Oef, die arme Porky, hij heeft het nu al niet meer en hij moet nog de hele dag. Nou ja ik verwen hem maar wat extra, met wat lekkers en een extra knuffel en veel meer kan ik niet voor hem doen. Momenteel ligt hij weer bij mij op bed, zielig te kijken en te luisteren want zelfs nu knalt het hier al behoorlijk, wat zeg ik, vanochtend om half acht begon het al. Maar goed hij moet er toch doorheen, samen met alle andere dieren (en mensen). Verder is het hier rustig, ik ben nog even wat was aan het wegwerken, het vlees voor de fondue van vanavond is aan het ontdooien en zo doe ik de laatste klusjes van dit jaar. Ik ga niet terug kijken op het afgelopen jaar, dat laat ik aan jullie zelf over, ik schrijf het afgelopen jaar altijd van me af in mijn plakdagboek of in mijn gewone dagboek en dan ga ik verder met de dag van nu. Terug kijken is soms fijn, maar soms ook niet. Straks ben ik nog even terug met een stukje en dan ga ik volgend jaar weer vrolijk verder met loggen.
Vanochtend ben ik naar het revalidatie centrum geweest en dat was een lange zit. Mijn beenbeugels moesten aangemeten worden en dat was echt een heel nauwkeurig werkje. Mijn benen zijn nu net schilderijen, overal staan streepjes en dingetjes op, omdat dat weer meetpunten waren die met het papier overeen kwamen wat onder rmijn benen lag. Het was echt milimeterwerk en ik moest heel erg stil blijven liggen en dat viel niet mee. Moet wel eerlijk zeggen dat ik nu erg nare, pijnlijke benen heb, maar het is wel allemaal gelukt en daar ging het om. Het duurde anderhalf uur voor allebei de benen helemaal gemeten waren (en ik maar denken dat ik zulke smalle beentjes had ) Vandaag worden de tekeningen en de maten gefaxt naar het bedrijf wat de beugls maakt dus het wachten is begonnen. Met een beetje geluk kan ik dan met drie weken weer terug voor de eerste passing. De instrumentmaker vertelde dat deze uitvoering die ik ga krijgen nog niet eerder gemaakt is, dus het is best spannend allemaal. Hoe het zal voelen straks en of het lastig zal zitten, daar heb ik nog geen idee van. Het gaat stapje voor stapje wat ik ook wel weer fijn vind want dat maakt het wennen aan weer iets nieuws toch makkelijker, ook al weet ik dat het accepteren pas komt als ik de beenbeugels heb. Maar dit zit er weer op, alweer een stapje verder en nu is het een kwestie van geduld hebben.........en uitrusten.
De ellende van het geknal is weer begonnen. Ik kan hier echt merken dat de vuurwerk verkoop weer begonnen is. De afgelopen weken werd hier al behoorlijk geknalt maar dat waren meer van die ongelovelijk harde knallen en dat was één of twee op een avond en dan was het weg. Nu gaat het echt aan één stuk door. Net op het journaal van RTL 4 was ook te zien dat mensen massaal in de rij stonden om vuurwerk te kopen. Vroeger vond ik vuurwerk altijd erg leuk, zakken vol stak ik af, maar sinds ik in een rolstoel zit ben ik best bang geworden. Dit omdat ik al menig rotje onder mijn rolstoel heb gehad, ik kan niet snel genoeg wegkomen en ik ga dan ook het liefst niet de straat op in deze tijd. Maar ik geniet, zeven hoog wonend, heel erg van het mooie siervuurwerk wat er de lucht in gaat. Maar er is toch wel een probleempje hier in huis en ik denk niet alleen bij mij. Porky is vreselijk bang voor al het vuurwerk, bij iedere knal zie je hem verschrikt rondkijken, tenzij hij naast me ligt dan gaat het wel goed, hij is nu dus ook echt niet meer bij me weg te slaan. Dat is iedere jaar weer hetzelfde. Op oudejaarsavond is het echt een ramp en ik moet hem echt wat geven want anders is die avond echt niet te doen voor hem. Wordt er bij jullie in de buurt ook al zoveel geknalt en zijn jullie dieren ook zo bang? Gelukkig is het maar een paar dagen in het jaar en het hoort er ook bij, maar voor dieren (en ook voor sommige mensen) is het niet leuk.
Het weekend is weer voorbij en ik hoop dat iedereen een goed weekend heeft gehad. Zelf ben ik nog steeds niet in orde, heb niet de griep hoor, maar ben gewoon even op. Komt wel weer in orde maar dat heeft gewoon wat tijd nodig. Komende week moet ik weer naar de Kastanjehof, mijn beenbeugels moeten worden aangemeten en zo gaat alles toch door ondanks dat het de week van Oud&Nieuw is. Het zal weer een vreemd weekje zijn met middenin een feestdag, maar goed dat gaat ook weer voorbij en na Oud & Nieuw is het voor mij echt aftellen wat de verhuizing betrefdt, heerlijk ik kijk er echt naar uit. Nou ik wens iedereen weer een goede week en succes met alles.
Ik weet het, de laatste dagen komt Porky veelvuldig voor in mijn stukjes, maar hij is momenteel zo leuk en gezellig bezig dat ik het niet laten kan, zo ook vanochtend. Porky heeft het niet zo op water, wel om te drinken, dat doet hij het liefst uit de kraan, maar verder,....een druppel zijn kant op en hij vliegt weg. Douchewater vind hij dan ook maar niets toch is hij soms graag in de douche. Ik wordt iedere ochtend geholpen met douchen en Porky vermaakt zich dan door lekker in mijn bed te blijven liggen behalve als T komt. Dan weet hij van gekkigheid niet wat hij moet doen om aandacht te krijgen, wat hij ook altijd krijgt. Vanochtend was hij nog eerder in de douche dan ik. Terwijl ik mijn tandenpoets gaat hij op inspectie tocht, alles wordt bekeken, het douchestoeltje gecontroleerd en hij laat zich volop kroelen door T. Als hij merkt dat ik klaar ben met poetsen en klaar ben om de kraan aan te doen, gaat hij netjes achter het toilet zitten wachten (daar blijft hij immers droog )en zo snel als ik overgestapt ben, springt hij in mijn rolstoel, douchgordijn dicht en hij gaat heerlijk liggen slapen. Na het douchen moet ik weer over stappen.....nou en dat is echt lachen. Hij blijft languit in mijn stoel liggen, wil eerst een knuffel maar een stukje opschuiven zodat ik er bij kan .....ho maar. Nou tenslotte duw ik hem maar een beetje aan de kant en dan gaat hij achter me zitten en soms zelfs liggen en kijkt vanachter mij rug, onder de leuning door, naar wat T aan het doen is, terwijl hij hard aan het spinnen is, het is geen gezicht. Pas als er gesmeerdt gaat worden met bodylotion dan wil hij weg en gaat dan bij de deur zitten, om later op bed, tijdens het aankleden, weer verder te spelen én klieren. Het is voor Porky een feest als T me komt douchen en ook voor mij, want door het gekke gedoe van Porky begint je dag echt met een lach, net als vanochtend.
Op deze foto is Porky aan het spelen met een bloem, daar ging hij net zo lang mee door tot alles omviel. Toen ging hij er met de bloem vandoor. (en ik zat met de troep)
Porky is de laatste week heel erg aanwezig als knuffelbeest, echt super lief. Hij heeft vaak van die tijden dat hij of erg knuffelig is, of super ondeugend en op zichzelf, maar momenteel wil hij veel en vaak geknuffeldt worden. Hij springt dan boven op me en waar ik ook mee bezig ben, dat maakt hem niet uit. Hij wil aandacht en wel nu. Nou daar heb ik geen moeite mee hoor, ik vind het heerlijk als hij zo knuffelig is. Ik heb Porky pas gekregen toen hij drie jaar was en ik vraag me regelmatig af hoe hij er als klein kitten uit heeft gezien. Nu vond ik ergens dit plaatje en dat doet me zo aan een klein Porkje denken dat ik het gewoon even hier neerzet.
Het leven heeft hier weer zijn normale gang gekregen en het lijkt alsof kerst al een tijd geleden is. Gek want de kerstboom en de kerst-stal staan nog. Wat me ook opvalt is dat ik, ondanks dat ik gisteren dacht dat ik geen weekend gevoel had, ik dat vandaag wel heb en dat voelt wel lekker. Mijn vriendin/hulp is weer aan het werk, het douchen was weer op de normale tijd, kortom alles is weer even gewoon. Nou niet alles want ik voel me nog steeds niet goed. De vervelende hoofdpijn van de afgelopen 2 dagen is eindelijk een stuk minder maar ik ben zo moe dat ik af en toe niet eens goed denken kan (hi hi dat is normaal al een hele klus, moet je nagaan hoe moeilijk het nu is ). Heel vervelend en er zit nu niets anders op dan alleen maar te liggen en af en toe even wat op de pc doen en dat is het dan wel. De pc is nog nooit zoveel uitgeweest als de laatste paar dagen, nou ja dat komt wel weer goed, ik haal de schade wel weer in. Het is een nieuwe dag, dus wie weet wat er vandaag nog allemaal gaat gebeuren.
