Doremi
Jullie weten dat de dierenarts druppels heeft voorgeschreven. Deze druppels moest hij iedere dag hebben en zo ben ik iedere dag tegen het middaguur naar Marianna gegaan. Doremi vond alles goed, hij liet het gewoon toe zonder zich te verzetten, echt zo lief. Na een paar dagen gaf Marianna aan dat er wat veranderde, Doremi speelt erg veel, slaapt veel vaster en snurkt hard, de dierenarts had al aangegeven dat dit kon gebeuren, dit betekende vooruitgang.
Afgelopen maandag, de 4e dag van het druppelen, kwam Marian ook even kijken en omdat Doremi duidelijk rustiger was en super speels was hebben we besloten om te stoppen en ik heb dus dinsdag de dierenarts weer gebeld, wat ook de afspraak was. De dierenarts was erg blij met de zichtbare veranderingen bij Doremi en we mochten proberen om hem weer buiten te laten, maar als hij naar mijn huis kwam moest hij weer naar binnen.
Marianna heeft, in overleg met mij, Doremi naar buiten gelaten en ik stond zo opgesteld dat hij me niet kon zien. Eerst liep hij wat onwennig rond, althans dat leek zo maar dat was schijn, want toen Marianna weer naar binnen was gegaan stond hij binnen enkele tellen bij mijn voordeur , miauwend en met zijn pootje tegen mijn deur.
Dat was natuurlijk even jammer, maar de dierenarts had al gezegd dat een kat absoluut niet slechter af is als hij alleen binnen leeft. Marianna was even teleurgesteld, maar dat was snel over omdat Doremi gelijk weer ging spelen toen hij binnen was. 's Avonds was Doremi de deur uitgeglipt en heeft weer rond mijn huis gehangen. Er is iets leuks veranderd bij hem, ik ging namelijk naar buiten, riep hem en hij rende naar me toe. Hij liet zich oppakken en knuffelen, ik zette hem op mijn schoot en parmantig rondkijkend bleef hij rustig zitten toen ik hem naar Marianna bracht met mijn elektrische rolstoel. Hij was aan het spinnen, echt zo leuk. Ik belde aan en wachtte tot de deur open ging. Doremi had geen geduld en duwde met zijn pootje tegen de deur, echt zo schattig, hij wilde dus duidelijk graag naar binnen en dat is echt een heel positieve ontwikkeling. Eenmaal binnen ging hij gelijk met zijn muis spelen en eten en dat geeft wel aan dat hij zich fijn voelt thuis en dat was echt heel anders.
Donderdag moest ik de dierenarts weer terug bellen en die was daar ook erg blij mee en ze vond dat de druppels goed hun werk hebben gedaan. Doremi is een stuk rustiger, graag in huis en super speels. Hij krijgt nu een maand lang 1x per week nog druppels en moet binnen blijven wat hij nu echt veel minder erg vindt. Na een maand moet ik de dierenarts weer bellen om te bespreken hoe het gaat.
Marianna vond het eerst wel jammer dat hij toch nog mijn huis aanviel, maar toen ze hoorde dat het voor Doremi eigenlijk beter is dat hij binnen blijft omdat hij dan rust heeft en daar zijn eigen veilige plekje heeft was ze toch wel heel erg opgelucht. Kortom het heeft een goede uitwerking gehad.
We weten nu dat Doremi een heel gezond katje is, die zich prima binnen kan vermaken en die nu heeft laten zien dat hij ook graag binnen is en dat was waar het om ging. Marianna kan Doremi gewoon houden.
Het doel is bereikt en daar zijn we allemaal erg blij mee. Doremi is echt een hee lief aanhalig katje, helemaal gek van zijn vruowtje en daar gaat het om, dat Marianna en Doremi nog jaren samen verder kunnen en dat gaat nu echt wel lukken.
Namens Marianna, Doremi, Porky , Marian en mezelf wil ik iedereen heel erg bedanken die heeft meegeholpen om het mogelijk te maken dat de dierenarts kon komen. Ook de dierenarts zelf heeft daar enorm aan bijgedragen, zo lief.
Marianna is er nog steeds stil van dat dit zomaar voor haar gedaan is. Ik zie haar iedere keer als ik er ben genieten van een speelse of rustig slapende Doremi. En dat is wat telt.
ps. Patrick, dank voor de leuke speeltjes! Doremi en Porky zijn dolgelukkig met hun nieuwe schatten.
