Het weekend is weer begonnen en voor mij op een leuke manier.Vanochtend kreeg ik weer bijzondere post en ik heb net Novilon uitgekozen voor mijn nieuwe huisje. Het is heel anders geworden dan ik gedacht had maar ik vind het echt super mooi en bijzonder. Ik heb geen patroon gekozen wat lijkt op een laminaat vloer, het is eigenlijk niet goed uit te leggen maar er zit wat blauw in, wat koperbruin, wat wit etc, als je van een afstand kijkt lijkt het net of het zo'n gegoten stenen-vloer is, echt heel mooi. Het wordt in het hele huis hetzelfde want dat wilde ik graag. Het is in ieder geval een vloer waar je echt alle kleuren bij kunt doen en dat is praktisch. Nou zo begint mijn weekend lekker en eindigd een erg zware week beter dan die begon. Er komt nog steeds erg veel op me af en het verwerken van alle lichamelijke tegenslagen valt me erg zwaar, iedere dag weer merk ik dat ik een beetje inlever en dat valt niet mee en ook de pijn is erg heftig, maar ik had vandaag voor het eerst een iets betere dag. Ik hoop dat jullie een goede week hebben gehad. Dit weekend moet ik eigenlijk dringend wat brieven schrijven naar instanties toe, maar of het gaat lukken? Ik zie het wel. Morgen aan het einde van de middag komt er een vriendin wat ik erg leuk vind en zondag is echt een rust dag. Hebben jullie nog bijzondere weekend plannen? Nou wat jullie ook gaan doen of moeten doen, ik wens iedereen in ieder geval een fijn weekend.
Verdelgingskit tegen vampiers geveild voor 12.000 dollarNet op tijd voor Halloween werd donderdag voor 12.000 dollar een verdelgingskit tegen vampiers, compleet met houten staak en tien zilveren kogels, geveild. De kit, bestaande uit een notenhouten kistje met daarin een kruisbeeld, een pistool, een rozenkrans en flesjes voor knoflook en verschillende serums, werd gekocht door een anonieme telefonische bieder. Een medewerkster van Sotheby's zei te geloven dat de verdelgingskit uit het begin van de twintigste eeuw stamt en werd verkocht als souvenir aan reizigers in Europa. Op het etiket op het kistje staat: Deze kist bevat de middelen die noodzakelijk geacht worden voor personen die reizen naar zekere minder bekende landen in Oost-Europa, waar de bevolking wordt geteisterd door een bijzondere vorm van het kwaad, die bekendstaat als de Vampier. (bron: Bisnis)
Tja het is weer eens wat anders hé om in je bezit te hebben niet dan?
Nog steeds geen post ontvangen van de woningbouwvereniging. Ik word er zo onderhand een beetje ibbelig van, maar goed ik laat me toch niet stoppen. Vanavond ga ik met vrienden Novilon uitzoeken. Vanaf dag 1 dat ik wist dat ik de woning kreeg heb ik voor Novilon gekozen, dat veranderde eerst in Laminaat omdat Novilon best duur is, maar na wat rekenwerk heb ik toch de knoop doorgehakt en ga ik voor dit. Het voordeel vvan Novilon is dat het erg goed bestand is tegen het rijden in een elektrische rolstoel (laminaat is dat wat minder) en het feit dat er 20 jaar garantie op zit is ook belangrijk en het maakt erg makkelijk schoon wat ideaal is met een huisdier. Maar ja nu de kleur nog. Gisteren hebben ze voor mij al een boek opgehaald en ik heb net een poos kleuren zitten kijken op internet. Echt zeker weten doe ik het nog niet, maar ik heb al wel een idee dus dat komt wel goed. Leuk en spannend.
Nog nooit ben ik zo blij geweest dat het 17.00 uur was. Ze zijn hier in de flat bezig met een verbouwing ofzo want de hele dag is het me toch een herrie. Ik geniet van de stilte en dat moet ook, want ja het is zo weer morgenochtend en dan gaan ze weer aan het werk en ......dan moet ik de oordopjes weer in.
Ps: tijdens minder goede momenten zijn er ook goede momenten hoor, ik heb namelijk heerlijk gegeten en daar knapt een mens van op, een echte aanrader.
Er zijn van die momenten dat je vol zit met vragen dat je het even niet meer weet dat je het ook niet meer begrijpt dat je het liefst ver weg zou willen zijn om maar niet te hoeven denken om maar niet te hoeven piekeren om maar niet te hoeven vechten om geen oplossingen te hoeven bedenken en ga zo maar door.
Maar er zijn ook momenten waarin je ineens weet en beseft dat wat er ook gebeurdt hoe pijnlijk, moeilijk en veel dat ook kan zijn er altijd weer betere tijden zullen komen met fijne, leuke en goede momenten en dat de zon weer gaat schijnen.
Maar waarom is het dan zo moeilijk om op die momenten, al het mooie wat er is te blijven zien?
Post krijgen is altijd leuk, vooral als er dan een pakje bij zit met daarin een paar geweldige cd's. Ik kan wel zeggen dat zoiets krijgen in een moeilijke week, je een heel warm gevoel geeft. Wat zijn er toch veel lieve, bijzondere mensen om me heen.
Ik ben blij dat ik niet op Java in Indonesië woon. Het stadsbestuur van het eiland Java laat in de omliggende rijstvelden driehonderd slangen uitzetten om de ratten te bestrijden. De lokale bewoners hebben inmiddels te horen gekregen dat ze de reptielen niet mogen doden. Ook vijf uilen gaan jacht maken op de ratten, die grote schade kunnen uitrichten aan de rijstplanten. Nou ik zou dan echt geen oog meer dicht doen als ik daar zou wonen en serieus aan emigreren gaan denken.....brrrrrrrrrr.
Het is inmiddels eind oktober en ik zit met smart tewachten op bericht van de woningbouwvereniging over adresgegevens van mijn nieuwe huisje. Nou dat zou deze maand komen dus hebben ze nog 2 dagen. Inmiddels is duidelijk door een advertentie in de krant hoe de straat gaat heten. Ze hebben namelijk ADL assistenten nodig en in die advertentie stond dat ze medio februari gaan beginnen. Nou dat is goed nieuws want dat betekent dat we in ieder geval in februari kunnen gaan verhuizen, want ze kunnen natuurlijk niet werken als er geen mensen in de Fokus woningen wonen. Nou ik wacht nu met nog meer spanning op bericht.
Dan is het ineens het einde van de middag,vanochtend heb ik een mailtje gekregen van iemand die me erg dierbaar is en door haar vraag heb ik even wat van me af kunnen schrijven wat erg opluchtte maar mij ook nog extra duidelijk maakte dat het ik in een moeilijke tijd zit op allerlei gebied. Daarna mijn agenda heb ik ingevuld, iedere dag 1 ding wegwerken, meer gaat gewoon niet, maar toch is het goed zo. Maar daarnaast gebeurde er ook iets bijzonders, eerst kreeg ik en heel lief kaartje waar ik erg blij mee ben. Toen belde mijn vriendin uit Barneveld met een heel bijzonder telefoontje. Ze vroeg eerst hoe lang ik in mijn elektrische rolstoel kon liggen en meer van dat soort dingen, toen kreeg ik een datum door en dat was het. Nou ik snapte er niets van. Later belde ze terug. Ik kreeg de 'opdracht' om zaterdag 13 december de hele dag te slapen en te rusten. Daarna moet ik mijn mooiste kleren aan en dan.... dan gaat er iets gebeuren maar wát dat weet ik niet, het was een bijzondere verrassing zei ze en met een lach hing ze op. Nou daar zat ik dan met al mijn vragen waar ik geen antwoord op krijg voor het 13 december is. Verrassingen van haar zijn altijd leuk dus ik wacht nieuwsgierig en vol vertrouwen af, ze weet wat ik wel en niet kan en ze weet ook dat het gewoon even niet lekker gaat en dan zoiets......ik werd er warm van. Vrienden, dichtbij en ver weg, ze blijven bijzonder en waardevol.
Vandaag is mijn vrije dinsdag, een dag waar ik meestal heel erg naar uit kijk maar dit keer niet. Er zijn zoveel dingen die ik nog moet doen en moet regelen dat ik niet weet hoe ik het allemaal voor elkaar moet krijgen. Het gaat gewoon nog steeds niet goed en dat heeft dan gelijk zijn invloed op alles en dat merk ik.Dat prikken heeft de lichamelijke terugslag waar ik toen al in zat een beste schop gegeven waardoor het lichamelijk nog harder achteruit gaat en dat is moeilijk vooral als er veel dingen afgehandeldt moeten worden. Ook het verwerken van het één en ander gaat dan minder snel dan je zou willen. Ik ga vandaag maar eens een dagje nadenken en alles opnieuw plannen misschien dat het dan alsnog allemaal een keer af komt.
Een 17-jarig meisje uit Heerlen is zondagmiddag ontsnapt aan een ontvoering, zo meldt de politie Limburg-Zuid. Het meisje stopte met haar brommer voor het stoplicht achter een grijze Mercedes, toen de bestuurder van dit voertuig plots uitstapte en haar sommeerde in te stappen. Hij rukte de helm van het hoofd van het meisje en probeerde haar te dwingen in te stappen. De bromfietster gaf echter vol gas, waardoor de onbekende man haar los moest laten. Zij heeft bij de politie aangifte gedaan. Van de ontvoerder ontbreekt ieder spoor. Het is onduidelijk wat het motief van de poging tot ontvoering is. (bron: Bisnis)
Ontvoeren, het komt vaker en vaker voor in Nederland. In het buitenland hoor je en lees je het nog veel vaker, maar toch het is iets wat je meer en meer leest en ik vind het eng. Stel je voor dat wildvreemde je meenemen, opsluiten en je verder in het ongewisse laten, niet wetend of je het er levend zal afbrengen. Het lijkt mij de grootste nachtmerrie die er is. Iedere keer als ik weer over ontvoeren hoor moet ik aan Arjan Erkel denken, hij is nu al meer dan een jaar weg, wat een nachtmerrie moet dat zijn voor hem, zijn ouders en alle betrokkene. Het lijkt wel of er steeds minder respect voor de ander komt in de maatschappij, vorige week werd ik er echt naar van, het ene geweldsdelict na het andere stond in de krant, kwam op tv etc en dan die ontvoeringen nog. Denken mensen alleen nog maar aan zichzelf? Ik heb iets nodig dus ik zorg ervoor dat ik het krijg? Ik moet je niet dus doe ik je wat aan?