Ineens realiseerde ik me dat het vrijdagavond is en dat het weekend nu begonnen is. Vreemd gevoel, want door de kerst heb ik het idee dat we al weekend hebben gehad maar dat moet nog beginnen. Nou dan doen we dat maar. Ik hoop dat iedereen een fijne week heeft gehad en dat de kerst was zoals je zelf wilde dat het was. Dit weekend heb ik geen plannen, morgen komt mijn vriendin/hulp en zondag wordt een echte rust, pruts en knutseldag. Ik wens iedereen een goed weekend.
Tweede kerstdag loopt ook weer op zijn einde en dan is kerst 2003 weer voorbij en gaan we op naar Oud en Nieuw. Kerst is anders verlopen dan ik van te voren had bedacht. Ik had heerlijk willen knutselen en allerlei dingetjes willen doen maar dat is me niet gelukt. Gisteren was ik echt ziek van vermoeidheid en vanochtend begon niet veel beter. Maar tegen twaalven knapte ik toch een beetje op en daar was ik erg blij mee want ik voel me verre van goed. Ook kreeg ik vanmiddag nog visite, mijn vriendin is jarig en zij is met haar vriend hier geweest om het hier ook even te vieren. Ze was blij met haar kado'tjes en het was fijn en gezellig samen. Porky is de laatste dagen niet bij me weg te slaan, zo schattig, maar het is wel wennen want normaal gaat hij zijn eigen gang, maar nu is hij daar waar ik ben, maar het is wel genieten.Vanavond ga ik verder met uitrusten en beter worden en televisie kijken, ook ben ik een erg mooi boek aan het luisteren. Kortom een rustige avond ligt voor me.
Inmiddels is de eerste kerstdag al bjina aan de avond toe. Giseteren ben ik toch naar de kerstdienst geweest en dat was erg mooi, ik heb er van genoten en ook het zingen was fijn. Als ik dan zo'n koor zie en hoor zingen dan krijg ik altijd weer de kriebels want wat zou ik graag weer op koor willen. Gelukkig was er veel samenzang dus ik heb me heerlijk kunnen uit leven en dat was fijn. Na de dienst nog even met mijn "2e familie" meegegaan en tot onze grote verrassing stond de tafel gedekt en zijn we aan het gourmetten geweest. Ik kon het niet lang volhouden dus halverweg ben ik naar huis gebracht maar het was een fijne kerstavond. Eenmaal thuis snel mijn bed ingegaan nog even televisie gekeken en toen gaan slapen, althans dat was de bedoeling. Nou dat lukte niet, ik kreeg een giga hoofdpijn en mijn lijf zei duidelijk stop, tot hier en niet verder. Die hoofdpijn heeft vandaag eigenlijk de hele dag geduurdt en ik ben ook pas tegen vier uur mijn bed uitgekomen. Samen met Porky die al die tijd dicht tegen me aan lag en zelfs met me mee ging als ik naar het toilet moest. Inmiddels is dehoofdpijn wat minder en gaat het wel weer wat beter en ben ik bezig met het eten. Vanavond doe ik lekker niets, uitrusten en wat televisie kijken en dan gaan we op voor tweede kerstdag.
Nou de Fokus zet nu echt haast achter alles wat het wonen in mijn nieuwe huisje betreft. Had ik gisteren de coördinator nog op bezoek, vanochtend kreeg ik, via de post, een grote envelop met daarin allerlei informatie. Ideaal want nu heb ik de meeste dingen die ik nodig heb zwart op wit. Maf is dat, ben al maanden met de verhuizing bezig maar gevoelsmatig leek het nog heel ver weg. Tot ik vanochtend die envelop kreeg en ik even de weken ging tellen toen realiseerde ik me ineens dat ik vanaf 1 januari geteld met een week of 6/7 al in mijn nieuwe woning zit. ' Wow' dacht ik dat is echt super en 'oei' wat moet er nog veel gebeuren. Toch weet ik dat het allemaal goed gaat komen want ik heb alles goed geregeld en afgesproken met vrienden. Vanochtend was mijn hulp er weer en mijn vriendin die echt iedere woensdag komt en we zijn heerlijk aan het mijmeren geweest hoe het allemaal moet gaan worden en zo vloog de tijd voorbij. Nu ga ik nog even slapen want ik ga vanavond toch naar de kerstdienst heb ik besloten, mijn lijf zegt nee, maar ik wil dit erg graag dus ik zie wel hoe ik me daarna voel, ik heb een rustige kerst voor me, ik ben alleen met Porky, wat ik eigenlijk het liefste doe met kerst en kan dus uitrusten zoveel ik wil en reken maar dat ik dat ga doen de komende dagen. Maar voor ik ga meld ik me hier nog even.
Vanochtend had ik het gesprek met de coördinator van Fokus waar ik kom te wonen. Het is een aardige man en ik ben veel wijzer geworden. Ik weet nu hoe het met de zorg gaat en hoe het oproepen van de hulp in elkaar zit en ook vanaf wanneer de eerste hulp aanwezig is. Dat was voor mij erg belangrijk want aan de hand daarvan kan ik de woningbouwvereniging gaan bellen om duidelijkheid te vragen omtrent de sleuteloverdracht, want die datum is bekend. Ik ga dus maandag de bellen, want ik weet dat de man die ik moet hebben dan aanwezig is. Kortom de verhuizing komt echt dichtbij en daar ben ik blij mee, van mij mag het gaan gebeuren. Na 1 janauari weet ik dus wat ik doen moet, inpakken, adreswijzigingen versturen naar bedrijven en instanties (die al klaar liggen ) en zo kan ik nog wel even doorgaan maar dat heeft geen zin.Maar eerst genieten van de feestdagen en vanaf 5 januari pak ik de verhuis-bezigheden weer op.
Er zijn van die nachten dat het anders is dan anders. Vannacht was het een nacht zonder al teveel slaap, nu is dat voor mij niet gek hoor maar toch was het anders. Ben momenteel veel aan het denken, er gebeurdt veel en veel dingen moeten opnieuw een plekje krijgen en aangezien ik toch wakker was gaat het denken vanzelf. Vaak denk ik niets als ik wakker lig maar vannacht was dat anders en dat is niet altijd makkelijk en dan is het fijn om zo'n lief zwart kattebeest in huis te hebben. Zoals altijd lag hij ook nu weer dicht tegen me aan. Blijkbaar voelde hij dat ik hem even nodig had want op een gegeven moment ging hij boven op me liggen, zijn kopje dicht bij mijn hoofd, een pootje op mijn wang en maar spinnen........alle muizenissen waren gelijk uit mijn hoofd en het enige wat ik dan nog kan denken is: Lief Porkje wat ben ik blij dat ik jou heb.
Het was een rustige vandaag, ik ben druk met mailen want mijn postvakje was weer eens vol. Wel fijn om daar eens even echt de tijd voor te nemen. Vandaag ook weer hulp gehad en mijn huis is weer lekker schoon. Toch blijft het moeilijk om te accepteren dat anderen die dingen doen die ik graag zelf zou willen doen, maar ik ben blij dat dit er is. Morgenochtend heb ik het gesprek met de coördinator van de woningen waar ik straks in kom. Vind het best wel spannend, het komt op deze manier ineens een stuk dichterbij. Ik ben al druk vragen aan het opschrijven want ik wil heel veel weten. Verder prober ik me zo rustig mogelijk te houden, mijn energie is echt even op en dat is erg lastig, zelfs als ik even naar het toilet ga dan ben ik al buiten adem dus het is nu echt zaak om heel erg veel rust te nemen. Maar dat komt wel goed, er komt vanavond weer het nodige op televisie en ik ga eens op mijn gemak een rondje logs lezen. Dus ik lig, lees en rust......
Het weekend zit er weer bijna op. Het was voor mij een goed weekend en ik hoop dat het voor jullie ook zo was. Mijn weekend krijgt een leuke afsluiting, Porky en ik krijgen straks nog visite en daar hebben we erg veel zin in. Gisteren was het een drukke dag, mijn opdracht is gelukt ook al wil ik dan nog niet vertellen wat het is, omdat ik het ook nog niet heb en de rest van de dag samen met mijn vriendin/hulp was ook fijn. Samen een goed gesprek gehad, we hebben gepraat over mijn lichamelijke ongemakken en het verwerkingsproces, maar ook over hoe het nu verder moet en zal gaan, iets waar ik niet altijd mee bezig wil zijn, maar wat wel de realiteit is en dat zorgt dan weer voor het nodige denkwerk maar dat is ook goed. Komende week is het de week van kerst en daar heb ik zin in. Dinsdag heb ik eerst nog een gesprek met de coördinator van de Fokus woningen waar ik straks kom te wonen en dat is fijn want dan hoor ik eindelijk wat bijzonderheden over hoe de zorg geleverdt gaat worden en meer van dat soort dingen, voor mij een belangrijk gesprek. Op kerst avond ga ik (als het lichamelijk haalbaar is) naar een kerstdienst en daar zie ik erg naar uit. Ik vind dat altijd erg fijn en het zingen is echt heerlijk. Ik heb vanaf mijn 6e op een koor gezeten waar ik zo'n 3 jaar geleden mee moest stoppen omdat het lichamelijk niet meer haalbaar was, maar nog steeds mis ik het zingen. Maar goed het is een plan en of het gaat lukken dat beslis ik woensdag pas omdat het momenteel met mijn lijf niet goed gaat. Verder heb ik een rustige week voor me liggen en daar kijk ik heel erg naar uit. De kerstdagen ben ik lekker thuis en dat is altijd heerlijk, mijn vriendin is 2e kerstdag jarig en ze komt het hier ook even vieren en natuurlijk haar kado'tje ophalen dus dat is gezellig, kortom ik vermaak me wel. Ik wens iedereen weer een fijne week toe en succes met alles.
