Even bijkletsen,
Het is alweer donderdag en ik lig, net gedouched, weer in mijn bed, uit te rusten en te wachten tot ik verder wordt geholpen. De Fokus hulp blijft fantastisch, ook geniet ik nog dagelijks van mijn huisje. Gisteren zijn de gordijnen korter gemaakt dus het is nu echt bijna klaar. Met mij gaat het nog steeds niet goed, ik blijf intens moe en de pijn is erg aanwezig en dat is echt heel vervelend. Soms lijkt het wel, als ik alleen al een arm optil, ik een marathon heb gelopen en dat is niet prettig, maar ik weet dat het met veel geduld en heel veel tijd het ooit weer wat beter zal gaan. Vervelen doe ik me niet hoor, ik slaap behoorlijk veel maar ik probeer toch wat te doen zo over de dag, lezen is moeilijk want concentreren gaat slecht, maar er zijn luisterboeken, muziek en video's en er komt af en toe bezoek en ook nadenken neemt tijd in beslag. Ik heb altijd graag geknutseld met allerlei materialen, maar sinds ik mijn rehterarm niet meer kan gebruiken viel dat weg en ik merk nu dat ik dat stukje Linda, dat stukje ik, heel erg gemist heb en nog steeds mis en daar denk ik nu veel over na. Mijn belangstelling is groot en ik ga (als ik iets minder moe ben) het werken met klei, tekenen en schilderen met allerlei materiaal uit proberen want dat wil ik graag weer gaan doen. Ook al is het nu anders, ik zal alles immers links moeten doen maar ik heb mezelf links al veel aangeleerd en knutselen is een nieuwe uitdaging, maar goed dat komt nog, eerst rust. Vanmiddag om 13.00 uur moet ik naar de anesthesist waar ik erg tegen op zie, hij weet immers nog niet wat zijn medicijnen hebben veroorzaakt, maar Wim gaat mee en dat maakt het toch anders. Ik ben er (helaas) nog lang niet, ik kan bijvoorbeld niet eens alleen mijn bed uit en ga zo maar door, maar ik weet zeker dat er weer betere tijden gaan komen en daar ga ik voor. Als jullie nog goede knutsel-ideetjes hebben of wat dan ook, mail me dan alsjeblieft, ik sta overal voor open. Nu ga ik lekker video kijken en uitrusten voor ik naar de arts moet.
Het is alweer donderdag en ik lig, net gedouched, weer in mijn bed, uit te rusten en te wachten tot ik verder wordt geholpen. De Fokus hulp blijft fantastisch, ook geniet ik nog dagelijks van mijn huisje. Gisteren zijn de gordijnen korter gemaakt dus het is nu echt bijna klaar. Met mij gaat het nog steeds niet goed, ik blijf intens moe en de pijn is erg aanwezig en dat is echt heel vervelend. Soms lijkt het wel, als ik alleen al een arm optil, ik een marathon heb gelopen en dat is niet prettig, maar ik weet dat het met veel geduld en heel veel tijd het ooit weer wat beter zal gaan. Vervelen doe ik me niet hoor, ik slaap behoorlijk veel maar ik probeer toch wat te doen zo over de dag, lezen is moeilijk want concentreren gaat slecht, maar er zijn luisterboeken, muziek en video's en er komt af en toe bezoek en ook nadenken neemt tijd in beslag. Ik heb altijd graag geknutseld met allerlei materialen, maar sinds ik mijn rehterarm niet meer kan gebruiken viel dat weg en ik merk nu dat ik dat stukje Linda, dat stukje ik, heel erg gemist heb en nog steeds mis en daar denk ik nu veel over na. Mijn belangstelling is groot en ik ga (als ik iets minder moe ben) het werken met klei, tekenen en schilderen met allerlei materiaal uit proberen want dat wil ik graag weer gaan doen. Ook al is het nu anders, ik zal alles immers links moeten doen maar ik heb mezelf links al veel aangeleerd en knutselen is een nieuwe uitdaging, maar goed dat komt nog, eerst rust. Vanmiddag om 13.00 uur moet ik naar de anesthesist waar ik erg tegen op zie, hij weet immers nog niet wat zijn medicijnen hebben veroorzaakt, maar Wim gaat mee en dat maakt het toch anders. Ik ben er (helaas) nog lang niet, ik kan bijvoorbeld niet eens alleen mijn bed uit en ga zo maar door, maar ik weet zeker dat er weer betere tijden gaan komen en daar ga ik voor. Als jullie nog goede knutsel-ideetjes hebben of wat dan ook, mail me dan alsjeblieft, ik sta overal voor open. Nu ga ik lekker video kijken en uitrusten voor ik naar de arts moet.