Wandelen
Vanochtend heeft Porky voor het eerste gewandeld. Het omdoen van het tuigje ging erg makkelijk. Hij bleef lief staan en toen het vast zat en de lijn eraan zat liep hij gewillig voor me uit. Toen ik de deur open deed was hij snel buiten en liep hij de gallerij op. Eerst ging hij bij het trappenhuis snuffelen maar daar zit deur dicht dus dat ging prima, hij liep wel iedere keer even terug naar de voordeur maar ging dan toch weer op weg. Ik wilde met hem op de gallerij wandelen en dat duurde even want ja dat is natuurlijk eng. Nadat hij eerst één huis verder was geweest en weer terug was gegaan en ik hem even geknuffeld had, liep hij ineens netjes naast mijn rolstoel en zijn we meer dan de helft van de gallerij op geweest. Het was erg leuk om te zien en wat erg grappig was, was het feit dat zijn staart de hele tijd omhooog stond en hij kwispelde ermee alsof hij een hondje was. Bij het derde huis ging hij weer uitgebreid snuffelen, ineens was er wat geluid beneden en toen durfde hij ineens niet meer verder en in marstempo liep hij snel terug naar ons huis en ging voor de voordeur zitten, net of hij wilde zeggen, zo is het genoeg geweest. Eenmaal binnen ging hij languit op de vloer liggen en keek me heel voldaan aan. Het is mij erg mee gevallen hoe hij het gedaan heeft, hij liep niet eens met zijn buik over de grond zoals ik hem in mijn oude huis wel heb zien doen. Het is wel zo dat dat ik beste met hem kan gaan wandelen als het buiten rustig is want hij schrikt echt van alles. Maar we blijven oefenen en wie weet loopt hij de volgende keer wat verder en is het vast ook wat minder eng.
Vanochtend heeft Porky voor het eerste gewandeld. Het omdoen van het tuigje ging erg makkelijk. Hij bleef lief staan en toen het vast zat en de lijn eraan zat liep hij gewillig voor me uit. Toen ik de deur open deed was hij snel buiten en liep hij de gallerij op. Eerst ging hij bij het trappenhuis snuffelen maar daar zit deur dicht dus dat ging prima, hij liep wel iedere keer even terug naar de voordeur maar ging dan toch weer op weg. Ik wilde met hem op de gallerij wandelen en dat duurde even want ja dat is natuurlijk eng. Nadat hij eerst één huis verder was geweest en weer terug was gegaan en ik hem even geknuffeld had, liep hij ineens netjes naast mijn rolstoel en zijn we meer dan de helft van de gallerij op geweest. Het was erg leuk om te zien en wat erg grappig was, was het feit dat zijn staart de hele tijd omhooog stond en hij kwispelde ermee alsof hij een hondje was. Bij het derde huis ging hij weer uitgebreid snuffelen, ineens was er wat geluid beneden en toen durfde hij ineens niet meer verder en in marstempo liep hij snel terug naar ons huis en ging voor de voordeur zitten, net of hij wilde zeggen, zo is het genoeg geweest. Eenmaal binnen ging hij languit op de vloer liggen en keek me heel voldaan aan. Het is mij erg mee gevallen hoe hij het gedaan heeft, hij liep niet eens met zijn buik over de grond zoals ik hem in mijn oude huis wel heb zien doen. Het is wel zo dat dat ik beste met hem kan gaan wandelen als het buiten rustig is want hij schrikt echt van alles. Maar we blijven oefenen en wie weet loopt hij de volgende keer wat verder en is het vast ook wat minder eng.