Gisteren bracht de postbode wel een heel bijzondere kaart, die ik jullie even wil laten zien. Het varkentje hangt in de ruimte en lijkt echt te vliegen, super leuk. Dank je wel Bulke, deze krijgt echt een bijzonder plekje.
Het is gelukt! Ik ben er erg tevreden over en ben er echt blij mee, maar waar ik tevreden over ben dat kan ik nog niet zeggen, daarvoor moeten jullie en ik, nog even geduld hebben. Ik weet dat dat voor sommige niet makkelijk is, maar ik verklap het nu nog niet, nog eventjes geduld. Maar het was een bijzonder ochtendje, mijn voorraad kaarten is weer aangevuld, ik heb wat kado'tjes en andere dingen gekocht, ook wat lekkers bij de Hema gegeten en zo is mijn geheime, noodzakelijke, maar erg leuke missie volbracht.
Gisterenochtend had ik nog telefoondienst zoals ik al schreef. Vanochtend kwam de post en daar zat ook een kaart bij van het bestuur van de heupvereninging, een kaart met inhoud. Er zat een kadobon bij in als een "dank je wel" voor de hulp aan de vereniging. Ieder jaar krijgen we wel een kado'tje , maar ik had er niet meer aan gedacht, het was een aangename verrassing. Aangezien ik al een tijdje de cd van Phil Collins wilde hebben van de Disney Film Brother Bear die in februari uit komt, hoefde ik niet na te denken wat ik ervan wilde kopen. Ook heb ik wat speelmuizen voor Porky ervan gekocht die daar erg blij mee was. Het is een super cd, ik lig echt te genieten. Nog even geduld en dan kunnen we ook naar de film.
Voor mij is het weekend begonnen, heerlijk. Deze week was niet echt een goede week, veel dingen liepen niet goed. Maar het was wel een week waarin ik dingen ben tegengekomen die me aan het denken hebben gezet en dat is nooit slecht. Ik hoop dat jullie week beter was dan die van mij, maar ook deze weken horen erbij, ook al was het moeilijk. Vandaag was een fijne dag, de telefoondienst was erg rustig en ik heb wat schoenendozen beplakt zodat ik daar mijn kaarten in kan bewaren, dat staat gezelliger in de kast dan van die saaie dozen. De rest van de middag heb ik heerlijk met een vriendin aan de telefoon gehangen, heerlijk was dat. Vanavond krijg ik visite, de ouders van mijn vriendin komen hun verjaardagen bij mij vieren en dat is altijd leuk. Morgenochtend ga ik even op stap, noodgedwongen maar wel leuk. Wat ik ga doen vertel ik nog niet, daar komen jullie nog wel achter. Mijn hulp komt morgenmiddag dus die dag is vol. Zondag heb ik nog niet ingevuld, dat zie ik nog wel. Ik wens iedereen een goed weekend, veel plezier en succes met alles wat je moet of gaat doen.
Bijna één op de drie Nederlanders (31 procent) vindt dat het kerstfeest niet meer zo leuk is als eerder. Vorig jaar dacht nog een kwart van de bevolking er zo over. De huidige economische recessie wordt als voornaamste reden gezien voor het negatieve denken. Dat blijkt uit een onderzoek van NFO Trendbox, gehouden onder 500 mensen van 16 jaar en ouder. Ruim zeven op de tien mensen zijn van mening dat kerst vooral een commercieel feest is. In 2002 was acht op de tien mensen deze mening toegedaan. Hoe ouder de Nederlander is, des te meer ziet hij het als commercieel feest. (bron Bisnis)
Toen ik dit las ben ik even gaan denken want ik had hier nog niet over nagedacht maar het is wel opvallend vind ik dat er steeds minder mensen zin hebben aan kerst en zeggen geen kerstgevoel te hebben, ook al is dat een vreemd gegeven want wat is het kerstgevoel? Ik vier kerst zoals ik dat wil. Ik geniet van de kerstboom en de lichtjes, dus mij zegt een commercieel feest in dit geval niet veel, ook al zie ik dat wel op televisie en in de reclames maar dat vind ik zo over de top dat ik wel eens denk: moet dat nu? Van mij hoeft al dat vele eten en al dat uit gaan enzovoort niet. Ik vind de kerstdagen leuk omdat ik dan geniet van het niets hoeven, misschien gek om dat zo te zeggen want ik werk immers niet, maar ik deel ik mijn dagen zo in dat ik 'door de weekse' dagen heb en 'echt weekend' en zo maak ik de 'feestdagen' ook altijd anders. Dit jaar worden het vooral uitrust dagen, lekker niets doen en televisie kijken. Ik vier kerst zoals ik me daar prettig bij voel en dat is niet afhankelijk van wat ik op televisie zie of van anderen hoor. Hoe zien jullie kerstdagen eruit?
Vanochtend lekker op tijd gedouched. Ik heb namelijk telefoondienst voor de heupvereniging en dan word ik meestal vroeg gedouched. Een lekker gevoel is dat want nu heb ik tenmiste de hele ochtend voor me. Veel plannen heb ik niet voor vandaag, ik ga zo wat knutselen en tussendoor beantwoordt ik de telefoontjes, als ze komen. Het is echt te merken dat steeds meer mensen hun informatie van internet halen want de telefoon dienst is een stuk rustiger dan een jaar geleden. Toen ik net begon met telefoondiensten draaien vond ik het nooit leuk als er weinig of niet gebeld werd op en ochtend. Nu zegt dat me niet zoveel meer, ik heb het ook nog niet vaak meegemaakt dat er niet gebeld is. Maar we zitten dicht tegen de kerst en de vakantie aan en dan is het vaak wat stiller. Verder vandaag weinig plannen, vanavond visite en dan is het weekend.
Vandaag was een rustiger dagje dan gisteren. Ben erg druk geweest met het bellen van allerlei instanties waar ik de komende weken nog vaker mee bezig moet, maar het begin is er. Van de woningbouwver. weer niets wijzer geworden, daar ga ik na de feestdagen mee verder want dan heb ik ook alle informatie van Fokus gekregen. Vanmiddag kon ik eindelijk weer een poosje slapen, maar het stomme is, dat ik door het gedoe van de afgelopen dagen niet eens kon slapen maar dat komt vanzelf weer. Vandaag zijn ook weer de boodschappen gebracht en dat was weer gezellig en zo kan ik weer een weekje eten. Vanavond lekker een beetje tv kijken en wat lezen en zo is alles weer zoals het is. Nog 1 dag en dan is het weer lekker weekend, waar de plannen al klaar voor zijn.
Gisteren was een zware dag, ik voelde me heel erg rot van alles door die afgezegde afspraak en dat was de bekende druppel. Toen bleek ook nog eens dat de elektrische rolstoel, die ze dus die dag ervoor gemaakt hadden, weer kapot was, nou toen was de ellende echt compleet. Kon ik dus weer niet rusten 's middags want toen kwamen ze de stoel maken, echt een rot dag. Maar goed vandaag een nieuwe dag en ik hoop dat deze beter zal zijn. Ik heb gisteren nog weer het ziekenhuis proberen te bellen maar ze zijn er pas weer na 1 januari. Dus tot die tijd is het dus afwachten en doorzetten en mochten wij er zelf niet tussen komen dan ga ik mijn huisarts inschakelen, dit accepteer ik echt niet. Wat de pijn betrefdt wordt het dus nog meer tanden bijten en af toe meer pillen slikken dan eigenlijk mag om het vol te kunnen houden, het is niet anders. Maar er zijn gelukkig ook wel leuke dingen hoor, zoals de kerstkaarten die iedere dag weer binnenkomen, Porky die vresselijk knuffelg is, een vriendin die belt en luistert en dat doet goed. Ben momenteel erg druk met het regelen van allerlei praktische zaken, in januari stap ik namlijk over naar een ander ziekenfonds dus al mijn hulpmiddelen moeten over geschreven worden. Ik heb al de garantie dat het goed gaat komen, maar het moet wel allemaal geregeld en doorgegeven worden. Ook ben ik in discussie met de woningbouwver. over bepaalde zaken en zo is er altijd wat. Gisteren zag ik het echt even niet meer helder allemaal, maar ik ga er weer voor. Vandaag kreeg ik een kerstkaart met een tekst die ik jullie ook wil laten lezen.
Geef elkaar de ruimte in 2004, zodat er vrede tussen past.
