Bezige bij

Pas zei ik tegen iemand dat ik me de laatste tijd echt een bezig bij voel, zo druk ben ik met van alles. Er werd mij toen gezegd: " ach jij ligt toch alleen maar te liggen en je doet niets". Dat deed zeer.
Inderdaad ik lig ook bijna de hele dag op bed maar dat is niet mijn keuze. Ik had mijn leven ook graag anders gezien, allereerst geen pijn en beperkingen willen hebben, een baan willen hebben en kunnen lopen, fietsen, sporten, op visite gaan en ga zo maar door. Maar dat ik dat alles niet kan, wil niet zeggen dat ik geen bezig bij kan zijn. Er zijn drukke en rustige dagen maar af en toe lijkt het net of ik het leven even niet kan bijhouden. Er moeten veel dingen gedaan worden voor de verhuizing en hoe fijn ik het ook vind dat ik ga verhuizen en ik geniet van de voorbereidingen, van mij mag het klaar zijn hoor. Het zijn natuurlijk niet alleen mijn eigen dingen waar ik mee bezig ben. Ook andere dingen houden me bezig, visite krijgen, vrienden helpen die om hulp vragen, contacten bijhouden en zo is er nog wel meer op te noemen. Maar ook de dingen die in ons land gebeuren houden me bezig, zoals de bezuiningen die om ons de oren vliegen, het kabinet wat ik echt een ellende vind met al hun regels en dingen. Het geweld, de rampen en de honger in de wereld en ga zo maar door. Ik weet wel dat er dingen bij zijn die ik niet zomaar kan veranderen (was het maar waar) maar toch houdt me bezig en dat is ook niet erg dat hoort bij ons leven. Maar alles bij elkaar maakt wel dat ik me momenteel echt een bezig bij voel en of mensen dat nu wel of niet willen begrijpen daar kan ik niets aan veranderen, mijn leven is nu eenmaal zoals het is, ik heb leren leven en leren genieten, ondanks al mijn pijn en beperkingen en ieder die denkt die doet toch niets, moet maar eens een dagje met me ruilen dan voelen ze wel dat je ook liggend een bezig bij kunt zijn.

Jullie denken misschien, hier kan ik niets mee, dat hoeft ook niet, ik moest het gewoon kwijt.