Mijn varkenstic
Gisteren kreeg ik van Aad de vraag hoe ik aan mijn varkenstic ben gekomen. Nou dat is best grappig. Ik ben getrouwd geweest en mijn ex was jachtopziener en kwam dus vaak in aanraking met wilde zwijnen, nou vond ik dat altijd al bijzondere dieren omdat wij vroeger thuis vaak in een bos gingen wandelen waar deze dieren liepen. Ook gewone varkens hebben altijd mijn belangstelling gehad. Toen wij getrouwd waren en voor ons werk gingen verhuizen naar een dorp waarbij we een groot stuk bos voor ons woonkamer raam hadden ontstond al snel het plan om een paar wilde zwijntjes te gaan houden. Eerst hebben we het terrein afgezet met schrikdraad en het stuk geschikt gemaakt voor de zwijntjes en zo kwamen Jut en Jul in ons leven. Ze waren al heel snel tam en aan ons gewend (ze waren 3 maanden toen we ze kochten) en aten uit onze hand. Jut en Jul waren mannetje en vrouwtje en al snel hadden ze een nestje met zeven jonge zwijntjes en we hebben er veel plezier aan beleefd al die jaren. Het eerste stenen varkentje kreeg ik van mijn schoonmoeder en toen men zag dat we varkens hadden en ook mijn ex mij steeds meer varkentjes gaf in alle maten en soorten en ik ze zelf ook ging kopen was mijn verzameling een feit. Toen we gingen scheiden heb ik er persoonlijk voor gezorgdt dat Jut en Jul met de jonge zwijntjes verkocht werden aan een liefhebber die er prima voor zorgde want ik ben nog een paar keer wezen kijken. Sinds 1995 ben ik fanatiek varkentjes in alle soorten en maten aan het verzamelen en ik weet één ding zeker, het is iets waar ik nog jaren mee door zal gaan want varkentjes zijn en blijven heel bijjzonder.
Dit is de eigenaresse van de staart die ik vanochtend heb geplaatst
Gisteren kreeg ik van Aad de vraag hoe ik aan mijn varkenstic ben gekomen. Nou dat is best grappig. Ik ben getrouwd geweest en mijn ex was jachtopziener en kwam dus vaak in aanraking met wilde zwijnen, nou vond ik dat altijd al bijzondere dieren omdat wij vroeger thuis vaak in een bos gingen wandelen waar deze dieren liepen. Ook gewone varkens hebben altijd mijn belangstelling gehad. Toen wij getrouwd waren en voor ons werk gingen verhuizen naar een dorp waarbij we een groot stuk bos voor ons woonkamer raam hadden ontstond al snel het plan om een paar wilde zwijntjes te gaan houden. Eerst hebben we het terrein afgezet met schrikdraad en het stuk geschikt gemaakt voor de zwijntjes en zo kwamen Jut en Jul in ons leven. Ze waren al heel snel tam en aan ons gewend (ze waren 3 maanden toen we ze kochten) en aten uit onze hand. Jut en Jul waren mannetje en vrouwtje en al snel hadden ze een nestje met zeven jonge zwijntjes en we hebben er veel plezier aan beleefd al die jaren. Het eerste stenen varkentje kreeg ik van mijn schoonmoeder en toen men zag dat we varkens hadden en ook mijn ex mij steeds meer varkentjes gaf in alle maten en soorten en ik ze zelf ook ging kopen was mijn verzameling een feit. Toen we gingen scheiden heb ik er persoonlijk voor gezorgdt dat Jut en Jul met de jonge zwijntjes verkocht werden aan een liefhebber die er prima voor zorgde want ik ben nog een paar keer wezen kijken. Sinds 1995 ben ik fanatiek varkentjes in alle soorten en maten aan het verzamelen en ik weet één ding zeker, het is iets waar ik nog jaren mee door zal gaan want varkentjes zijn en blijven heel bijjzonder.
Dit is de eigenaresse van de staart die ik vanochtend heb geplaatst