Vanochtend kreeg ik te horen, dat de afspraak bij de anesthesist die voor morgen stond, afgezegdt is vanwege een vrije dag van mijn arts. Echt ik kan niet zeggen hoe ik erg dat vind, een afspraak waar ik dus al weken op wacht omdat de pijnbestrijding absoluut niet toereikend is. Het ergste is nog dat ze de brief naar mijn oude adres hebben gestuurd waardoor ik het vanochtend pas onder ogen kreeg, Ik woon hier al bijna 3 jaar!!I Ik kan nu pas op 26 februari terecht, moet dus nog 2 maanden met heel erg veel pijn door zien te komen. Nou ja kan hier lang over doorgaan maar dat heeft geen zin, want tot en met 1 januari zijn ze niet meer aanwezig. Maar de man die altijd met mij meegaat, die ik gelijk gebeldt heb, was ook boos en hij gaat gelijk na 1 januari bellen en een andere afspraak eisen, wordt dus vervolgd.
Inderdaad mijn rolstoel verhaal krijgt hierna weer een wordt vervolgd. Helaas was de stoel weer niet goed. De beensteunen waren te kort afgezaagd en omdat ik nieuwe voetspalken heb pastte het dus niet meer (ook zonder mijn nieuwe voetspalken pastte het niet). De rugleuning zat net niet goed, maar dat kan makkelijk opgelost worden met een stukje schuimrubber. De beensteunen aanpassen is een ander verhaal. Daarvoor moet eerst weer toestemming aan de gemeente, de WVG, worden gevraagdt. Ook moeten we wachten op mijn nieuwe beenbeugels, dus waarschijnlijk is mijn nieuwe stoel pas echt helemaal klaar in Januari. Het kussen wat erin zit, is erg fijn, beter dan het kussen van mijn oude rolstoel. Het nieuwe kussen, past ook in mijn oude rolstoel en dat ga ik dus al wel gebruiken wat het zitten voor mij makkelijker maakt. Het geheel is nog niet goed maar we zijn op de goede weg en de rolstoel staat nu hier. Mijn elektrische stoel is gemaakt, maar krijgt ook een wordt vervolgdt. Er is alleen een nieuw onderkantje opgezet en ik wacht nu dus nog op een nieuw bovenkantje voor het besturingskastje. Kortom voor beiden rolstoelen is nog even wat geduld nodig.
Net kreeg ik een telefoontje van de projectleider van Fokus . Deze man is de nieuwe projectleider van het gebouw waar ik kom tewonen en hij komt volgende week dinsdag hier voor een gesprek om de benodigde zorg door te spreken. Die meneer had ook goed nieuws. Vanaf maandag 23 februari 2004 wordt er door Fokus de zorg geleverdt, die de mensen die in en Fokus woning komen te wonen nodig hebben, zoals hulp met douchen, aankleden en ga zo maar door. Dus mijn verhuisdatum is bekend. Komende dinsdag krijg ik verdere bijzonderheden te horen, maar dit is erg fijn om te weten. Nu kan ik namelijk de huur van deze flat gaan opzeggen, en als ik dan de sleutel krijg begin februari dan hebben we meer dan genoeg tijd om alles in mijn nieuwe huisje om orde te maken. Het is dus echt nog maar 2 maanden voor ik ga verhuizen, wat een lekker gevoel is dat.
Deze week brengt de postbode bijna iedere dag leuke post, vaak kerstkaarten en andere leuke dingen, maar vandaag bracht hij een wel heel welkom hulpmiddel. De Daisy speler. Ik luister namelijk naar boeken omdat het vasthouden van een boek bijna niet meer haalbaar is en 's avonds al helemaal niet meer Nu kregen we de boeken altijd aangeleverd op cassettes en dat waren dan vaak veel dozen. Omdat het systeem met cassettes verouderd is gaat de NLBBover op een nieuw systeem en alle boeken worden over gezet op cd, maar niet zomaar een cd. Een cd die niet op een 'gewoon' apparaat is af te luisteren, dus moest er een speciaal apparaat voor komen, wat je via het ziekenfonds kunt aanvragen. Mijn ergotherapeute heeft een brief gestuurd naar het ziekenfonds, met een briefje van mijn specialist erbij en binnen anderhalve week kreeg ik bericht dat de aanvraag was goedgekeurdt. Vandaag kwam de postbode de Daisy speler brengen. Het apparaat ziet er mooi uit, makkelijk te bedienen en met een goede gebruiksaanwijzing. Vanaf 1 januari 2004 krijgen we de boeken op cd's te leen en dat is over 2 weken. Het apparaat heeft veel pluspunten, het kan bladeren, toonhoogte van de stem kun je aanpassen, het apparaat kan onthouden waar je bent en het kan ook gebruikt worden voor studie. Als straks alles voorbij is, wat de verhuizing betreft, ga ik zeker weer een studie volgen, gewoon omdat ik dat leuk vind en dan is dit apparaat en goede hulp. Ik ben er erg blij mee, lezen wordt hierdoor nog leuker dat kan niet anders.
De lichamelijke terugslag van mijn geweldige uitstapje is hard aangekomen. Gisteren leefde ik nog steeds in een soort roes maar dat was vandaag echt over. Tjonge wat ben ik moe om over de rest maar niet te praten, maar hoe ellendig ik me nu ook voel. De musical was echt iets wat het deze ellende wel waard is en dat zeg ik niet vaak, maar ik zou het zo weer doen. Maar al liggend heb ik wel de nodige telefoontjes afgehandeld en heb ik een brief geschreven, maar vanaf mijn middagslaapje komt er niets meer uit mijn handen, alles valt, niets lukt, kortom het is even op. Nu maar hopen dat ik vannacht lekker slaap want morgen heb ik weer wat afspraken voor me. Morgen vroeg in de middag wordt mijn elektrische rolstoel gemaakt, er komt een nieuw besturingskastje op want dat was, na de eerste reparatie, wéér kapot gegaan en tegen 14.30 krijg ik éindelijk mijn nieuwe handbewogen rolstoel, als het goed is. Ik hou bewust een slag om de arm want ze hebben nu al 3x de stoel verkeerd afgeleverd dus ik ben benieuwd, maar ik hoop dat de stoel goed is dat zou echt veel ongemak schelen met al mijn ziekenhuisbezoeken die ik nog heb. Maar goed dat is morgen, vanavond heerlijk wat lezen en televisie kijken en een beetje uitrusten en slapen, ben erg benieuwd wat ik vannacht droom. Want na zaterdag heb ik iedere keer dat ik sliep over Hamelen gedroomd. Porky had vandaag de storm die buiten was in zijn bol, hij was zo ontzettend ondeugend dat kun je je niet voorstellen, maar ik geniet er wel van als hij zo maf is. Na zijn gekke gedoe van vanochternd ligt hij nu al een tijd te slapen en ik hoor net op het weerbericht dat er nog meer slecht weer aankomt, nou ben benieuwd wat Porky verder nog gaat uitspoken. Ik wacht het allemaal rustig af en ga nu lekker nietsdoen.
Alweer is er en weekend voorbij, ik hoop dat jullie een goed weekend hebben gehad. Mijn weekend was meer dan bijzonder. Nog steeds hoor ik de liedjes van de musical in mijn hoofd klinken en iedere keer weer begin ik spontaan liedjes van Hamelen te zingen. Natuurlijk ken ik nog niet alle liedjes uit mijn hoofd, maar iedere keer weer neurie ik liedjes. Hoe bijzonder het was kan ik eigenlijk niet eens met woorden uitdrukken, de musical was bijzonder maar het samen zijn met vriendinnen is iets wat mij ook heel erg bij zal blijven. Vandaag was de dag na een bijzondere dag....... Vannacht heb ik weinig geslapen en als ik sliep droomde ik van Hamelen en met de hoofdrolspelers heb ik gekke dingen gedaan. Ik kwam vanochtend maar slecht op gang, ben erg moe maar dat hoort erbij. Heb eerst uitgebreid het programma boek bekeken en dat was weer genieten. Daarna heb ik wat kaartjes gemaakt en geschreven en vanmiddag heerlijk geslapen. Nog steeds kriig ik een glimlach op mijn gezicht als ik denk aan gisteren en dat zal blijven maar de lichamelijke klap is behoorlijk, maar dit was het meer dan waard hoe lang het ook duurt voor ik hier weer van hersteld ben. Komende week staat er een bezoek aan de specialist, de anesthesist op het programma, dat is spannend en ook moeilijk want we gaan praten over een betere en zwaardere medicatie, een stap die ik graag nog een tijd had willen uitstellen wat door de PD helaas niet meer mogelijk is. Kortom een spannend weekje waarin ik vaak terug zal denken aan mijn vriendinnen en de musical. Iedereen weer een fijne week gewenst en veel succes bij alles wat je wilt en moet doen.