Jullie weten dat de dierenarts druppels heeft voorgeschreven. Deze druppels moest hij iedere dag hebben en zo ben ik iedere dag tegen het middaguur naar Marianna gegaan. Doremi vond alles goed, hij liet het gewoon toe zonder zich te verzetten, echt zo lief. Na een paar dagen gaf Marianna aan dat er wat veranderde, Doremi speelt erg veel, slaapt veel vaster en snurkt hard, de dierenarts had al aangegeven dat dit kon gebeuren, dit betekende vooruitgang.
Afgelopen maandag, de 4e dag van het druppelen, kwam Marian ook even kijken en omdat Doremi duidelijk rustiger was en super speels was hebben we besloten om te stoppen en ik heb dus dinsdag de dierenarts weer gebeld, wat ook de afspraak was. De dierenarts was erg blij met de zichtbare veranderingen bij Doremi en we mochten proberen om hem weer buiten te laten, maar als hij naar mijn huis kwam moest hij weer naar binnen.
Marianna heeft, in overleg met mij, Doremi naar buiten gelaten en ik stond zo opgesteld dat hij me niet kon zien. Eerst liep hij wat onwennig rond, althans dat leek zo maar dat was schijn, want toen Marianna weer naar binnen was gegaan stond hij binnen enkele tellen bij mijn voordeur , miauwend en met zijn pootje tegen mijn deur.
Dat was natuurlijk even jammer, maar de dierenarts had al gezegd dat een kat absoluut niet slechter af is als hij alleen binnen leeft. Marianna was even teleurgesteld, maar dat was snel over omdat Doremi gelijk weer ging spelen toen hij binnen was. 's Avonds was Doremi de deur uitgeglipt en heeft weer rond mijn huis gehangen. Er is iets leuks veranderd bij hem, ik ging namelijk naar buiten, riep hem en hij rende naar me toe. Hij liet zich oppakken en knuffelen, ik zette hem op mijn schoot en parmantig rondkijkend bleef hij rustig zitten toen ik hem naar Marianna bracht met mijn elektrische rolstoel. Hij was aan het spinnen, echt zo leuk. Ik belde aan en wachtte tot de deur open ging. Doremi had geen geduld en duwde met zijn pootje tegen de deur, echt zo schattig, hij wilde dus duidelijk graag naar binnen en dat is echt een heel positieve ontwikkeling. Eenmaal binnen ging hij gelijk met zijn muis spelen en eten en dat geeft wel aan dat hij zich fijn voelt thuis en dat was echt heel anders.
Donderdag moest ik de dierenarts weer terug bellen en die was daar ook erg blij mee en ze vond dat de druppels goed hun werk hebben gedaan. Doremi is een stuk rustiger, graag in huis en super speels. Hij krijgt nu een maand lang 1x per week nog druppels en moet binnen blijven wat hij nu echt veel minder erg vindt. Na een maand moet ik de dierenarts weer bellen om te bespreken hoe het gaat.
Marianna vond het eerst wel jammer dat hij toch nog mijn huis aanviel, maar toen ze hoorde dat het voor Doremi eigenlijk beter is dat hij binnen blijft omdat hij dan rust heeft en daar zijn eigen veilige plekje heeft was ze toch wel heel erg opgelucht. Kortom het heeft een goede uitwerking gehad.
We weten nu dat Doremi een heel gezond katje is, die zich prima binnen kan vermaken en die nu heeft laten zien dat hij ook graag binnen is en dat was waar het om ging. Marianna kan Doremi gewoon houden.
Het doel is bereikt en daar zijn we allemaal erg blij mee. Doremi is echt een hee lief aanhalig katje, helemaal gek van zijn vruowtje en daar gaat het om, dat Marianna en Doremi nog jaren samen verder kunnen en dat gaat nu echt wel lukken.
Namens Marianna, Doremi, Porky , Marian en mezelf wil ik iedereen heel erg bedanken die heeft meegeholpen om het mogelijk te maken dat de dierenarts kon komen. Ook de dierenarts zelf heeft daar enorm aan bijgedragen, zo lief.
Marianna is er nog steeds stil van dat dit zomaar voor haar gedaan is. Ik zie haar iedere keer als ik er ben genieten van een speelse of rustig slapende Doremi. En dat is wat telt.
ps. Patrick, dank voor de leuke speeltjes! Doremi en Porky zijn dolgelukkig met hun nieuwe schatten.