Lindadag,
Het had vandaag Lindadag kunnen zijn. Had...want ik heb mijn Lindadag naar de donderdag verplaatst. Dat betekend dat mijn bad-dag naar de dinsdag is verplaatst. Mijn benen zitten inmiddels alweer een aantal weken onder de blauwe plekken en dat is zo pijnlijk dat badderen er eventjes niet in zit en of dat weer gaat komen? Dat moet de tijd uitwijzen.
Vandaag moest ik naar het revalidatie centrum om nieuwe handspalken aan te laten meten, altijd weer een heel gedoe. Je handen worden eerst helemaal ingegipst, in de goede stand gezet en vlak voor het gips droog is gaat het er weer af. Voor mijn linkerhand krijg ik twee nieuwe spalken, één daarvan wordt knalblauw...gewoon omdat ik die witte zo saai vind. Mijn rechterhand heb ik in een rust-spalk en die hoeft niet vervangen te worden.
Verder, verder red ik het wel. Maar ik ben met veel dingen bezig. Omdat mijn lichaam nog steeds achter uit gaat moet ik mijn dagen echt anders indelen en niet alleen mijn dagen. Ook de aktiviteiten in mijn hoofd moeten in een ander tempo. Het is lastig als je lijf niet wil en je hoofd rent maar door. Nu had ik daar aardig mijn weg in gevonden maar ja als er weer een lichamelijke terugslag is, moet je alles weer veranderen. Dat kost veel tijd, soms veel tranen en erg veel energie. Dat wil niet zeggen dat ik voor 100% zal doen wat mijn lijf zegt. Dat heb ik nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Je moet jezelf ook een beetje blijven uitdagen en dat doe ik dan ook met veel plezier
Inmiddels heb ik alles in mijn hoofd wel uitgedacht en het voelt ook goed, moet er alleen nog aan wennen dat ik nog meer moet rusten dan ik altijd al deed. Maar ik weet hoe ik het graag wil dus dat gaat wel lukken. Want ik wil tijd blijven houden voor mijn vrienden en iedereen die me dierbaar is. Natuurlijk ook tijd blijven houden voor mijn werk voor de heupvereniging en voor Intermobiel. Ik wil mijn kaartjes blijven schrijven, wil blijven mailen, blijven knutselen, bijven loggen en logjes blijven lezen en zo kan ik nog wel even doorgaan.Ik moet dus nog meer creatief zijn met mijn tijd dan ik al was. Maar goed, alles heeft ook zijn goede kanten en ook al vervagen die best wel eens als het moeilijk is. Maar ik ben iemand die al snel de positieve dingen weer ziet en dat helpt me gigantisch door moeilijke tijden heen. Dus ik ga er nog steeds hard tegen aan, alleen op een iets andere manier.
Ps: Dus niet vergeten de donderdag is Lindadag !
Het had vandaag Lindadag kunnen zijn. Had...want ik heb mijn Lindadag naar de donderdag verplaatst. Dat betekend dat mijn bad-dag naar de dinsdag is verplaatst. Mijn benen zitten inmiddels alweer een aantal weken onder de blauwe plekken en dat is zo pijnlijk dat badderen er eventjes niet in zit en of dat weer gaat komen? Dat moet de tijd uitwijzen.
Vandaag moest ik naar het revalidatie centrum om nieuwe handspalken aan te laten meten, altijd weer een heel gedoe. Je handen worden eerst helemaal ingegipst, in de goede stand gezet en vlak voor het gips droog is gaat het er weer af. Voor mijn linkerhand krijg ik twee nieuwe spalken, één daarvan wordt knalblauw...gewoon omdat ik die witte zo saai vind. Mijn rechterhand heb ik in een rust-spalk en die hoeft niet vervangen te worden.
Verder, verder red ik het wel. Maar ik ben met veel dingen bezig. Omdat mijn lichaam nog steeds achter uit gaat moet ik mijn dagen echt anders indelen en niet alleen mijn dagen. Ook de aktiviteiten in mijn hoofd moeten in een ander tempo. Het is lastig als je lijf niet wil en je hoofd rent maar door. Nu had ik daar aardig mijn weg in gevonden maar ja als er weer een lichamelijke terugslag is, moet je alles weer veranderen. Dat kost veel tijd, soms veel tranen en erg veel energie. Dat wil niet zeggen dat ik voor 100% zal doen wat mijn lijf zegt. Dat heb ik nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Je moet jezelf ook een beetje blijven uitdagen en dat doe ik dan ook met veel plezier
Inmiddels heb ik alles in mijn hoofd wel uitgedacht en het voelt ook goed, moet er alleen nog aan wennen dat ik nog meer moet rusten dan ik altijd al deed. Maar ik weet hoe ik het graag wil dus dat gaat wel lukken. Want ik wil tijd blijven houden voor mijn vrienden en iedereen die me dierbaar is. Natuurlijk ook tijd blijven houden voor mijn werk voor de heupvereniging en voor Intermobiel. Ik wil mijn kaartjes blijven schrijven, wil blijven mailen, blijven knutselen, bijven loggen en logjes blijven lezen en zo kan ik nog wel even doorgaan.Ik moet dus nog meer creatief zijn met mijn tijd dan ik al was. Maar goed, alles heeft ook zijn goede kanten en ook al vervagen die best wel eens als het moeilijk is. Maar ik ben iemand die al snel de positieve dingen weer ziet en dat helpt me gigantisch door moeilijke tijden heen. Dus ik ga er nog steeds hard tegen aan, alleen op een iets andere manier.
Ps: Dus niet vergeten de donderdag is Lindadag !