Nou daar zit ik dan, met een hoofd vol met indrukken en een grote glimlach op mijn gezicht. Het was een super avond. Het was zo bijzonder dat ik vannacht droomde dat ik in Hamelen was en de verschillende spelers deden mee in mijn droom, en zelfs mijn droom was bijzonder. Eerst hebben we gezellig met elkaar gegeten en tegen 18.30 was de taxi er en rit er heen was al melig, mijn rolstoel schoof door de bus heen wat griezelig maar vreselijk lachen was. Een maal in Orpheus was er koffie en hebben we genoten van het mensen kijken en gekletst en gelachen. Al snel zaten we op onze plaats, een prima plek met veel ruimte en goed uitzicht. Bij het begin, wat heel verrassend is, kijk je je ogen al uit en dat ging de hele tijd zo door. Het is echt zo'n schitterende musical, je weet niet wat je ziet én hoort, wat kunnen ze zingen!. Chantal Janssen, Kim Liam, Loeki Knol, René van Kooten, Danny Rook, Alice van Laarhoven en alle anderen, de één deed niet voor de ander onder. Het decor is erg mooi, verrassende effecten en nog steeds weet ik niet hoe ze dat tapijt lieten vliegen en het zo lieten vliegen dat het op je afkwam, de ratten die over het podium rende. De kinderen die mee speelden waren geweldig, nou ja ik ben gewoon lyrisch, zou zo weer willen gaan. Het verhaal van Hamelen was zo als ik me herinnerde ook al was de televisie serie uitgebreider, het klopte allemaal, met vreselijke leuke grappen en dingen van deze tijd er tussen door, die ik niet verklap omdat ik weet dat er nog lezers moeten gaan. De ijsheks was een heerlijk kreng, Gruizel Gruis, de dwerg, was zo gek als maar kan, Lidwientje was lief en verliefd, de kinderen bang, Hildebrandt en Aernout lekker dom en Hamelen was ver weg, het leek een droom, totdat de sleutel was gevonden....... Het was geweldig en het slot was mooi, alleen kwam het veel te snel, ik had nog wel langer kunnen genieten van de mooie liejes en het spel. Gelukkig heb ik een programma boek gekocht zodat ik nog eens kan genieten van al het mooie van deze musical. Na afloop zijn we nog wat gaan drinken, wat erg leuk was want daar kwamen ook de hoofdrolspelers nog heen en zo kwam er een mooi einde aan een bijzondere avond. Eenmaal thuis nog even nagepraat en zo kwam er een einde aan iets heel bijzonders waar ik nog lang en vaak aan terug zal denken. Een avond met een ster.
Marga, Heidi en Mieke, heel erg bedankt dat jullie me deze avond gegeven hebben.
Vriendschap is............ samen lachen samen huilen samen dansen samen uitgaan samen schuilen ~als het donker wordt~
samen praten samen luisteren samen zingen samen fluisteren ~als het donker wordt~
Vriendschap uit één stuk dat is de ware vriendschap dat is vriendschap, dat is geluk!
(uit Vriendschap is wat je bent Ina Sipkes de Smit)
In mijn leven staat vriendschap centraal en vaak besef ik me wat een geluk ik heb met al mijn vrienden om me heen. Gisteravond was een avond met een ster, een avond die ik niet snel zal vergeten.
De dag is alweer over de helft, voor ik het weet zit ik te genieten van de musical. De ochtend is voorbij gevolgen. Mijn dag begon niet lekker, het aantrekken van mijn beenspalken stond me erg tegen en ik merkte dat ik behoorlijk kortaf was. Mijn vriendin kwam werken en ik ben zelf ook even wat dingetjes gaan doen en toen ging het wel weer. De beenspalken beginnen te wennen nu ik de veters wat minder straks doe en mijn korset is al heel 'gewoon'. Wel kan ik nu minder goed staan omdat ik mijn knieën niet kan overstrekken maar dat komt wel goed als de beenbeugels er zijn, maar ik beweeg weer makkelijker dan ik de eerste 2 dagen deed. Kortom het gaat de goede kant op. Nu ga ik even wat eten, dan wat rusten en dan me optutten voor vanavond. Een verslag komt morgen want ik ben niet al te vroeg thuis. Porky zal wel balen dat ik straks weg ga, dan kan hij me zo verontwaardigdt aankijken, echt niet normaal. Het is trouwens best maf met hem, hij heeft ergens in huis een slaapplekje en waar weet ik niet, hij komt dan heel slaperig tevoorschijn, ik heb het hele huis al afgezocht maar kan zijn geheime plekje niet vinden. Zo heb ik al menig speurtocht gehouden, helaas zonder resultaat, maar ik blijf zoeken. Zo voor vandaag blijft het hierbij, morgen meer, dan ben ik er weer.
Eindelijk is het weekend, het was gek, de week ging snel en toch duurde het best lang voor het weekend was. Hebben jullie een goede week gehad? Ik hoop het. Mijn week was een goede week, maar ook een moeilijke week. Ik heb me prima vermaakt, maar echt goed voelde ik me niet, mijn lijf laat me behoorlijk in de steek, dat is niet nieuw maar het blijft knap ...... Veel lange en super gezellige telefoontjes gehad en wat ik altijd erg leuk vind in deze tijd is de post, want de kerstkaarten komen al weer binnen. Het is een vreemd iets, ik vind het een commercieel gedoe en eigenlijk wil ik er niet zoveel versturen, maar dit jaar heb ik er meer dan ooit verstuurd, dat komt omdat ik de adreswijzigingen erbij heb gedaan, maar volgend jaar ga ik het echt anders doen én ze weer zelf maken. Ik vind het gewoon vreemd dat veel mensen alleen met kerst een kaartje sturen, terwijl het juist zo leuk is om het hele jaar door vrienden te verrassen met kaartjes, wat ik dan ook altijd graag doe. Nou gisteren was de dag met mijn nieuwe hulpmiddelen en vandaag was ik me daar toch wel heel erg van bewust, ze zijn nog heel erg aanwezig en ik heb behoorlijk wat spierpijn. Ik moet alles op een andere manier gaan doen dan ik gewend was en dat is lastig maar niet vervelend. Het was ondanks dat een fijne dag vandaag, heerlijk genoten van kerstmuziek en rustig wat op de pc gedaan. Nou en dan het weekend. Hebben jullie nog plannen? Nou mijn plannetje is wel bekend, eindelijk is het de datum van de musical :" Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen meneer ". Heerlijk, mijn vriendin belde daar straks nog en zij hebben er net zoveel zin in als ik, super is dat, reken maar dat we gaan genieten en plezier zullen hebben. Zondag staat denk ik in het teken van nagenieten en uitrusten maar eerst zaterdag! Ik wens iedereen een goed weekend. Succes met alles wat je gaat of moet doen.
Ik voel me net een Michelin poppetje, korset aan, voetspalken aan en daar zit/lig ik dan. Vannacht was het niet echt gemakkelijk. Ik kon gelukkig wel lekker liggen maar opgesloten voeten zijn 's nachts niet echt prettig. Aangezien ik 3 jaar geen schoenen aan kon is het nu erg lastig om te voelen hoe strak de veters moeten. Ik heb vannacht dan ook regelmatig even de veters met veel moeite wat losser gedaan want ja veters strikken met 1 hand is niet makkelijk, maar met een klein beetje hulp van rechts lukt het wel en dat is wel een voordeel want als je het dan even helemaal gehad hebt kunnen ze even uit en kun je ze weer aandoen na een uurtje. Nu doe ik dat in principe niet, ik heb de gewoonte hulpmiddelen aan te doen en klaar. Nou dat doe ik nu ook, ook al moet ik af en toe wat rommelen met de veters. Ook het aankleden na het douchen is nu heel anders en erg vermoeiend want we zijn nu een half uur langer bezig voor alles goed zit. Mijn korset zit erg goed, het is even lastig want je beweegdt anders maar ik zit weer recht en daar gaat het om. Carolien schreef gisteren in mijn comments: "nu is het dan eindelijk zover, geen weg terug", dat omschrijft precies hoe het voelt. Lichamelijk komt het wennen wel daar ben ik van overtuigd maar het verwerken waar ik natuurlijk al wel mee bezig was, is nu pas begonnen, ook wat dat betreft geen weg meer terug. Weer een nieuwe fase in mijn leven met hulpmiddelen en dan te bedenken dat er ook nog beenbeugels bij komen. Nou ja hoe dan ook, ik moet ook hier mee verder en dat moet en gaaat lukken maar makkelijk is anders. Gelukkig heb ik ook iets leuks om naar uit te kijken, want het is nog maar één nacht slapen en dan is het eindelijk de dag van de musical.
Nou vanaf nu ben ik dus echt op bijna alle vlakken ingesnoerd. Vanochtend naar het revalidatie centrum geweest en daar moest ik dus mijn nieuwe hulpmiddelen ophalen. Nou het korset zit prima en past goed. Nou en dan mijn voetspalken, dat is wel even wennen hoor. Mijn voeten zitten opgesloten in een leren schoen, met veters en open tenen en dat geheel zit vast aan een spalk van hardplastic die loopt onder mijn voet door van mijn tenen tot aan mijn knieholte en voor sluit het met klitteband. Mijn voeten kunnen nu dus niet meer naar binnen vallen en mijn been wordt nu op lengte gehouden zodat ze niet meer krom staan en naar binnen vallen. Het is een raar gezicht om je voeten ineens recht, in een hoek van negentig graden voor je te zien. Maar goed het moet dus het zal wel wennen, het is wel zo dat ik ze, zolang mijn beugels nog niet klaar zijn, dag en nacht moet dragen en dat was even slikken want dat had ik niet verwacht, maar het is wel beter. Ik merk wel dat het spierpijn gaat geven door de nieuwe houding maar dat wist ik van tevoren. Ik weet dat het goed voor me is en daar ga ik voor. Het was een intensieve ochtend en toen ik thuis was ben ik gaan slapen, dat moet dus met de spalken. Ik was bang dat dat moeilijk zou zijn, maar dat viel mee. Het hakt er allemaal wel in en niet alleen op lichamelijk gebied je hebt er weer iets bij wat je moet leren accepteren en dat heeft even tijd nodig. Aan het idee dat de voetspalken zouden komen was ik al gewend, nu ik ze aan heb is het weer anders, maar ik doe mijn best en ik hoop dat het vannacht ook goed zal gaan. Nu maar hopen dat het, het gewenste resultaat zal gaan geven, want daar doe ik het voor.