Misschien moet je niet teveel stil staan bij alle ellende die er is, maar het komt steeds dichterbij. Hoe akelig het ook is, vergeten/negeren moeten we het niet, maar wat de oplossing is voor dit alles? Ik weet het niet, maar wat zou het anders zijn in de wereld als er geen geweld meer was. Maar 'de meeste dromen zijn bedrog' en de droom over een geweldsloze wereld word nooit werkelijkheid.
Het is maandag en ik heb een maandagochtend gevoel, ik moet eigenlijk nog van alles en ik heb alleen maar zin in...weet ik eigenlijk niet. Porky is ook een beetje dol vandaag, hij rent door het huis, springt op en af bed (en op het toetsenbord) of het niets is. Hij is nu op het balkon aan af het koelen (daar wilde hij zelf heen hoor) en ook daar rent hij heen en weer..... Nou ja hoe dan ook, ik weet nog niet wat ik ga doen, maar ik ga een poging doen tot iets zinnigs.
Het weekend is weer vooorbij en ik hoop dat jullie een goed weekend hebben gehad. het mijne verliep na een minder goede start, prima en heerlijk rustig en zo ben ik weer klaar voor mijn televisie avondje, want ja het is zondag en dan is het Expeditie Robinson tijd, vanavond weer een nieuw gedeelte in de strijd en ik ben erg benieuwd wat de nieuwe ontwikelingen zullen zijn. Komende week heb ik tot nu toe maar 1 afspraak staan, ik zie dus een rustig weekje tegemoet waar ik eerlijk gezegd ook wel aan toe ben. Wel heb ik allerlei klusjes die ik echt moet doen zoals wat brieven naar instanties sturen enzo maar dat gaat wel lukken. Ik wens jullie allemaal een goede week, succes met alles wat je doen moet en maak er wat van.
Vreemd, om na je middagslaapje je te realiseren dat het al wat schemerig is. Nog vreemder is het, dat het ook de moeite niet meer is, om de gordijnen open te doen. Je gaat immers eerst de keuken in om de vaatwasser leeg te ruimen en om te koken en te eten. Als je dan weer gaat liggen is het al donker, en bij een donker buiten, horen bij mij de gordijnen dicht. Toch een beetje vreemd en wennen de eerste dag met wintertijd.
Ik houd van iemand die weet dat hij niet alles weet en daar ook voor uitkomt Ik houd niet van hoogmoedige mensen Het zijn bijna nooit goede mensen en zeker geen goede goede vrienden Ik houd van iemand die zijn kleinheid en zijn eigen zwakheden kent en erkent en er geduldig mee weet te leven.
Gisteren heb ik verbaasd gekeken naar de sneeuw die uit de lucht kwam vallen en ik heb er echt van genoten, maar ja ik was lekker binnen. Wat bij mij altijd bij sneeuw hoort is kerst en vóór kerst komen de kerstkaarten. Nou daar ben ik dus inmiddels mee begonnen. Dat is bij altijd een heel ritueel, eerst kijk ik de kaarten van vorig jaar nog eens door, dan pak ik de lijst erbij die ik gemaakt heb toen ik de kerstkaarten van het vorig jaar opruimde en daar ben ik eerst op gaan strepen want soms vallen er mensen af. Toen ben ik begonnen met het toevoegen van namen en dat zijn er dit jaar heel wat. Daarna was het tijd om te kijken wat ik nog over had van de kaarten van vorig jaar, nou dat viel niet tegen en samen met de nieuw gekochte kaarten kan ben ik heel tevreden met wat ik ga versturen. Omdat ik met links nog net niet handig genoeg ben, heb ik dit jaar geen zelf gemaakte kaarten, maar volgend jaar ga ik weer een poging wagen hoor. Toch blijft het een apart iets....kertskaarten versturen. Soms hoor ik mensen mopperen dat het zo'n verplichting is, dat het veel geld kost etc, toch snap ik dat wel ook al heb ik zelf dat gevoel niet. Maar het is best wel duur, ik ben dan ook al begonnen om geld voor postzegels apart te leggen. Ik vind het iedere week een feest om mensen waar ik om geef een kaartje te sturen dus nu word het dubbel genieten omdat het speciale kaarten zijn. Ik ga snel weer verder.
Na mijn slechte start van vanochtend kan ik zeggen dat ik best goed geslapen en gerust heb, voel me een heel stuk anders dan vanochtend en dat is erg prettig. Kan ook eigenljk niet anders met zo'n lief knuffel Porkje die de hele tijd bovenop me lag te knorren. Maar ik heb ook weer een ontdekking gedaan. Naast mijn gigantische verliefdheid op Bloempje, ben ik ook verliefd op mijn bedje, is niet echt nieuw hoor dat ben ik dageljks, maar vandaag was het wat extra omdat ik zo heerlijk lag. Ik ga nu eerst lekker friet eten, met saté en appelmoes en daarna gaan de gordijnen dicht, de kaarsjes aan en maak ik het gezellig. Dan mag de avond beginnen en hoop ik alsnog mijn leuke plan te gaan uitvoeren. Weet je wat trouwens lekker is? Vannacht mogen we allemaal en uurtje langer genieten van ons bed, wat een heerlijk vooruitzicht.
Als je bij het wakker worden al geljik voelt dat het niet echt jouw ochtend is, dan kun je beter maar niet de krant of op internet nieuws berichten gaan lezen, dan voel je je nog ellendiger. Na een pijnvolle- , piekervolle-, slapeloze nacht ben ik nu even niet niet lekker, ik ga dan ook snel de was ophangen, Porky knuffelen en dan even proberen wat te slapen, dan voel ik me straks in alle opzichten hopelijk weer wat beter. Er zijn van die dagen....
Ps: waarom komen dit soort dagen eigenlijk in het weekend? Ik had zulke leuke plannen, maar wie weet, later... nu even rust.
Zo ik heb het weekend, ben net in mijn huispak/pyama gehesen en het drinken is weer voor me klaar gezet, de kaarsjes branden en ik lig heerlijk in mijn bed voor mijn pc met de tv aan, heerlijk is dat. Was jullie week een beetje zoals je in gedachten had? Ik hoop het. Mijn week was best heftig, maar dat hebben jullie wel kunnen lezen. Plannen voor het weekend heb ik niet echt, ik ben erg moe dus uitrusten staat (weer eens) bovenaan mijn lijstje. Morgen wil ik ook, even met mijn kerstkaarten bezig gaan, vroeg, ik weet het maar mijn verhuiskaarten komen er ook bij in dus het is extra werk en bij gaat dat gewoon niet zo snel, maar ik vind het erg leuk om daarmee bezig te zijn. Zondag wil ik mijn plakdagboek bijwerken, als het gaat lukken tenmiste. Afspraken heb ik niet, maar dat wil niet zeggen dat er niemand kan komen hoor. Hebben jullie nog bijzondere plannen dit weekend? Nou ja wat het ook gaat worden, voor iederen een fijn weekend.
Het volgende berichtje is erg leuk en kan een waarschuwing zijn....
Zes Britse jongens zijn deze week naar een ziekenhuis gebracht omdat ze van de erectiepil Viagra hadden gesnoept. Eén van hen had de tabletten van thuis meegenomen en uitgedeeld tijdens de lunch. De jongens moesten in het ziekenhuis blijven tot alles weer rustig was. (bron: De Stentor)
Tja dan moet je ook maar niet van verboden snoepjes eten toch?
Het was gisteren niet alleen zwaar hoor, we hebben ook veel plezier gehad en ontzettend gelachen. Omdat er bijna 2 uur tussen de afspraken zat zijn W en ik even de stad in gegaan, het revalidatie centrum is echt op loopafstand van het centrum. Het was echt heel lang geleden, bijna 2 jaar, dat ik echt in het centrum was geweest en het was dan ook een rare gewaarwording. Winkels erbij, winkels weg etc. We waren super melig dus we hebben ons prima vermaakt. Echt gewinkeld hebben we niet, ben wel even naar de bank geweest en natuurlijk hebben we wat lekkers gekocht maar dat was het dan wel. Toen we weer terug op de Kastanjehof waren, waren wij niet de enige die een lachstuip hadden en zo was het ingipsen en aanmeten een stuk gezelliger. Mijn benen werden tot aan mijn knieën gegipst wat snel klaar was. Maar het korset aan meten was een heel gedoe. Om je kleding te beschermen werd ik dus helemaal in huishoudfolie gewikkeld, nou dat was echt geen gezicht want ik hing in een apparaat, omdat staan zonder steun niet gaat, je hebt alleen ondergoed aan, dus tja dat was dus weer lachen. Maar het korset aanmeten was erg zwaar en ik was dan ook blij dat alles klaar was en we eindelijk aar huis konden. Gelukkig kwam er een vriendin boodschappen brengen en zij heeft ook heerlijk gekookt dus dat was perfect. 's Avonds werd ik gebeld door iemand die was doorverwezen door een collega van de tel dient van heupvereniging, met vragen over heupen en heupproblemen dus daar heb ik meegepraat en naar geluisterd, uitrusten lukte dus niet echt want dat gesprek duurde ruim 3 uur. Voorlopig eerst maar weer uitrusten, nadenken en het geheel verwerken, anders gaat het niet goed ben ik bang. Het was me het dagje wel, een dag met een denk rimpel en een lach.
