begonnen. Met een beetje geluk kan ik dan met drie weken weer terug voor de eerste passing. De instrumentmaker vertelde dat deze uitvoering die ik ga krijgen nog niet eerder gemaakt is, dus het is best spannend allemaal. Hoe het zal voelen straks en of het lastig zal zitten, daar heb ik nog geen idee van. Het gaat stapje voor stapje wat ik ook wel weer fijn vind want dat maakt het wennen aan weer iets nieuws toch makkelijker, ook al weet ik dat het accepteren pas komt als ik de beenbeugels heb. Maar dit zit er weer op, alweer een stapje verder en nu is het een kwestie van geduld hebben.........en uitrusten.