Vanochtend lekker op tijd gedouched, dat moest ook wel want zo dadelijk moet ik naar het revalidatiecentrum om korset en spalken op te halen. Toh wel wat spannend nu het zo ver is want mijn voeten zitten vanaf nu aan in een keurslijf en dat zal niet meevallen denk ik. Het korset zal als het goed is niet vreemd voelen, tenslotte heb ik er al één gehad maar het is wel weer een andere dus ook dat is afwachten. Voor de rest van de dag niet veel plannen meer, maar je weet maar nooit wat er nog gebeurdt. Porky vind het nu even niet leuk meer, hij heeft gelijk 's ochtends al in de gaten dat ik weg ga en aangezien hij eigenlijk niet meer beter weet dan dat ik hele dagen thuis ben is hij merkbaar in een slecht humeur. Maar gelukkig heb ik nog een nieuwe muis voor hem, die gooi ik altijd naar hem toe vlak voor ik de deur uit ga, dan gaat hij spelen en als ik terug kom ligt hij in mijn bed te slapen. Samen redden we ons wel.
Nou dat dressoir opruimen was niet zo'n goed idee. Althans.....ik ben heel rustig begonnen, de foto albums en de mappen met foto's had ik best snel in de doos, ik kon me beheersen om foto's te gaan bekijken dus dat scheelde een stuk. Maar toen kwam het. Ik bewaar altijd alle kaarten die ik krijg, na een paar maanden zoek ik ze dan uit, een aantal gebruik ik om weer nieuwe kaartjes van te maken een aantal gaan weg en de voor mij waardevolle kaartjes bewaar ik in speciale dozen. Nou het was duidelijk te merken dat ik de kaarten lang niet had uitgezocht want toen ik eenmaal ging sorteren werd het zo'n bende op mijn bed dat ik niet eens meer kon bewegen, laat staan er nog uit kon zonder alles door elkaar en op de grond te gooien. Overal waar ik keek zag ik wel kaarten liggen, ondertussen had ik ook nog een ontzettend gezellig telefoontje wat het doorgaan niet echt ten goede kwam, maar ach gezelligheid kent geen tijd. Nou het einde van het verhaal is simpel. De kaarten zijn een beetje uitgezocht, wat weg mocht is weg. Waar ik al wel een doos voor had zit er in maar daar ga ik mee verder na de verhuizing. Het knutselen wat ik wilde doen vandaag, het aankleden van 2 dozen, is me niet meer gelukt, ik was zo moe na al dat geklets dat ik lekker in slaap ben gevallen tot vijf uur en toen was het tijd om de keuken in te gaan. Het aankleden van die dozen komt nog wel een keer, ze staan netjes in een hoekje te wachten tot ze aan de beurt zijn. Nu lig ik weer lekker en vanavond ga ik mijn postvak bijwerken.
Hier zie je mijn gesorteerde kaarten, mijn benen liggen ergens onder de dekens en ik kon echt geen kant meer op, leuk hé opruimen?
Vandaag ga ik op mijn gemak, er een druk dagje van maken. Heb vannacht besloten dat het nu echt tijd wordt dat ik het dressoir eens ga opruimen en ga inpakken en aangezien daar al mijn foto's liggen en alle brieven en kaartjes die ik krijg denk ik dat het een dagje met herinneringen gaat worden, maar ik ga ook nog even wat knutselen en zo denk ik dat de dag voorbij zal vliegen. Fijne dag allemaal.
Het was vandaag een lekker dagje, vanochtend van allerlei dingen afgehandeldt, ik stel dat soort klusjes, bellen naar instanties en papieren invullen, altijd een tijdje uit, tot ik er genoeg van heb om het iedere keer weer door te schuiven in mij agenda en dan werk ik alles ineens weg zoals vanmorgen. Natuurlijk heb ik ook even gekeken naar de bekendmaking van de namen van het nieuwe prinsesje en dat was eerg leuk om te zien. Porky geniet ook wel van de rust geloof ik, die is overal waar ik ben, in bed dus en dat vind hij heerlijk. Af en toe wordt hij even wakker, komt dan helemaal verfrommeld uit bed, kijkt me aan, wil dan een knuffel, rekt zich heel lang uit en weg is hij weer, terug naar zijn warme plekje onder de dekenboog. Vanmiddag weer geslapen en zo gaan mijn dagen momenteel voorbij. De rust is echt fijn en daar geniet ik ook van, maar mijn lijf reageerdt er erg vervelend op en dat is ellendig, maar het zal er wel bij horen probeer ik dan maar te denken. Morgen weer zo'n dag voorde boeg, mijn vriendin komt helaas niet, ze belde net dat ze ziek is, vervelend voor haar en jammer voor mij want de woensdagochtenden zijn me altijd heel dierbaar, maar goed ze moet eerst beter worden dat is even belangrijker. Kortom mijn uit-rust voorbereidingen voor de musical van zaterdag liggen op schema.
Beetje donker, maar hier ligt een duf Porkje bij mij op bed.
De morgenstond heeft goud in de mond en ik hoop dat dat vandaag ook geldt. Ben lekker vroeg vandaag en zit al klaar met het nodige werk op mijn knieën. Ik moet wat aanvragen de deur uit doen voor de WVG (wet voorzienigen gehandicapten) en ook al hebben ze al een mega dik dossier van mij, ze willen altijd dat ik weer alles invul, doe ik niet moeilijk over hoor, ik zet overal: "zie dossier" neer. Ben niet zo maf dat ik alles weer ga invullen. Daarnaast heb ik wat kaartjes te schrijven en wat telefoontjes te plegen, dus ik ben 'druk' nou ja wat heet, het zijn in iedere geval geen vervelende dingen om te doen, het kan allemaal liggend en dat is handig. Tussendoor wil ik ook even naar de aangifte vanh et nieuwe prinsesje kijken en zo zit mijn ochtendje wel vol. Goede dag allemaal.
Naam prinses mogelijk uitgelekt: Catharina Amalia Officieel is de naam van de dochter van prins Willem-Alexander en prinses Maxima nog niet bekend, maar mogelijk is de naam van het prinsesje uitgelekt. Wie op internet naar www.catharina-amalia.nl gaat, wordt doorgeschakeld naar de website van het koninklijk huis. Wanneer er prinses voor de naam wordt getypt, is het resultaat hetzelfde. De website is sinds 7 december geregistreerd op naam van Stichting Sigillis Regiis Praesidio (ter bescherming van de zegel van de vorst), meldt Nu.nl. Die stichting is vlak voor het huwelijk van Maxima en Willem-Alexander in het leven geroepen om misbruik van koninklijke symbolen te voorkomen. Naslagwerk leert dat de naam Amalia nog een paar keer voorkomt in de stamboom van de Oranjes. De bekendste is Amalia van Solms, die in 1675 overleed. Zij was getrouwd met Frederik Hendrik (1584-1647), de enige zoon uit het huwelijk van Willem van Oranje en Louise de Coligny, zijn vierde echtgenote. Mogelijk komt dinsdag de bevestiging van de naam als Willem-Alexander zijn dochter aangeeft bij de Burgerlijke Stand van de gemeente Den Haag (bron: Bisnis)
Ik moet wel lachen hoor om dat gedoe wat de naam van het nieuwe prinsesje zal zijn. Ben dan ook best benieuwd of klopt wat hier boven staat. Ik weet dat er ook mensen zijn die niets hebben met het koninklijkhuis en het maar onzin vinden, dat mag, Maar ik vind het toch wel erg leuk allemaal, niet dat ik de hele dag voor de tv hang, integendeel, maar vind het wel leuk om te horen wat er allemaal gezegd, gedacht en gespeculeerdt wordt. Morgen weten we echt hoe het kleintje gaat heten en dan zal het allemaal wel weer rustig worden denk ik.
