Daar ben ik weer,
Het leven komt steeds meer op orde. Deze week had ik nog veel mensen over de vloer en dat terwijl ik zo ontzettend moe en ellendig was, dat was geen pretje maar het kon niet anders. Ook heb ik een avond gehad waarin ik kennis heb gemaakt met de andere Fokus bewoners die er tot nu toe wonen. Was wel gezellig maar van mij hoeven dat soort avonden niet, ik woon op mezelf en als ik wat heb meld ik dat bij de zorg coördinator en dan is het wat mij betreft geregeld. Maar hoe ellendig mijn lijf ook voelt, ik voel me hier als een vis in het water en geniet echt met volle teugen. Ook al klinkt dat vreemd, je ellending voelen en toch genieten, maar het is wel zo. De Fokus zorg is werkelijk fantastisch, alles wat ik niet kan wordt voor me gedaan. Het is de bedoeling dat jij vraagt wat je gedaan wilt hebben en dan wordt het gedaan, ook al vind ik dat vragen nog wel eens moeilijk, ben immers een echte doe het zelver. Ze zeggen: "wij zijn jouw handen en voeten" en zo werkt het ook. De contacten met de Fokus assistenten zijn erg prettig, we lachen heel wat af maar er is ook een luisterend oor op zijn tijd en ik voel en weet dat ik echt op de goede plek ben. Het gesprek met de arts heb ik de afgelopen dagen redelijk een plekje kunnen geven en nadat ik hem telefonisch nog even gesproken heb is het weer wat duidelijketr allemaal en merkte ik dat we op dezelfde golflengte zitten en dat voelde goed. De nieuwe medicijnen helpen helaas niet tegen de pijn in mijn arm, maar de pijnscheuten die continue door mijn lichaam schieten zijn iets minder heftig en zo heeft het toch een heel klein beetje resultaat en iets is beter dan niet en daarom ga ik er gewoon mee door. Met Porky gaat het super, hij is verliefd op zijn krabpaal en slaapt erin, zit eropen kijkt naar buiten, kortom hij geniet ervan en ik ook, hij speelt erg veel en vermaakt zich prima. Nu is het voor mij zaak om weer een goed dagritme te zoeken en dat gaat me vast lukken vandaag kan ik daar echt mee beginnen. Ik heb wel besloten om deze maand geen afspraken meer te maken, ook al is het natuurlijk niet zo dat er niemand kan komen, maar ik moet echt even de rem erop houden anders gaat het fout en zo hoop ik de draad weer op te kunnen pakken ook met loggen en hoop ik met regelmaat weer een stukje te schrijven en kom ik zo snel als ik kan weer bij iedereen langs.
Het leven komt steeds meer op orde. Deze week had ik nog veel mensen over de vloer en dat terwijl ik zo ontzettend moe en ellendig was, dat was geen pretje maar het kon niet anders. Ook heb ik een avond gehad waarin ik kennis heb gemaakt met de andere Fokus bewoners die er tot nu toe wonen. Was wel gezellig maar van mij hoeven dat soort avonden niet, ik woon op mezelf en als ik wat heb meld ik dat bij de zorg coördinator en dan is het wat mij betreft geregeld. Maar hoe ellendig mijn lijf ook voelt, ik voel me hier als een vis in het water en geniet echt met volle teugen. Ook al klinkt dat vreemd, je ellending voelen en toch genieten, maar het is wel zo. De Fokus zorg is werkelijk fantastisch, alles wat ik niet kan wordt voor me gedaan. Het is de bedoeling dat jij vraagt wat je gedaan wilt hebben en dan wordt het gedaan, ook al vind ik dat vragen nog wel eens moeilijk, ben immers een echte doe het zelver. Ze zeggen: "wij zijn jouw handen en voeten" en zo werkt het ook. De contacten met de Fokus assistenten zijn erg prettig, we lachen heel wat af maar er is ook een luisterend oor op zijn tijd en ik voel en weet dat ik echt op de goede plek ben. Het gesprek met de arts heb ik de afgelopen dagen redelijk een plekje kunnen geven en nadat ik hem telefonisch nog even gesproken heb is het weer wat duidelijketr allemaal en merkte ik dat we op dezelfde golflengte zitten en dat voelde goed. De nieuwe medicijnen helpen helaas niet tegen de pijn in mijn arm, maar de pijnscheuten die continue door mijn lichaam schieten zijn iets minder heftig en zo heeft het toch een heel klein beetje resultaat en iets is beter dan niet en daarom ga ik er gewoon mee door. Met Porky gaat het super, hij is verliefd op zijn krabpaal en slaapt erin, zit eropen kijkt naar buiten, kortom hij geniet ervan en ik ook, hij speelt erg veel en vermaakt zich prima. Nu is het voor mij zaak om weer een goed dagritme te zoeken en dat gaat me vast lukken vandaag kan ik daar echt mee beginnen. Ik heb wel besloten om deze maand geen afspraken meer te maken, ook al is het natuurlijk niet zo dat er niemand kan komen, maar ik moet echt even de rem erop houden anders gaat het fout en zo hoop ik de draad weer op te kunnen pakken ook met loggen en hoop ik met regelmaat weer een stukje te schrijven en kom ik zo snel als ik kan weer bij iedereen langs.