Maar ja dan ben je er nog niet als alles uitgelegd en aangemeten is. Want ik had kniebracen met een voetspalk daaraan vast verwacht, maar ik was absoluut niet voorbereid op het feit dat het heel wat anders zou worden. Ik wist diep van binnen wel dat er ook voor de nacht een voorzienig moest komen voor mijn 'klapvoeten' maar dat sprak ik toch nog net niet uit. Maar dat het zo ingrijpend zou worden?? Ik heb wel een vb gezien van hoe het er ongeveer uit gaat zien en dat viel me erg mee, het ziet er niet lomp uit en het weegt erg weinig wat echt belangrijk is en dat maakt het wel iets tastbaarder maar verder....weer iets wat een plaatsje moet krijgen, ik blijf aan het verwerken en dat is erg vermoeiend moet ik eerlijk zeggen. Tegen het dragen van de hulpmiddelen zie ik niet op, tot nu toe heb ik al mijn voorzieningen zonder problemen gedragen, ik ben daar ook heel makkelijk in, ik trek het aan en doe het pas 'savonds weer uit vanaf de eerste dag. Ik weet immers dat ik door het dragen van de hulpmiddelen ik minder kans maak op valpartijen en dat de transfers iets makkelijker gaan worden en daar doe ik het voor. Alleen dat ik 's nachts iets aan mijn voeten moet gaan dragen dat zal wel wennen zijn, dag en nacht een soort schoenen aan dat zal in het begin zeker niet meevallen. Zeker als je weet dat ik al ruim 2 jaar geen schoenen meer aan kan. Het is echt even slikken allemaal maar ik weet dat het niet anders kan. Gelukkig heb ik nog even tijd om aan het idee te wennen want het moet nog gemaakt worden. Wat het korset betreft maak ik me gean zorgen, ik heb al een korset (past niet meer ivm het feit dat ik wat zwaarder geworden ben) en dat geeft dusdanig veel steun dat ik daar naar uit zie, ik zak steeds schever als ik zit en dat is zo pijnljk. Maar de rest moet nog een plaatsje krijgen, ik ben niet boos dat ik meer hulpmiddelen moet dragen, omdat het niet voelt als inleveren. Ik weet dat het dat wel is, maar het is inleveren om er beter van te worden en dat maakt een groot verschil. Maar weer iets verwerken terwijl ik de teleurstelling van vorige week nog niet heb afgesloten, voelt als een baksteen in mijn maag. De komende tijd maar flink hard gaan malen, des te eerder zijn het korreltjes, die op het goede plekje kunnen vallen.
Daar ben ik dan, jeetje wat ik ben moe het was ook zo'n lange dag gisteren. Ik ben dus naar het revalidatiecentrum geweest en dat was een lange middag, ik had er namelijk 2 afspraken en die sloten niet aan dus dat was lastig. Eerst was er een gesprek met de revalidatie arts en de instrumentmaker omdat er hulpmiddelen voor mijn benen moesten komen. Omdat ik behoorlijke knie problemen heb wat het staan erg bemoeilijkt (lopen gaat alniet meer door mijn heup problemen) en ik voeten heb die naar binnen klappen (als ik op bed lig raken mijn hakken en tenen het matras) moet er speciaal iets voor mij ontworpen en bedacht worden. Het is nu zo dat ik voor de nacht een voorziening krijg waardoor mijn voeten recht blijven staan. Het wordt een soort schoen met een spalk daaraan vast en voor overdag komt er net zo'n soort schoen maar dan met een zool en daar komen dan nog eens beenbeugels aan vast waarmee ik, door een knopje in te drukken, mijn knieën vast kan zetten zodat mijn knieën niet meer alle kanten op kunnen klappen. Kortom heftig en meer dan ik gedacht had. Maar ik weet dat het echt nodig is, als ik alles heb dan zet ik hier ik wel een foto neer want uitleggen gaat niet goed omdat ik het ook nog niet gezien heb. Nou dat was om één uur en om kwart over drie moest ik er weer zijn. Toen hebben ze dus gipsafdrukken van mijn benen met voeten gemaakt en een afdruk van mijn romp omdat ik ook een nieuw korset krijg ivm met scheefgroei. Kortom er gebeurde weer veel en het was lichamelijk zwaar, ze ziten steeds aan je benen dat is erg pijnlijk en een lange tijd in de rolstoel zitten kost veel kracht en energie en maar ik ben wel trots dat ik het volgehouden heb. De beenbeugels worden aangemeten bij de eerste passing, dat schijnt een precies en nauwkeurig werkje te zijn waar nu geen tijd voor was en dan zien we wel weer verder. Het is nu wachten tot alles klaar is voor een eerste passing en dan zien we wel weer verder. Gelukkig heb ik een erg fijne instrumentmaker, die erg kundig is en alles goed uitlegt wat het geheel iets makkelijker maakt. Zo is er een weer een heftig middagje voorbij.
Het was zwaar vandaag en ik ben erg moe, morgen een verslagje. Kan nu ook even niet, heb even telefoondienst voor de heupvereniging, iemand heeft even een luisterend oor en advies nodig. Morgen weer meer.
Vandaag een druk dagje, zo dadelijk eerst even mijn bankzaken op orde brengen en vanmiddag ben ik vanaf één uur in het revalidatie centrum, daar heb ik 2 afspraken. Er worden nieuwe kniebracen aangemeten en een nieuw korset dus ik heb meer dan genoeg te doen. Zie er ook best een beetje tegen op het is altijd erg vermoeiend en zeker als er veel ingegipst moet worden voor de juiste maten enzo. Ik ben nog lang niet in orde, door de behandeling van vrijdag voelt het nog steeds of ik een zware griep heb en dat is zwaar, ook het verwerken van het geheel valt me niet mee, langzaam maar zeker begint dat een wel plekje te krijgen, maar makkelijk is anders. Omdat ik niet weet of ik vandaag nog de energie heb om wat te posten, even een maf varken om naar te kijken.
Mijn video deed vanaf zaterdag een beetje vreemd, ik kon hem wel handmatig bedienen maar niet met de afstandsbediening. Nu heb ik gelukkig een hele goede vriend die electriciën is en hij heeft echt verstand van dit soort apparaten en twee rechter handen, echt fijn. Vanavond kwamen hij en zijn vriendin even langs om te kijken. Nou de video is gelukkig weer gemaakt want dat was iets heel simpels, gelukkig maar. Maar wat nog leuker was is het feit dat zij allerlei lekkere dingen voor me mee hebben gebracht voor in de vriezer, vlees , macaroni, boerenkool en ik kreeg ook nog van die heerlijke speculaasbrokken. Ik kreeg spontaan trek toen ik al die lekkere dingen zag. Dikke knuffel voor jullie Petra en Jeroen, dank je wel ik ga er van genieten en dat begint morgen al.
Op woensdagochtend komt mijn vriendin altijd langs, ze helpt me met alles en we hebben het altijd heel gezellig. Vanochtend begon het al melig met het uitpakken van een 'zomaar' kado'tje. Als je de foto's ziet dan begrijp je vast wel waarom erg melig werden, vooral door mijn vraag...wat is dit nu? De rest van de ochtend was het dus erg gezellig. Daar knapte ik echt even van op.
Het wordt steeds gekker in Nederland. Iedereen weet dat we begin 2004 een nieuw prinsje of prinsjes krijgen, nu wordt er al heel wat gespeculeerd of het een jongetje of een meisje zal zijn. Nu las ik in het AD dat er zelfs prijsvragen aan verbonden zijn, nou te zot voor woorden en als je ziet wat een prijzen er beloofd worden... Prijzen voor als je de juiste namen hebt, prijzen voor als je de juiste dag en tijdstip hebt, nou ja ik vind het absurd, heb er eigenlijk geen woorden voor, als ik ga bevallen (nee ik ben niet zwanger) doen ze ook niet zulke dingen. Maar toen ik me hierover aan het ergeren was bedacht ik het volgende: Laten wij ook eens meedoen, maar dan niet zoals beschreven, maar op een iets andere manier. Wie bedenkt de meest, gekke, vreemde, idiote, onmogelijke koninklijke doopnamen? Bijv: Prinsesje Catootje Minima van uitkering tot WAO van Oranje Nassau Zet de inzendingen maar in mijn reaktieveld, de meest opvallende combinatie van namen krijgt een speciaal 'varkens' kadootje. Laat jullie fantasie maar los.
Echtgenote met pistool tegen het hoofd aan het strijken gezet Een Franse bouwvakker heeft zijn vrouw een pistool tegen de slaap gedrukt om haar te dwingen zijn overhemden te strijken. Een rechtbank in Saint-Etienne veroordeelde hem daarvoor dinsdag tot vier maanden gevangenisstraf. Zijn advocaat had vrijspraak gevraagd met het argument dat de vrouw het incident alleen maar gebruikte om meer uit de scheiding te slepen waarin het paar verkeert. (bron: Bisnis)
Dit soort berichten vind ik altijd bijzonder om te lezen, ik ben dan altijd benieuwd wat er achter zit enzo, maar ik denk niet dat het strijken van de was op deze manier erg aangenaam is.
Mijn dag kwam laat op gang, ik werd pas om 10.15 gedouched dus het was pas 11.30 voor ik in de kleren was. Nu is wat langer slapen best fijn nu ik nog zo de naweeën voel van de behandeling van vrijdag, maar mijn ochtend was dus al voorbij voor ik ook maar iets had kunnen doen en daar baalde ik toch een beetje van. Even wat in het huishouden gedaan, wat gegeten en voor ik het wist was het twee uur en waren mijn ergotherapeute en de RSR (hulpmiddelenleverancier) er, vandaag zou er weer een passing zijn voor mijn nieuwe handbewogen rolstoel. Nou ik kan een lang verhaal kort maken. De RSR heeft nu voor de zoveelste keer de maten genomen en alles op geschreven en er is me beloofd dat er met spoed aan gewerkt gaat worden. Het heeft allemaal onnodig lang geduurdt omdat er bij de eerste passig veel fouten zijn gemaakt, maar goed alles staat zwart op wit dus nog even geduld en dan is dat hopelijk ook in orde. Gelukkig heb ik voor dagelijks gebruik mijn elektrische rolstoel die erg goed is. Toen de RSR weg was heb ik samen met mijn ergotherapeute nog even de laatste goedkeuringen voor keuken aanpassingen doorgepraat en toen was het al weer half vier. Echt goed voel ik me nog niet, mijn lijf voelt aan alsof het een zware griep heeft, een voor mij pijnlijk bekend gevoel. In mijn hoofd komt langzaan aan wat orde maar ik ben er echt nog niet. Maar de rest van deze dag doe ik lekker niets, het is tenslotte mijn "vrije" dag en daar wil ik graag nog een beetje van genieten.