Het is voorbij, nog één uitzending zondag waarin er een terugblik komt en dan is Expeditie Robinson weer voorbij. Ik vind Jutta een goede winnaar en moet eerlijk zeggen dat ik smakelijk gelachen heb toen, die mannen die al dachten dat ze de finale al binnen hadden, als eerste in het water vielen bij de laatste proef. Het was dit jaar weer een bijzondere Expeditie en nu is het weer wachten op de volgende Expeditie in 2004. Vandaag is er weer een nieuwe week begonnen. Vanochtend heb ik het revalidatiecentrum gebeld en ik weet dat mijn voetspalken en korset woensdag klaar zijn, dus donderdagochtend wordt het een ritje Kastanjehof. Best spannend want ja dan heb ik iedere nacht voetspalken aan en als het goed gaat op afzienbare termijn ook beenbeugels voor overdag, een nieuwe fase breekt dus aan in mijn leven met hulpmiddelen. Ik heb er wel vertrouwen in dat het gaat wennen, maar het is wel weer wat erbij en dat is balen. Vandaag doe ik niets, had vanochtend een invalhulp omdat mijn vaste hulp een weekje vrij had. Is altijd lastig, alles uitleggen enzo maar het was een aardige vrouw en we hebben gezellig gekletst en mijn huisje is weer schoon. Verder weinig plannen voor vandaag, ik ga zo een poosje slapen en daarna zie ik het wel weer.
Nog eventjes wachten en dan is eindelijk de finale van Expeditie Robinson een feit, ik ben erg benieuwd wie er gaat winnen want echt helemaal duidelijk is dat nog niet, er komt vanavond ook nog een 'gewone' uitzending voor dat de finale er zal zijn dus er kan ook nog van alles gebeuren. Vandaag is voor de koninklijke familie een bijzondere dag, vandaag hebben Prinses Maxima en en Prins Willem Alexander een dochter gekregen en dat is leuk en goed nieuws. Ik hoop dat jullie een goed weekend hebben gehad, mijn weekend was fijn. Gisteren was het erg druk, vandaag was daar echt een tegenstelling van, het was erg rustig en dat was prettig. Kortom er staat weer een nieuwe week vooor de deur. Veel plannen heb ik niet, waarschijnlijk kan ik deze week mijn korset en voetspalken ophalen maar of dat ook werkelijk zo zal zijn, is afwachten. Zaterdag is dan eindelijk de avond van de musical "Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen meneer" waar ik met mijn vriendinnen heen ga. Kortom een rustige week, met de klapper op de zaterdagavond. Ik wens iedereen een goede week, succes met alles wat jullie moeten doen.
Met elke seconde begint een nieuw leven voor ons. Laten we vol vreugde voortgaan om het te begroeten. We moeten doorzetten, of we willen of niet, en we zullen beter lopen met onze ogen naar voren gericht dan naar achteren.
Bij mij is het de laatste jaren gewoonte om de kerstboom neer te zetten de dag na Sinterklaas. Ik weet dat er mensen zijn die dat vroeg vinden en dat is het mischien ook wel, maar ik vind het heerlijk. Mijn vriendin kwam om me te helpen en het werd een heerlijke chaos. Tussen het versieren door kwam ook mijn vader nog op visite. Het was reuze gezellig en ik ben weer super verwend. Ik heb de vriezer vol met lekker vlees en stoofpeertjes voor de kerst, ik kan echt uitkiezen, wat een luxe. Samen koffie gedronken, wat gegeten en gekletst, de tijd vloog voorbij. Toen ik weer alleen was ging onverwachts de bel. Ik verwachtte niemand, maar ben toch maar even gaan kijken. Nou ik kreeg de verrassing van de dag want jullie kunnen nooit raden wie er voor mijn deur stond, iemand die ik dit jaar niet meer had verwacht......Het waren Sinterklaas en zwarte Piet, ik wist niet wat ik zag. Ik was al in kerstsferen en daar was de Sint. Gelukkig was hij niet boos dat ik al met kerst bezig was, maar volgend jaar moest ik wel een dagje later beginnen. Het was erg gezellig, mijn schoolvriendin van de lagere school kwam ook nog even en ik kreeg van de Sint een kado'tje en pepernoten van de Piet. Daarna nog heel eventjes wat aan de kerst versieringen gedaan, er moeten nog wat kleine dingetjes gebeuren maar dat komt nog wel. Voor vandaag is het meer dan genoeg geweest. Het was een drukke, maar super gezellige dag, ik ben moe maar wel heel erg voldaan. Een dag met vriendschap en verrassingen.
Het is een druk dagje hier. Op de dag na Sinterklaas komt bij mij de kerstboom altijd te voorschijn, lekker vroeg zodat ik er lang van kan genieten. Mijn vriendin is er en zij heeft de nieuwe lampjes erin gehangen en is toen druk bezig gegaan met versieren. Tussendoor hebben we een gezellig een boterham gegeten en kwam ook mijn vader nog even aan. Kortom het is hier gezellig.
Het is weer weekend en traditie getrouw blog ik dan even een stukje. Ik hoop dat jullie een goede week hebben gehad, mijn week was best heftig. Wel niet met aktiviteiten maar met een lijf wat aangeeft dat het even niet meer wil. Inmiddels heb ik de rem erop gezet en het vervelende is dat het een tegenovergestelde reaktie aan het teweeg brengen is, dus nog meer last, dat had ik wel een beetje verwacht hoor maar het is wel waardeloos en dan zeg ik het netjes. Vanavond zullen er veel mensen met Sinterklaas vieren bezig zijn en ik hoop dat een ieder een leuke avond zal hebben, wij hebben het zondag al gevierd en ik lig voor de tv met wat lekkers. Komend weekend zet ik de kerstboom neer en mijn vriendin gaat die voor me versieren want dat kan ik niet zelf, daar maken we altijd iets heel gezelligs van. Morgen komt mijn vader ook nog even wat ik erg leuk vind en zondag is de finale van Expeditie Robinson dus dat ga ik zeker kijken en verder doe ik niet veel, wat leesluisteren, wat mailen en slapen. Jullie nog bijzondere weekend plannen? Nou wat je ook gaat doen, ik wens iedereen een goed weekend.
Als we bij oma en opa de koffie met banketletter op hadden gingen we snel weer naar huis, want thuis zou ook de Sint nog langskomen. Ik weet nog dat het nooit erg lang duurde voordat de Sint er was en het feest thuis ook kon beginnen. De Sint vertelde altijd, aangevuld door zwarte Piet, wat we dat jaar allemaal gedaan hadden en het werd steeds spannender. Want ja er stond een zak met speelgoed naast de kachel. Veel van want wat ik vroeger heb gekregen weet ik niet meer, maar sommige dingen heb ik nog. Op de eerste foto zie je mij met een pop. Pop Bella, die ik nog steeds heb, samen met haar reiswiegje en de poppenbox die ik er toen bij kreeg. Het waren altijd leuke avonden. Iedere jaar kijk ik weer even naar de foto's want het zijn herinneringen die me heel dierbaar zijn en waar ik graag aan terug denk.
Als ik bij mij uit het raam kijk dan kijk ik op een lagere school. Ik woon hier nu een jaar of zeven en ieder jaar weer hebben ze iets speciaals met Sinterklaas. Al vroeg hoor ik dan de kinderen zingen die buiten op een rij staan te wachten en ieder jaar heeft de Sint nog ander vervoer gehad. Het is wel eens een vrachtwagen geweest, een keer een fiets maar vandaag kwam de Sint op een wit paard aanrijden en dat was een erg leuk gezicht, de kinderen werden nog enthousiaster dan ze al waren. Zelf heb ik erg leuke herinneringen aan het Sinterklaas feest. Wij gingen op Sinterlaas avond altijd eventjes naar oma en opa en aangezien ze 6 kinderen hadden met de nodige kleinkinderen was het altijd een drukte van belang. Oma deed niet aan kado'tjes dat vond ze niet nodig, maar ze bestelde altijd bij de échte bakker, zoals ze dat zei, de échte Sinterklaas letters van Droste . Toen ik nog klein was, een jaar of 4-5 kwam er altijd een 'echte' Sinterklaas die de letters dan uitdeelde. Van groot tot klein, allemaal moesten we bij de Sint komen voor onze letter en mochten we na het zingen van een liedje ook nog op de foto. Inmiddels leeft opa niet meer en oma, inmiddels 87, zit in een verpleeghuis, maar ieder jaar denk ik weer even terug aan die avonden. Het was altijd een bijzonder begin van de Sinterklaasavond waar ik nog steeds met veel plezier aan terug denk.
Varkens op een biologische boerdrij in Heusden zijn getrakteerd op een klassiek concert, the Perfect Concert Part III. Het stuk werd uitgevoerd voor een groep van vijftig varkens met de bedoeling om duidelijkheid te verkrijgen of varkens behoefte hebben aan muziek. Maar nog voor het begon hadden de nieuwsgierige beesten de stoel van de pianist al aan diggelen. Voor de goede verstaander was het 'varkensconcert' in de eerste plaats een publiciteitsstunt. Zowel de theaterartiesten en de biologische boeren zoeken aandacht voor hun activiteiten. (bron de Stentor)
Ik heb het gisteravond op televisie gezien bij Hart van Nederland en het viel mij op de varkens zich prima vermaakte met al dat gekke gedoe om zich heen, een aantal lagen lekker te slapen en er waren er een stel aan het spelen en klieren. Ik vond het een leuk gezicht en of varkens nu echt rustiger van muziek worden, ik heb geen idee, de boer zei van wel dus daar gaan we maar van uit.