Eindejaarsuitkering moet inkomen onder minimum aanvullen Het inkomen van mensen die onder het sociaal minimum leven, moet aan het einde van elk jaar worden aangevuld. Dat heeft fractievoorzitter Jos Werner van het CDA dinsdag bepleit tijdens de algemene beschouwingen in de Eerste Kamer. Alleen als deze regeling wordt ingevoerd, werkt het CDA mee aan een nieuw stelsel van ziektekostenverzekering, aldus Werner. De eindejaarsuitkering moet ervoor zorgen dat niemand in Nederland onder de armoedegrens leeft. Het gaat volgens Werner niet alleen om chronisch zieken, verstandelijk of lichamelijk gehandicapten en ouderen, maar om iedereen. "Iedereen kan immers in die omstandigheden komen", aldus de voorzitter. Werner denkt dat de compenserende maatregelen voor het nieuwe stelsel van ziektekostenverzekering niet ver genoeg gaan. Een 'algemeen geldend instrument', zoals de eindejaarsuitkering die voor iedereen zou gelden, ontbreekt. Het kabinet schat dat drie miljoen mensen subsidie krijgen ter compensatie van de nominale premie voor ziektekosten. Werner concludeert uit dit hoge aantal dat de nood hoog is. (Bron: Bisnis)
Als dit er echt doorkomt gebeurdt er eindelijk eens een keer wat positiefs onder het kabinet van Bakellende. Maar eerst zien dan geloven, we zijn al zo vaak blij gemaakt met een dode mus.
Porky heeft momenteel tegen de tijd dat ik wil gaan lezen/slapen 's avonds, zijn klaar wakker zijn, ondeugend speeluurtje. Nou dat is natuurlijk niet echt handig want ik ben wel moe .Maar niets doen is een ramp, dus heb ik een oplossing gezocht door eerst een poosje met hem te spelen met een hengel met daaraan een muis, succes en plezier verzekerd. Maar dat is nog niet genoeg want meneertje is dan nog steeds zijn energie niet kwijt. Gisteravond kwam ik even op een briljant idee. Ik heb hem verwend met kattekruid, dat heeft hij pas van zijn grote vriendin gekregen en daar is hij dol op. Als hij het zakje alleen al hoort ritselen staat hij al naast me. Nou krijgt hij dat niet iedere dag hoor het moet echt leuk blijven, maar gisteren dus wel. Eerst zijn knuffel er mee in gesmeerdt, wat kattekruid op de grond gelegd en wel zo dat ik het vanuit mijn bed kon zien. Wat is dat toch een leuk gezicht, hij weet van gekkigheid niet wat hij doen moet, rolt met zijn knuffel, bijt erin, likt het schoon, springt er omheen, rolt over de grond echt super. Na ruim een half uur had hij er genoeg van, ging wat eten en kwam toen bij me op bed. Dan moet eerst nog even geknuffeld worden en toen ging hij lekker naast me liggen en was de hele nacht diep in slaap, tot ze me vanochtend (helaas pas na 10.00 uur kwamen douchen). Echt een perfect slaapmiddeltje voor heel af en toe.
Ik blijf me verbazen over vreemde dingen die mensen doen. Zoals ook de man in het volgende stukje wat ik las in de krant. Man snijdt penis af na schulden In de hoop mededogen van zijn schuldeisers te krijgen, heeft een 24-jarige Tanzaniaan zijn penis afgesneden. De man had het geleende geld verbrast aan prostituees en alcohol. Vrienden hadden hem geld gegeven voor een zakelijk project.
Jammer dat de krant niet vermeld wat er met zijn schulden en penis is gebeurdt. Want ja afsnijden gebeurdt tegenwoordig wel vaker net als het weer aanzetten van penissen, niet dan? Maar even alle gekheid op een stokje, waarom doet iemand zoiets? Ben je dan zo wanhopig of gewoon gek? Wie het weet mag het me zegen. Ik vind het in ieder geval heel erg vreemd gedrag. (en dan druk ik me nog netjes uit )
Inmiddels ben ik weer wakker en ik heb besloten dat vanochtend gewoon valse start was en doe nu gewoon nog een poging om goed aan de nieuwe week te beginnen. Had een erg slechte nacht, ik pieker momenteel wat af en door alles redt ik het dus even niet om dan goed aan de dag te beginnen. Ik lig lekker in mijn bedje, Porky ligt mijn voetjes op te warmen en mijn voeten met zijn nageltjes te masseren en ik ben druk mailtjes aan het wegwerken, ik heb zoveel lieve mailtjes gekregen, fijn en een hele steun. Momenteel wordt mijn huisje ook weer schoongemaakt, mijn vaste hulp is met vakantie maar dit is er ook één die weet echt wat werken is, alles wordt geschrobt en gedaan, ik blijf maar mooi veilig in mijn bedje. Veel plannen heb ik niet voor vandaag, ik ga als mijn hulp weg is lekker een poosje slapen en dan lekker eten koken en dan is het alweer avond. Gisteravond weer genoten van Expeditie Robinson, het wordt steeds leuker want ze smeden steeds meer complotten en ik ben dan ook erg benieuwd wat er volgende week gaat gebeuren. Zolang er hier gewerkt wordt blijf ik nog even wakker.
Er zijn van die dagen dat je wilde dat het donker was gebleven, dat ze je, dit keer, niet zo vroeg die douchebeurt hadden gegeven. Zodat je verder kon slapen, wegzakken in vergetelijkheid, omdat je de werkelijkheid even niet onder ogen wilt zien. Ik weet dat het niet zo werkt, maar toch ga ik nu nog even verder slapen, om straks weer wat frisser te ontwaken, In de hoop dat het dan weer beter zal gaan.
Het toppunt van zondagavond geluk is samen met Porky in mijn armen lekker tv liggen kijken, veel kopjes en knuffels krijgen en helemaal schoongewassen te worden.
Het is alweer zondagavond en het weekend is weer voorbij. Ik werd net even stil toen ik alle reakties las op de spreuk van vanochtend, dank jullie wel. Het was voor mij geen gemakkelijk weekend dit keer, gisteren ging het wel en heb ik door met de computer bezig te gaan veel afleiding gehad en die dag viel me achteraf niet tegen. Vandaag was een ramp, ik ben na het douchen gelijk weer gaan slapen , ik was echt moe door alle emoties van de laatste dagen en heb tot 16.00 uur geslapen. Door de behandeling van vrijdag heb ik erg veel (extra)pijn en spierpijn, maar de elektrische deken was daar een goed middel tegen (hihi en wat extra pillen) Ben toen opgestaan en heb een was gedraaidt, ben gaan eten en heb de dingen gedaan die ik meestal op zondag doe en dat was toch even fijn, even bezig zijn en niet nadenken. Want oh wat maalt het in mijn kop. Toch laat ik het even gebeuren des te eerder heeft alles weer een plekje. Hebben jullie een fijn weekend gehad? Lekker genoten van het mooie weer? Ik hoop het want de komende week gaat het echt guur worden zeggen de weer profeten. Nou vanavond ga ik heerlijk tv kijken, het is immers weer Expeditie Robinson avond, dus dat komt wel goed hier, de kaarsjes zijn aan, chips ligt klaar en ik ben er ook klaar voor. Komende week heb ik wat verplichtingen mbt het aanmeten van een nieuwe rolstoel en het aanmeten van een nieuwkorset en kniebracen, leuk is dat nooit, maar het hoort erbij dus dat komt wel goed, ik ga er in ieder geval wel voor. Ik wens iedereen een fijne week, succes met alles wat er gedaan moet worden.
Weer eens wat anders: Online trouwen met je Labrador
Een mens kan je bedonderen, maar de liefde van een dier voor zijn baasje is onvoorwaardelijk, wordt wel eens gezegd. Dieren geven troost en warmte en, heel belangrijk, vechten niet om de afstandsbediening. Een huisdier is eigenlijk de ideale levenspartner, zo bedacht de Amsterdamse copywriter Dominique Lesbirel. Maar hoe krijgt de liefde tussen de mens en zijn huisdier pas een echt officieel tintje? Door met elkaar te trouwen. Het idee gaf ze vorm via de website marryyourpet.com. Hier kan iedereen trouwen met zijn favoriete goudvis, labrador of wandelende tak. Zelfs een 'homohuwelijk', tussen man en reu, behoort tot de mogelijkheden. Wie er voor kiest een verbintenis voor het leven aan te gaan krijgt een 'officieel' huwelijkscertificaat. Ook een receptie met alle toeters en bellen is mogelijk. Lesbirel over haar idee: "Ik heb me laten inspireren door Amerika waar je hondenzonnebrillen en de gekste dierenkleding kunt kopen. Er zijn daar zelfs hondenpsychiaters." In samenwerking met reclamebureau Artmiks, dat ook de populaire datingsite Branddating (dating via merknamen) ontwikkelde, werd de site gemaakt. Lesbirel waarschuwt trouwlustigen wel op voorhand niet te impulsief te zijn. Want, zoals ook in het echte leven: een garantie voor blijvend geluk biedt een huwelijk tussen mens en dier niet. (Bron AD)
Ik heb genoten van dit stuk en ook de site is leuk om te bekijken. Natuurlijk gaat het heel erg ver en zou ik er zelf nooit voor kiezen, maar dat de liefde van een dier onvoorwaardelijk is, dat is een ding wat zeker is, daar kunnen wij mensen nog een voorbeeld aan nemen.
Heel erg bedankt voor jullie medeleven, ik ben er echt even stil van. Alle lieve wensen, mailtjes, kaartjes en kado'tjes die ik heb gekregen teveel om op te noemen, het is een hele steun. Echt fit ben ik nog niet, heb een slechte nacht gehad, ik was en ben boos, verdrietig en teleurgesteld en had behoorlijk wat pijn en dat zijn geen ingrediënten voor een lekker nachtje. Ik heb nu een mooi blauw nekje, gelukkig is blauw mijn lievelingskleur dus het staat mooi bij mijn trui. Ik ben nog erg moe en denk best veel na want de vraag: hoe nu verder? speelt behoorlijk door mijn hoofd. Maar goed ik zie het wel even, ik vecht nog even door, maar ik laat me niet klein krijgen , dat is een ding wat zeker is. Jullie goede wensen doen me echt goed.
Vandaag was een zware dag, de behandeling in het ziekenhuis was ongelovelijk pijnlijk en erg zwaar. Helaas heeft het geen positief resultaat opgeleverdt. Om het maar simpel te zeggen, het heeft niet geholpen. Ben er nog behoorlijk ziek van, keelpijn, hoofdpijn, blauwe plek in mijn hals etc en ik weet even niet wat ik met dit gegeven aan moet, want dat de dystrofie niet te stoppen is is nu helemaal zeker. Wat dat voor een consequenties heeft, wat de pijn, pijnbestrijding en beperkingen betreft, is dus niet te overzien. Nu eerst maar zien dat ik dit lichamelijk weer een beetje te boven kom en dan ga weer verder met denken en er volgt ook nog een gesprek met mijn behandelend arts over een aantal weken. Voor nu is het even genoeg, ik ga een poosje slapen. Allemaal in ieder geval een prettig weekend, geniet ervan en succes met alles wat je doen wilt of moet.
Het is bijna vrijdag de 17e, de dag van de dagopname. Morgenochtend om 8.00 uur moet ik in het ziekenhuis zijn en dan maar wachten tot ik aan de beurt ben om behandeld te worden. Vandaag heb ik alles in huis in orde gebracht en zo dadelijk moet ik nog even wat spulletjes in mijn tas doen en dan ben ik zover. Omdat er een hele kleine kans bestaat dat je een nacht moet blijven moet je dus best het één en ander meenemen, maar goed het staat bijna klaar. In het verleden heb ik wel meer behandelingen gehad die gericht waren op pijnbestrijding en die behandelingen gingen via een ruggeprik en dat was erg pijnlijk maar wel te doen. Het verschil is ook dat de arts toen altijd zei: 'als dit niet werkt dan heb ik nog wel wat anders' inmidels kan ook daar niets meer voor gedaan worden maar goed. Nu is het een hele andere situatie, ik weet nu dat het erop of eronder is. Als deze behandeling niets doet, dus niet aanslaat, dan kan hij niets meer voor mijn post traumatische dystrofie doen om het rustiger te laten worden Ik hoor na de behandeling ook wat de volgende stap zal zijn. Maar goed zover zijn we nog niet , eerst morgen afwachten. Het is spannend en dat voel ik, het is niet zo dat ik super nerveus ben, want ik ben en voel me nog heel rustig. Ik krijg altijd pas de kriebels als ik daar in bed lig en zover is het nog niet, ik lig namelijk heerlijk in mijn eigen bedje. Maar ik voel de druk wel, omdat dit zo definitief is. Maar goed ik heb nog een hele avond voor me. Morgen gaat om 6.30 de wekker en dan ga ik ervoor.
Zwitserse dierenbeschermers bieden onderdak aan voor schapen op schip Een Zwitserse groepering die strijdt voor de rechten van dieren heeft in Australië tijdelijk onderdak geregeld voor de 50.000 schapen die al maanden vastzitten op een Nederlands schip in de Perzische Golf. De Franz Weberstichting zei donderdag in een brief aan de Australische premier John Howard te hebben laten weten dat de schapen welkom zijn op de ranch van de stichting in Bonrook Station, ten zuiden van Darwin in Noord-Australië. De schapen kunnen op de 50.000 hectare grote ranch blijven tot een definitieve bestemming voor de dieren is gevonden. De 50.000 uit Australië afkomstige schapen werden twee maanden geleden door Saudi-Arabië geweigerd, omdat een te groot percentage ervan de besmettelijke ziekte bekschurft zou hebben. Sinds de weigering is het Nederlandse schip, de Cormo Express, verschillende havens in de Perzische Golf binnengevaren om van zijn vracht af te komen, maar geen land wil de schapen hebben. Gedurende de omzwervingen hebben al 5.000 schapen in het bloedhete ruim van het schip het leven gelaten. Er mag geen twijfel over bestaan dat deze oplossing het imago, de geloofwaardigheid en het prestige van Australië wereldwijd zal vergroten en met opluchting en dankbaarheid zal worden verwelkomd door het publiek dat vindt dat het lijden van deze dieren lang genoeg heeft geduurd, verklaarde de Franz Weberstichting.
Eindelijk komt er dan een einde aan dit gedwongen verblijf van de schapen op het schip, ik hoop dat ze snel naar die ranchzullen gaan en dat ze daar niet meerweg hoeven. Wanneer worden dieren nu eens met respect behandeldt?
Vandaag ben ik, in tegenstelling tot de eerste helft van deze week, best druk. Ik wil graag alles in huis klaar hebben voor morgen, dus ben druk bezig met wassen, opruimen, kattebak verschonen en nog wat andere klusjes. Porky vind het heerlkijk dat ik dan hier, dan daar ben, die rent me overal achterna en het feest was helemaal compleet toen ik hem wat kattenkruid gaf, toen wist hij helemaal niet meer hoe gek hij doen moest. Porky heeft trouwens ook weer wat nieuws uitgevonden. Hij drinkt meestal water uit de kraan, nou deed hij dat altijd heel netjes door op het aanrecht naast de gootsteen te gaan zitten. Deed......want sinds gisteravond heeft hij ontdekt dat het veel makkelijker drinkt door met de voorpootjes in de gootsteen te gaan staan en dan te drinken. Dat hij veel natter wordt en natte pootjes krijgt deert hem niet, maar mij wel een beetje. Hij gaat na het drinken namelijk via mijn schoot, heel fanatiek het huis door rennen en glijden zodat mijn vloer er iets minder netjes uit ziet. Het is wel een lachwekkend gezicht hoor en wat de zooi op de vloer betreft, ach, daar is het een vloer voor. Nu ga ik weer even verder met mijn klusjes. Tot later maar weer.
Schreef ik eerder een stukje over het uiterlijk van mensen waar op af wordt gegaan, zag ik vandaag weer wat opmerkelijks in de krant.Ik had dit vorige week al gelezen op teletekst en het heeft me niet losgelaten en vandaag kwam ik het dus weer tegen.
Gratis facelift voor 'lelijkerd" Een vrouw in China krijgt gratis plastische chirurgie omdat ze te lelijk is om een baan te vinden. Sinds 1993 is ze bijna duizend keer wegens haar uiterlijk afgewezen voor een baan. Naar aanleiding van krantenartikelen boden klinieken de 25 jarige vrouw gratis plastische chirurgie aan. Ze is al aan haar neus en oren geopereerd en een ander zal de komende tijd haar voorhoofd en gebit onder handen nemen.
Is dit een modeverschijnsel? Of is het noodzakelijk? Wie bepaalt dat? Uit dit stukje blijkt dat het toch weer de mensen zijn want die hebben deze vrouw telkens weer afgewezen voor een baan door naar haar uiterlijk te kijken en niet naar haar kwaliteiten want die heeft ze naturlijk ook. Wat ik erg jammer vind is dat er nergens staat wat de vrouw zelf vind van dit alles, maar wat ik wel bijna zeker weet is dat ze het vreselijk moeilijk gehad moet hebben met de oordelen van mensen over haar uiterlijk. Maar ook bij dit stukje is het dus zo dat de mensen bepalen dat zij lelijk is wat ik echt heel erg vind. Maar ik hoop dat deze vrouw nu wel een baan zal vinden en dat haar leven een positieve wendig zal krijgen.
'Vooroordelen over dikke mensen gelden ook voor hun vrienden' Wie zijn goede imago hoog wil houden kan beter niet in het gezelschap van dikke mensen worden gezien. Dat blijkt uit een onderzoek dat dinsdag is gepresenteerd op een bijeenkomst van de Noord-Amerikaanse Vereniging voor Onderzoek naar Zwaarlijvigheid in Fort Lauderdale in Florida. Voor het onderzoek, uitgevoerd door psychologen van de University of Liverpool, werd de reactie gemeten van 144 vrouwen op twee foto's: een waarop een mooi geklede, dunne man naast een slanke dame staat, en een waarop dezelfde man naast een zwaarlijvige vrouw staat. De man naast de dikke vrouw werd aanmerkelijk negatiever beoordeeld. Hij werd 22 procent vaker beschreven als triest, passief, vormloos, depressief, genotzuchtig, zwak, onbeduidend en onzeker. Het laat zien dat mensen niet alleen negatieve opvattingen hebben over dikke mensen, maar ook over iedereen die met hen omgaat, aldus onderzoeksleider Jason Halford. (bron: Bisnis)
Zo kweek je dus echt vooroordelen, het is geen eerlijk onderzoek, je kunt mensen niet beoordelen vanaf een foto. Je leert mensen pas kennen als je met ze omgaat. Dunne mensen kunnen net zo goed triest, chagarijnig, depressief etc zijn als dikke mensen. Ik vind het een ongeloofwaardig onderzoek, wat zeg ik ongeloofwaardig...ik vind het waardeloos. Maar eigenlijk is het zoals Jeanne in de reakties zei, het onderzoek is niet waardeloos het zijn de mensen die waardeloos zijn en daar sluit ik me bij aan.
Porky is een echte zonaanbidder, zomers is dat wat minder want dan vind hij het al snel te warm, maar nu het wat herfst is, zoekt hij ieder zonnestraaltje op wat er in huis komt en dat levert leuke plaatjes op.
Wat ik nu in de krant las vond ik ongelovelijk, maar het is wel waar. Slecht mikken kost baan Een 60 jarige man uit Taiwan is ontslagen omdat hij slecht mikte op het toilet. In de ontslagbrief bevestigde het bedrijf dat de reden inderdaad "sanitaire" onnauwkeurigheid van de man was. Volgens de werkgever hadden de schoonmaaksters hem tevergeefs verschillende keren aangesproken op zijn toiletgedrag. De toiletgebruiker zelf zei dat zijn werkgever de man kwijt wilde en dat zijn toiletgebruik een smoes was.
Tja wat zal ik hier eens van zeggen, ik vind het wel een beetje erg ver gaan dat iemand om deze reden ontslagen is, maar er gebeuren vreemde dingen in de wereld en daar is dit er één van.
Wie kent ze niet, de appjes van horen zien en zwijgen, ze waren echt altijd overal te vinden. Afgelopen zondag stonden er op de site van Gadisa 3 kikkertjes die horen, zien en zwijgen verbeelden, nou die zagen er echt leuk en kleurig uit en na wat heen en weer gekletst vroeg ik of ze horen, zien en zwijgen ook in varkentjes zouden hebben want ik ben ze nog nooit tegengekomen. Nou dat soort dingen moet je dus niet aan Gadies vragen want kijk eens wat ik vanochtend in mijn mail vond....
Ik heb er smakelijk om moeten lachen, dat is echt wat voor Gadies. Maar nu is het voor mij de kunst om deze als beeldje te pakken te zien krijgen, dat lijkt me helemaal geweldig want deze ontbreken nog in mijn verzameling. Leuk toch nog iets wat ik niet heb.
Vanochtend kwam mijn vriendin even langs en ze had een kado'tje meegenomen. Toen ze het me gaf zei ze: "Ik vind dat jij vrijdag wel een mascotte kan gebruiken". In het pakje zat een knuffeltje van Knorretje, mijn favoriete varkentje. Lief hé?! Ik was er even stil van. En vrijdag, vrijdag gaat Knorretje met mee.
Een op de vijf Nederlanders heeft chronische pijn Twintig procent van de Nederlanders lijdt aan chronische pijn door aandoeningen als artrose, reuma of rugklachten. De klachten houden gemiddeld 6,5 jaar aan. Dit zou echter niet nodig zijn als de zorg meer aandacht aan pijnbestrijding zou besteden. Dat blijkt volgens het Algemeen Dagblad uit Europees onderzoek van de Internationale Pijnassociatie. Artrose, slijtage van gewrichten, is verantwoordelijk voor eenvijfde van alle chronische pijn. Daarna volgen rugklachten met 13 procent, en reuma met 12 procent. Bijna driekwart van de mensen met chronische pijn slaapt slecht. Eenderde heeft problemen met het seksleven.
Ik kan hier veel overzeggen, maar mijn situatie heeft hier niets mee te maken. Mijn pijn is wel chronisch maar is altijd erkend en ik word al jaren behandeld voor mijn pijn. Maar het is heel erg dat zoveel mensen onnodig met pijn rondlopen.
Vandaag had ik duidelijk een sullige start, na het douchen doe ik altijd mijn bril op. Nou dat was vanochtend ook de bedoeling. Ware het niet dat het mijn bril spoorloos was. Terwijl ik hem voor het douchen nog gezien had.....dacht ik. Nou samen met mijn hulp een speurtocht door douche en slaapkamer voor mijn bril. We hebben overal gekeken, ik heb zelfs 3 keer op de grond gekeken (valt niet mee zonder bril) en zag hem echt niet. Mijn hulp heeft de douche op de kop gezet, alle handdoeken verplaatst, maar nee hoor nergens was mijn bril te vinden. Nou toen heb ik van ellende weer op de grond onder het bed gekeken....en ja hoor daar lag mijn bril dus toch wel.... typisch maandagochtend gevalletje?
Het weekend is al weer bijna voorbij, de avond is gevallen en het laatste sprankje daglicht is aan het verdwijnen, ik heb het licht en de kaarsjes alweer aan. Ik heb een heerlijk weekend gehad en ik hoop jullie ook. Ik heb echt rust genomen gisteren en vandaag heerlijk gerommeld in huis en genoten van het herfstzonnetje en natuurlijk wat geslapen. Komende week heb ik weinig plannen, ik wil het nog even een beetje rustig aan doen. Dit ook met het oog op de dagopname in het ziekenhuis vrijdag want dat is best zwaar, weet ik uit eerdere behandelingen. Vanavond is weer een heerlijk televisie avondje, weer expeditie Robinson en ik weet dat er velen met mij aan de buis gekluisterd zullen zijn om te zien hoe het verder gaat op die eilanden midden in de grote zee, ik ga weer heerlijk genieten van alle verwikkelingen. Nou ik wens iedereen weer een fijne week en succes met alles.
Meestal plaats ik op zondag geen berichtjes uit het nieuws, maar dit vind ik toch wel even leuk.
Libanese schenkt leven aan zesling Een Libanese vrouw heeft zaterdag in een ziekenhuis in Beiroet na dertig weken zwangerschap het leven geschonken aan een zesling. De baby's - vier meisjes en twee jongetjes - kwamen ter wereld met een keizersnee. Moeder en kinderen maken het uitstekend, aldus een communiqué van het ziekenhuis. (bron Bisnis)
Emoties die door je ziel gaan: Kreten van vreugde, Schreeuwen van pijn. De kunst om dit te leren hanteren, En hierin jezelf te zijn.
Emoties doe door je ziel gaan: Vertalen trachten te uiten, In praten, lachen, huilen of stil zijn. De kunst is om dit te leren begrijpen, En hierin open te zijn.
Hier een foto waarop Porky bezig is met eten, zijn favoriete bezigheid. Het hoekje waar Porky zijn eten staat is in de gang en aan de muur hangen dus allemaal wissellijstjes met daarin varkenskaarten, mijn hele gang hangt hier mee vol.
Nou dat ik een heftig weekje had is me vandaag wel duidelijk geworden, na een late douche-beurt ben ik net lang genoeg wakker gebleven om porky eten te geven en om de planten water te geven en vervolgens ben ik lekker gaan rusten...nou ja slapen kan ik beter zeggen tot ik om 16.30 wakker schrok, ik ben tussendoor wel af en toe wakker geweest maar dat stelde niet veel voor. Maar ik ben er wel een beetje van opgeknapt, mijn pijn is helaas nog zwaar ellendig, maar ik voel me weer goed en kan dan ook weer prima met de pijn omgaan. Ben na het opstaan wat in huis aan het rommelen geweest en ik heb lekker boerenkool gegeten en zo lig ik weer lekker op bed, wat lekkers ligt bij me, kaarsjes zijn aan, laat de avond maar komen, ik heb er weer zin in.
Het is weer zo ver, de week is weer voorbij en het is weekend! Mijn week was best druk er gebeurde van alles en dat maakte het een heftig weekje. Maar daarnaast heb ik ook leuke dingen gedaan, mijn haar is geknipt, veel telefoontjes gehad en natuurlijk de eerste dozen ingepakt.Vandaag is niet helemaal mijn dag, ik heb erg veel pijn en dat valt niet mee, maar ook dat komt wel weer in orde hoor. Hoe was jullie week? Druk, gezellig of....? Maar nu is het lekker weekend, ik lig heerlijk in mijn bed, kaarsjes aan, leuke boeken naast me, voorzien van drinken en wat lekkers dus ik maak er een gezellig avondje van. Mijn weekend plannen zijn heel simpel....ik ga lezen, slapen, wat computeren en lekker eten, tv kijken en wat ik verder nog bedenk......mijn weekend komt dus wel goed. Wat zijn jullie plannen? Nou wat jullie ook gaan doen ik wens iedereen in ieder geval een heel erg goed en fijn weekend.
Prins Johan Friso doet afstand troon Prins Johan Friso doet afstand van zijn recht op troonopvolging. Het kabinet heeft vrijdag besloten geen Toestemmingswet voor het huwelijk van Prins Johan Friso en Mabel Wisse Smit naar de Tweede Kamer te sturen. Dit betekent dat de Tweede Kamer geen toestemming kan geven voor het huwelijk. De reden hiervoor is dat 'niet volledige en niet juiste' informatie aan de regering is verstrekt, waardoor het vertrouwen is geschaad. Premier Jan Peter Balkenende heeft tussen 26 en 28 juni meerdere malen met Wisse Smit gesproken. Ze heeft tijdens deze gesprekken vertelt contacten te hebben gehad met Bruinsma en zei dat ze die had beëindigd toen ze wist wie hij was. Zij verklaarde dat het een gewoon contact was en het geen zakelijke of intieme relatie betrof. De AIVD was tot dezelfde conclusie gekomen. In een brief van de prins aan Balkenende zegt hij dat Mabel Wisse Smit hem in het najaar van 2000 heeft vertelt over de contacten die zij had met Bruinsma. Omdat ze zelf nooit criminele contacten met hem heeft onderhouden en het ook geen liefdesrelatie met hem betrof, zag hij geen beletsel om het huwelijk voor te stellen aan het kabinet. "In de afgelopen weken is ons duidelijk geworden hoe naïef en onverstandig deze beslissing is geweest." Vanaf 24 april 2004 (de dag van het huwelijk) zal Johan Friso geen erfopvolger meer zijn.
Tja en zo komt er een einde aan veel gedoe en is er duidelijkheid over alles en nu hoop ik dat het eindelijk weer een beetje rustig wordt rondom het Koningshuis want al die ophef lijkt me voor niemand goed.
Mijn vrijdagochtend is zomaar tussen mijn slaap ogen doorgeglipt. Ik was erg moe en besloot dus om na het douchen nog een poosje te gaan slapen. Nou dat poosje werd een poos want ik had niet eens gehoordt dat mijn hulp binnenkwam (ik had wel oordopjes in hoor ivm mijn bed motertje)... iets voor énen werd ik wakker....oeps Samen even een tosti gegeten en nu lig ik heerlijk in een schoon bedje. De middag ga ik lezend en mailtjes schrijvend doorbrengen dus ik vermaak me wel. Trouwens ik was niet deenige die moe was, Porky was ook moe leek het wel want die heeft dus ook de hele ochtend bij mij geslapen...gezellig hooor zo'n ronkend, spinnend diertje naast je. Nog een halve dag dan is het weer weekend.
Ik kan ook fotoshoppen, nou ja ik eigenlijk nog niet maar Chris kan het duidelijk wel, gaaf hé? (maar ik leer het ook nog wel hoor, wacht maar rustig af)
Ik ben gek op post en dan bedoel ik niet de rekeningen hoor, nee kaartjes en brieven zijn mijn grootste favorieten. Vanochtend kreeg ik een kaartje van de oma van mijn vriendin en daar stond de volgende spreuk in:
wat van een ander is, kun je weerkaatsen - uitstralen kun je alleen wat van jezelf is
Mooi hé, en nog waar ook want als we allemaal het goede uitstralen en dat aan de ander weerkaatsen neemt de ander dat op den duur over en komt er een hele positieve straling op gang die we in de wereld van nu allemaal heel erg nodig hebben.
Ik wilde vanochtend boeken uitzoeken bij de NLBB, ik wilde vanochtend een paar mailtjes wegwerken, ik wilde een paar vriendinnen bellen (1tje isgelukt) en ik wilde nog heel veel meer.....
Maar, helaas het is niet gelukt, de tijd vloog me door de vingers, het lijkt nog maar even geleden dat ik mijn ontbijtje at en nu zit ik alweer aan mijn tussen de middagje op te eten. (heerlijk een boterham met cornedbeef) Eigenlijk is het het beste om nu even een een uurtje rust te nemen maar ja.....ik wil nog zovéél doen. Maar, ik laat mijn verstand spreken en ga toch even rusten en daarna, daarna ga ik met frisse moed die dingen doen die me vanochtend niet gelukt zijn. Er zitten gelukkig nog meer uren in deze dag en die wil ik graag goed en leuk besteden wat me vast wel gaat lukken. Maar kennen jullie ook dit soort dagen?
Zo mijn dag zit er weer op, mijn boodschappen voor een week weer in huis, de kapster en mijn vriendin zijn geweest en we hebben een heerlijk avondje gehad, het was super gezellig, we hebben ontzettend gelachen, mijn haar is weer in laagjes geknipt en zo kan ik er weer even tegen. Nu nog even een rondje weblogs lezen en dan lekker slapen. Welterusten allemaal.
Van ziekenhuizen en plannen zal ik nooit iets begrijpen. Belde ik afgelopen maandagochtend nog op om te vragen wanneer ik aan de beurt zou zijn voor die injectie in mijn hals, nou dat was niet te voorspellen want ja de 3 datums dat de arts er nog zou zijn zaten al vol etc. Groot was mijn verbazing dan ook toen ik net mijn antwooordapparaat afluisterde en daar het ziekenhuis op hoorde. Nu wordt ik vrijdag 17 oktober om 8.00 verwacht voor een dag opname. Wat wel vreemd is, is het feit dat ik nog een datum kreeg, ik weet niet beter dan dat ik maar één behandeling zou krijgen dus dat moet ik de 17e nog eens navragen, als blijkt dat het klopt dan moet ik donderdag 23 oktober nog eens voor een dagopname. Het is dus alsnog redelijk snel, maar binnen 2 weken, wat de arts zei dat de bedoeling was, is niet gelukt. Nu kijk ik er nog niet tegenop, ik krijg altijd pas de kriebels 's ochtends tijdens het douchen en echt zeuwachtig word ik pas als ik daar in bed lig dus dat scheelt. Ben wel blij dat ik nu weet waar ik aan toe ben want aan onduidelijkheid heb ik wel een hekel. Maar het duurt nog ruim een week dus ik heb nog tijd voor allerlei dingen en dat is maar goed ook want ik heb nog wel het één en ander op de planning staan.
Tjonge... dat valt niet mee zeg zo'n dagje inpakken. Ik ben erg blij dat de eerste kasten ingepakt zijn maar mijn lijf is volop in protest, ik had het wel verwacht hoor maar zo...Nou ja het is niet anders, ik stoor me er niet teveel aan hoor. Vanochtend weer vrolijk verder gegaan met de voorbereidingen, samen met mijn vriendin. We hebben mijn adressenbestand al voor meer dan de helft in de computer staan, zodat ik straks alles kan uitprinten, op de envelop kan plakken, kerstkaart en verhuiskaart erin en ook dat is dan weer klaar. Ook al duurt het verhuizen nog eventjes het is een goed gevoel dat de voorbereidingen nu echt begonnen zijn. Voor de rest van deze dag ga ik nog wat mailtjes wegwerken, maar eerst...eerst ga ik lekker een poos rusten én slapen.
Vrouw overlijdt na mishandeling winkelbedienden Een 40-jarige vrouw uit Amsterdam is maandagavond overleden, nadat ze kort daarvoor gewond was geraakt bij een mishandeling. Het slachtoffer werd door een aantal minderjarige winkelbedienden van een supermarkt en omstanders met een stoel bewerkt nadat zij vermoedelijk een aantal flesjes bier had gestolen. Het is vooralsnog niet duidelijk of de vrouw is overleden aan de verwondingen van de mishandeling. Sectie op het lichaam moet dit nog uitwijzen. Ook moet nog worden onderzocht of zij inderdaad bier heeft gestolen, zo meldt de politie Amsterdam-Amstelland. De politie heeft inmiddels vier minderjarige personeelsleden van de supermarkt aangehouden en sluit niet uit dat nog meer personen worden opgepakt. (bron: Bisnis)
Kijk stelen is echt iets wat niet mag, maar iemand dan zo ongenadig in elkaar slaan vind ik erger dan het stelen van een paar flesjes bier. Dat je iemand vastpakt om aan de politie over te dragen prima, maar als je leest dat ze met een stoel bewerkt is dan begin ik toch te twijfelen hoor, dat zijn geen normale handelingen hoe dan ook. Ik heb toch al een afkeer van geweld en als ik dit soort dingen lees dan lopen de rillingen me echt over de rug en vraag ik me echt af wanneer het ooit gaat stoppen. Wat vinden jullie hier nu van?
Nou de eerste dozen voor de verhuizing zijn ingepakt. Mijn vrije dinsdag heb ik even verzet naar de donderdag want ja diegene die heeft geholpen kon alleen maar vandaag dus mijn vrije dag hou ik nog even tegoed. Maar vanochtend na het douchen ben ik gelijk mijn "middagslapje" gaan doen zodat ik vanmiddag kon helpen. Nou ik heb nooit geweten dat ik zoveel spullen had, echt ongelovelijk. Maar we zijn erg ver gekomen vandaag, één grote inbouwkast (van muur naar muur ) is op de kerst spullen na, helemaal leeg en alles zit in dozen dus dat is straks inladen en wegwezen. Ook nog 2 klerenkasten onderhanden genomen en nog 2 kastjes met glaswerk zijn klaar en zo zijn de meest lastigste kasten al ingepakt. Veel is meegenomen voor eenn rommelmarkt en ook de container is ruim bedeeld en als je al die ingepakte dozen ziet dan vraag je je echt af wat je weg hebt gedaan, terwijl ik met eigen ogen zag dat dat erg veel was. Nou ja hoe dan ook, ik lig nu uitgeteld in mijn bedje, tot weinig meer in staat. Maar het geeft wel een lekker gevoel dat de kasten waar ik het meest tegenop zag, nu leeg zijn. Er is nu in ieder geval meer dan een begin gemaakt met inpakken en dat is wat telt. Nu is het weer wachten op bericht van de woningbouwvereniging en dan ga ik weer vrolijk verder.
Er is weer iets nieuws las ik in de krant, Technologie verslaving Afkickcentrum The Priory in London heeft de laatste maanden een nieuwe trend gesignaleerd in de verslavingswereld: de technologie verslaving. "We zien een enorme groei van patiënten met dwangmatig gedrag, zoals sms-en en surfen op internet" zegt het hoofd van de afdeling. Sommige mensen zijn tot 7 uur per dag bezig met bijv het sms-en.
Tja horen wij daar ook bij? Vast niet, en als het dan toch een verslaving gaat worden dan noemen we het gewoon een logverslaving. Ik weet best dat er mensen zijn die ongeloveljk veel en lang achterde pc zitten en natuurlijk is dat niet gezond, maar om het artikeltje moest ik wel een beetje lachen omdat het zo sumier is opgesteld en er helemaal niet gesproken wordt over oplossingen ook al is dat niet moeilijk te bedenken. Het grappige is wel dat ik door het artikeltje even ging nadenken hoe vaak en hoe lang ik achter de computer doorbreng op een dag. Ik denk gemiddeld op zo'n 4 tot 6 uur per dag en dat is dan verdeeld over de dag en de ene dag is het wat meer dan de andere. Ik vind het nog wel meevallen, zeker gezien het feit dat de computer voor mij hét contact met de buiten wereld is. Hoe lang zitten jullie per dag achter de computer? Maar ik denk dat als je je computer bezigheden voldoende afwisselt met andere aktiviteiten het echt geen probleem is, als je leven alleen nog maar uit de computer bestaat dan heb je pas echt een probleem.
Iedereen weet dat roken niet goed voor je is, ik vind het ook nog eens vies dus rook niet, maar er is nog een belangrijke reden om niet te roken. Roken vaak oorzaak huisbrand Ongeveer dertig procent van de branden in huis werd tot oktober veroorzaakt door roken. In totaal zijn 45 fatale branden geregistreerd, waarbij in enkele gevallen meerdere doden zijn gevallen. Ook brandstichting blijkt een grote boosdoener, meer dan éénvijfde van de branden werd hierdoor veroorzaakt. (bron Bisnis)
Ik ga hier niet zeggen of je wel of niet moet roken, een ieder moet dat voor zichzelf weten, maar ik vond het wel opmerkelijk en interessant om te weten, kan ik weer heerlijk een discussie met mijn vader opzetten, altijd leuk.
Het is weer zondagavond en dat is echt mijn avondje, er komen altijd zoveel leuke dingen op televisie en het is voor mij altijd nagenieten van het weekend. Het was voor mij een lekker weekendje, heerlijk rustig en ik heb dan ook weinig bijzonders gedaan, heerlijk is dat. Heb wel heerlijk liggen lezen en gisteren eindelijk spaghetti gemaakt daar had ik al 2 weken zin in maar het kwam er maar niet van om het te maken, nou nu heb ik zoveel saus gemaakt dat ik ook nog voor 2x wat in de vriezer heb gedaan. Zo dadelijk komt Expeditie Robinson weer en dat is echt genieten, nu de serie wat verder is, zie je steeds meer hoe mensen reageren in zo'n extreme situatie en dat vind ik echt bijzonder om te zien en volgen. Mijn weekend was dus echt weekend en krijgt nog een prettig vervolg, ik hoop dat jullie ook een fijn weekend hebben gehad. Hebben jullie nog bijzondere plannen voor komende week? Ik heb nog niet veel plannen, maar stil zitten zit er niet bij, dinsdag ga ik serieus een begin maken met het inpakken, deze maand krijg ik bericht van de wonigbouw.ver. (waar ik met smart op wacht) en aangezien er nog de nodige afspraken met artsen staan moet er echt begonnen worden want oh oh wat heb ik veel spullen. Maar ik heb er wel zin in hoor, zo lijkt de verhuizing iets minder ver weg. Verder zie ik wel wat er deze week gaat gebeuren. Allemaal een fijne, goede week gewenst en succes met alles wat jullie willen/moeten doen.
Sterren boven de sneeuw, En in het westen een planeet die slingert onder een ster - Zoek iets moois en je zult het vinden, Het is niet ver- het is nooit ver.
Eigenlijk heb ik deze week al geschreven over een dier wat heel bijzonder is voor mij, maar via Sandra en Carolien doe ik nog een keer mee met het synchroonloggen. Toch heb ik heel erg moeten nadenken of ik wel over deze herinnering wilde schrijven, maar na veel denken doe ik het toch, het is goed.
De paarden stonden te rusten en te grazen.
Mijn bijzondere herinnering met voor mij bijzondere dieren gaat terug naar 9 oktober 1994. De periode waarin ik nog volop paard reed, ook toen was er al het nodige mis, maar ik wilde het niet opgeven en reed stug door, met voor en na het rijden de nodige pijnstillers, maar het ging. De manege waar ik reed, Manege Koopman in Oosterhuizen, organiseerde toen, ieder jaar de Loenermarkrit. Dat betekende dat je 's ochtends tegen negenen vertrok, te paard natuurlijk en tegen vijven waren we dan weer op de manege. Dan gingen we via de Loenermark en de Loenense watervallen (bij velen bekend) de Hoge Veluwe op. Dat was een rit die ik nooit meer zal vergeten, de hele dag zit je op je paard, in mijn geval een Fjord, Jane. Je rijdt door de mooiste natuur die Nederland heeft, je hoort de vogels, ziet konijntjes springen en verder is het stil. Ook in de groep was het stil, een ieder genoot van het één zijn met zijn/haar paard en de natuur. We reden op een gegeven moment zelfs tussen de Schotse Hooglanders door, die bleven gewoon liggen en staan, zo mooi en bijzonder. Natuurlijk hadden we onderweg de nodige stops voor ruiter en paard, de paarden werden dan afgezadeld zodat ze even heerlijk konden grazen, ze kregen drinken en de zadels lagen in het gras. Wij gingen ook wat eten en drinken en zo is dat een dag met een bijzonder dier die ik nooit zal vergeten. Vooral ook omdat kort ik daarop niet meer kon paardrijden, maar dat gevoel, dat één zijn met dat bijzondere paardje, zo midden in de natuur, dat vergeet ik echt nooit meer.
Zo lagen de zadels in het gras.
Zo lag ik in het gras, na te genieten en uit te rusten.
Morgen is het dierendag, een dag waarop we extra aandacht aan de dieren moeten/mogen besteden. Nou nu vind ik dat iedere dag dierendag moet zijn hoor, ze hebben iedere dag aandacht nodig en dat is de ene dag een beetje meer dan de andere dag maar aandacht en liefde hebben ze echt dagelijks nodig. Toch heb ik iets met dierendag, waarom? Tja mijn oma is op dierendag jarig en ik heb haar regelmatig een pak hondekoekjes, een handje gras en dergelijke gegeven toen ik jong was (met een echt kado'tje erin hoor) en dat maakte dat dieredag altijd een feestje was. Mijn oma wordt morgen 87, helaas merkt ze daar weinig meer van omdat ze dement is en ik kan niet meer naar haar verjaardag. Toch blijft dierendag een beetje speciaal voor mij. De advertenties in de folders en kranten liegen er niet om , er is weer van alles te koop voor de dieren en de winkeliers zeggen dat er extra veel gekocht wordt rond 4 oktober. Tja en dan vraag ik me altijd af waarom die dag wel en op andere dagen niet? De dieren snappen er echt niets van hoor, die smikkelen even en spelen even en dan is het voor hun weer klaar. De dieren hebben er meer aan als ze iedere dag geknuffelden worden enzo. Hoe je het ook went of keert. Dierendag is in mijn ogen, net als vader- en moederdag, een dag voor de commercie. Voor Porky gaat morgen voorbij als een dag als alle andere. Hij krijgt lekker zijn eten, we knuffelen en spelen net als anders maar ik ben wel benieuwd wat jullie van dierendag vinden.
Het is weer zover, het is weer weekend. Nou daar ben ik ook best wel aan toe, tjonge wat had ik een druk en vermoeiend weekje. Maar het was ondanks mijn eigenwijze lijf best een leuke week waarin ik veel bezoek kreeg, goede gesprekken heb gehad en leuke kado'tjes kreeg. Ik hoop dat jullie ook een fijne week gehad hebben. Nou en dan het weekend. Als we de weerprofeten mogen geloven gaat het echt herfst worden met 13 graden, wind, regen en buien, echt zoals de herfst hoort te zijn. Ik heb dit weekend geen plannen, laat staan dat ik de de deur uit hoef, lekker kijken naar de regen en de wind en genieten van alles om me heen, kaarsjes aan, wat lekkers erbij...heerlijk. Ik ga lekker uitrusten dit weekend en kaartjes schrijven enzo, echte weekend bezigheden. Hebben jullie nog bijzondere plannen voor het weekend? Nou wat je ook gaat doen, of misschien wel moet doen, ik wens iedereen een heerlijk weekend.
Vanochtend, werd ik gebeld door het ziekenhuis. Ze hadden eindelijk een datum voor me wanneer ik geprikt zou worden. Maar...kwam er gelijk achter aan, dat wordt dan door een andere arts gedaan. Nou en dat wil ik niet. In het verleden heb ik een soort gelijke behandeling gehad en dat werd toen ook door een ander gedaan omdat mijn arts toen ziek was en dat werden ipv 3 toen 10 behandelingen en ook nu stonden er 2 behandelingen gepland terwijl mij gezegdt is door mijn arts dat hij 1x zou prikken en dat hij pas na het prikken, bij een eventueel postief resultaat, nog een keer zou prikken. Ik heb dus gezegd dat ik alleen maar door mijn eigen arts geprikt wil worden. Nou nu moet ik dus nog bijna 3 weken geduld hebben, hij prikt namelijk pas weer de periode van 23 tot 30 oktober. Maar de 23e was in ieder geval al vol dus ja het blijft afwachten. Een week voor ik geprikt word krijg ik weer een telefoontje dus het duurt nog even. Maar het blijft vreemd, er werd mij gezegd dat ik binnen 2 weken geprikt moest worden en er zijn nu al 2 weken voorbij en er komen nog bijna 3weken bij.... nou het zal alllemaal wel. Gevolgen voor mijn PD (post traumatische dystrofie) zal het niet hebben maar wachten is gewoon niet leuk. Kortom ik heb nog even de tijd en dat is niet verkeerd, ik moet nog zoveel doen (inpakken enzo). Ik laat het wel weten wanneer ik weer bericht krijg. Ik weet nu in ieder geval waar ik aan toe ben en dat is ook weer fijn. Nu ga ik een hapje eten en dan weer verder met het typen van mailtjes want ik wil vandaag echt mijn postvak leeg maken.
Vandaag was voor mij een extra vrije dag, een dag waarop dus alles mag. Maar verder dan rusten en slapen ben ik niet gekomen, ik heb dit keer letterlijk rust genomen. Af en toe was ik even wakker en dacht, er zijn vrienden en een pc die op me wacht. Maar als ik dan even iets bewoog zei mijn lijf...ach toe, doe niet, ik heb pijn en ben nog zo moe. Maar aan het einde van de middag tussen slapen en ontwaken, ben ik toch even dit gedicht gaan maken. Om even te laten weten, dat wij jullie echt niet vergeten. Om de stilte van vandaag even uit te leggen, en tegen julliie te zeggen Hier gaat alles echt wel goed. ik hoop dat bij jullie ook alles is zoals het moet. De rest van deze dag slaap en rust ik nog even door, misschien vanavond, maar morgen ben ik er echt weer hoor!
Eigenlijk had ik nog best veel te vertellen....... Eigenlijk ben ik best weer verwend vandaag......... Eigenlijk heb ik telefoondienst............... Eigenlijk wil ik een rondje weblogs lezen.......... Eigenlijk wil ik nog zo veel doen............ Maar.... ik ben ontzettend moe en doe nu de computer uit. Welterusten!
Gisteren vroeg Marmod in mijn reaktieveldje of ik wel eens mopper. Nou daar heb ik best even over moeten nadenken, want het gebeurdt bijna niet. Mopperen of boos worden op mijn lijf omdat ik veel pijn heb en weinig kan, doe ik eigenlijk nooit. Heb het in het verleden wel eens gedaan, maar het resultaat was dan dat het me veel energie kostte en het veranderde ook niets aan de situatie. Iedereen weet best wel dat je na een woede uitbasrting, net als na een fikse huilbui, intens moe kan zijn, nou zo moe (en nog erger) ben ik altijd al en ik heb het er niet voor over om nog meer moe te worden. Ik denk meestal gelijk in oplossingen en dat voelt een stuk beter. Zelfs op dingen die in de maatschappij gebeuren, mopper ik amper. Ik noem bijv de bezuinigingen. Best een reden om eens flink te mopperen want dat zal ik financiëel best gaan voelen (wie niet) want een handicap geeft nu eenmaal extra kosten. Maar mopperen daarover? Nee, ik baal even en dan ga ik verder. Ik stop mijn kop er niet voor in het zand hoor en hou er nu al terdege rekening mee dat het straks anders en minder zal zijn. Maar door nu al te bedenken hoe ik het in het nieuwe jaar anders kan doen om het toch te redden, is het mopperen over, dat werkt bij mij het beste en dat heeft bij mij eigenlijk altijd de overhand. Tuurlijk baal ik ook wel eens van dingen en erger ik me ook wel eens aan hoe mensen doen enzo, maar dat is echt een moment opname en dan is het weg. Ik probeer uit iedere situatie het postieve te halen en ook al is het positieve niet altijd in iedere situatie te vinden, ik ben er dan klaar mee.
Mopperen op het feit dat ik ziek ben en dat het zo hard achteruit gaat? Nee dat doe ik niet, ik slik even, denk er over na en geef het plaatsje. Altijd weer schiet dan door mijn hoofd dat er nog zoveel mensen zijn die ernstiger aan toe zijn dan ik. Daarmee bagataliseer ik niet wat ik heb hoor want ik weet dat het ernstig en niet niks is, maar dat geeft ruimte om weer verder te gaan zonder mopperen. Als ik dan denk aan wat ik nog wel kan en hoe goed ik het eigenlijk heb met alle voorzieningen, hulp, vrienden, Porky die dicht bij me ligt, een lief kaartje of mailtje etc en denk aan iedereen die me helpt en steunt (zoals jullie ook allemaal doen), dan kan ik niet eens mopperen, dan ben ik alleen maar dankbaar dat ik dat allemaal heb. Al is een dag soms nog zo zwaar, mopperen.... nee, ik geniet iedere dag weer.
Maar nu ben ik wel erg benieuwd of jullie wel eens mopperen en boos zijn en hoe lang houdt je dat dan bezig ?