Vandaag wordt het een rustig dagje hier bij mij. Vanochtend eindelijk weer op tijd gedouched en na het douchen en het voeren van Porky ben ik weer gaan liggen. Ik heb niet veel plannen voor vandaag, ik wil graag wat mailtjes wegwerken en dat gaat waarschijnlijk ook wel lukken en verder doe ik niets. Porky is het daar ook helemaal mee eens geloof ik. Gisteravond heeft hij de hele avond naast me gelegen in bed en hij was zelfs te sloom om nog even met zijn hengel en muis te spelen en dat is echt een wonder want normaal staat hij om half elf voor mijn bed zo van, vergeetje me niet? Maar daar had hij gisteravond geen zin in, niet gek hoor hij had immers zelf al erg lang gespeeld rond etenstijd. Ook vannacht lag hij heerlijk naast me en inmiddels ligt hij in mijn bed, onder de dekenboog, daar ligt hij graag en dat is voor mij ook praktisch dan heb ik tenmiste alle ruimte. Heb net even mijn agenda bijgewerkt en alles een volle week opgeschoven. Tot na het weekend van de musical doe ik echt zo min mogelijk, niet echt makkelijk maar het voelt wel als een goede beslissing, ik hoop dan ook dat het wat gaat opleveren. Gelukkig kan ik liggend met de computer bezig zijn en daar ga ik nu maar weer mee verder.
Zonder Porky is mijn leven nooit saai. Het is echt genieten met dat diertje om me heen. Vanavond was ik in de keuken met mijn eten bezig en ik hoorde dat hij wat aan het uitspoken was. Ik naar de kamer en ja hoor, meneertje was op het dressoir, tussen de planten aan het spoken met een muis en hij weet dat dat niet mag. Nou ik hem opgepakt en de muis in de gang gegooid en hup daar ging Porky er met een vaart achteraan. Meer dan een half uur is hij aan het spelen geweest, van de gang naar de keuken en weer terug en hij maakte de meeste vreemde sprongen waar ik altijd zo om moet lachen, maar daarna was hij zijn energie nog niet kwijt. Toen wilde hij de keuken in, via de andere deur en dan weet ik al wat er gaat komen, ik ga aan de kant staan, doe de deur open, hij loopt er door en kijkt me aan met een ondeugende blik......loopt dan onder de tafel en neemt een sprint...hij dendert over de bank heen, knalt op de vensterbank en stoot, zoals altijd, zijn kop tegen het raam. Nou dan lig ik echt dubbel want oh dan kijkt hij zo vreselijk maf om zich heen. Heerlijk, zo maakt hij zware dagen een stuk leuker.
Zo kijkt Porky als hij het ergens niet mee eens is
Vandaag een raar dagje, vanochtend kwam mijn vriendin zoals bijna iedere woensdagochtend en dat was natuurlijk weer erg gezellig, ook al ik voelde me niet echt fijn. Ik had het zo verschrikkelijk koud, echt niet leuk meer. Ik heb het 'normaal' altijd warm en echt zelden koud maar nu lag ik onder mijn dekbed te bibberen. We hebben wel gezellig gekletst hoor maar ik ben gelijk gaan slapen toen ze weg was. Helaas werd mijn broodnodige slaapje onderbroken door het rolstoelbedrijf. In plaats van een nieuw onderkantje moet er nu een heel nieuw kastje komen en hoe lang dat gaat duren konden ze niet zeggen. Nou daar baal ik van, dat ding zit zo los...... Er zit niets anders op, ik moet weer creatief aan de slag met plakband want hij kon er niets aan doen. Ik zal er maar wat leuks van maken met plakband in verschillende kleurtjes want het kan nog wel even duren voor er een nieuw kastje is zei de monteur. Dus daar ga ik morgen maar eens mee bezig. Momenteel lig ik te hangen en te liggen en voel ik me niet goed, ik merk dat ik nu de echte klap heb van mijn Sinterklaas zondag. Maar dankzij mijn hulp heb ik wel weer wat te eten erbij. Ik vind de mini crackers van Lu( in de volksmond breektoastjes genoemd) lekker om zo te eten maar zij heeft ontdekt dat ze die crackers dus ook hebben met olijfolie en oregano en die zijn lekker! Ideaal voor zo'n dag als vandaag, want eten lukt me op zulke dagen ook niet goed. Vervelen doe ik me gelukkig niet en er komt vanavond ook nog het één en ander op de televisie wat ik graag zien wil dus mijn dag komt wel om en morgen.... morgen zie ik wel weer.
Nadat ik me zondagavond en maandag zo ellendig en moe voelde na mijn drukke zondag ben ik toch weer aan het denken gegaan en het is me nu meer dan duidelijk dat ik mijn dagen nog rustiger moet indelen want ik voel dat het niet goed gaat. Nou dat is niet makkelijk want dat beetje wat ik doe, zoals de planten water geven, af en toe een was in de machine doen etc is me heel dierbaar want juist die dingen maken dat het echt als mijn huisje voelt. Niet dat dat niet kan als ik dat ook niet meer doe, maar toch....het is het toegeven aan het feit dat ik bepaalde dingen niet meer kan en dat voelt ellendig. Vandaag de proef op de som genomen en niets gedaan, behalve dan Porky eten gegeven, maar ik ben verder alleen maar van bed gegaan als ik naar het toilet moest wat ik dan probeerde te combineren met bijv. wat eten of drinken pakken. Omdat ik nog steeds erg moe ben van zondag is het niet helemaal een goede maatstaf maar toch voelde het beter zo. Nu ga ik het morgen weer proberen want vandaag heb ik veel gelezen, maar morgen heb ik Karin op bezoek en ze komen voor mijn rolstoel. (ik heb het kastje weer los gestoten ) Ben erg benieuwd hoe het dan zal gaan. Ik lig hele dagen op bed, maar ben af en toe zo dat ik als ik iets denk nodig te hebben, ik het ook gelijk ga pakken, wat niet goed is maar ja zo ben ik. Het zal een heel gevecht worden, nog minder doen lijkt me onmogelijk want ik doe al niets, maar ik moet iets doen want zo gaat het niet goed. Nu is het zo dat de komende twee maanden vanwege de verhuizing anders zullen zijn dan mijn normale dagen, maar ik ga er toch mee bezig. Alle kleine beetjes helpen toch ?!
Het is uit, .......echt helemaal uit en ik, .....ik zinder nog na van de spanning. Wat is deel vijf van Harry Potter ongelovelijk spannend. Weet iemand al wanneer deel zes gaat uitkomen?
December is echt een maand met kado'tjes, je hebt Sinterklaas, de Kerst en vaak worden er ook de nodige relatiegeschenken uitgewisseldt, om van de agenda's die uitgedeeld worden maar niet te spreken. Toch stopt het geven van kado'tjes bij mij niet in december hoor. Ik vind het altijd heerlijk om iemand iets te geven en daar ben ik dan ook het hele jaar mee bezig. Het eerste jaar dat ik helemaal op bed lag en dus niet meer zelf kon winkelen was dat een ramp, want iemand een 'zomaar' kado'tje voor een ander laten halen voelt niet goed, dat wil je gewoon zelf doen. Een 'gewone' online-winkel is het ook niet echt want dat is vaak erg duur en niet wat ik zoek. Maar gelukkig heb ik er een oplossing voor gevonden en wel een hele bijzondere, ik koop vaak en met veel plezier allerlei kado'tjes in de winkel van Jeanne. Zij heeft een online winkel met de meest leuke hebbe-dingetjes, echt super. Het aanbod varieert van boekenleggers, stickers , magneetjes, ansicht kaarten, horloges en klokjes en nog veel meer. Het leuke is dat ze veel van haar artikelen in Amerika koopt wat het net dat beetje extra geeft. Alles wordt altijd keurig netjes bezorgd en ook nog eens erg snel. Ik ga daar vaak even kijken want ze zet met regelmaat nieuwe dingen in haar winkel. Ook heeft ze veel keus in boeken. Dus mocht je nog iets zoeken voor de kerst of om zomaar eens iets weg te geven, ga dan maar eens kijken. Ik slaag er altijd, wat zeg ik...ik moet me inhouden als ik daar aan het winkelen ben, zoveel keus is er. Voor mij is het een uitkomst want nu kan ik zelf uitzoeken welk kado'tje ik iemand wil geven zonder dat ik me bezwaard hoef te voelen naar anderen toe. Kado'tjes kopen en weggeven, ik vind het een heerlijk iets, wat dat betreft past december wel bij mij.
Ik wordt spontaan onpasselijk en misselijk van de beelden die ik zie bij Radar waar ze laten zien hoe in Amerika diervoer van Iams worden getest op honden, dat soort mensen zou ik zelf wel eens op die manier willen behandelen zoals ze dat met deze honden doen. Ik kan wel janken.
Ps: Op de site van Bubs zag ik dat er een ingezonden brief van Iams op internet staat
De laatste maand van het jaar is begonnen, ik sta in deze maand altijd wel stil bij wat er allemaal geweest is het afgelopen jaar, gewoon omdat ik dat prettig vind, ook al zijn er naast de erg veel leuke en bijzondere dingen ook minder leuke dingen gebeurdt maar dat schrijf ik traditie getrouw op 31 december altijd in mijn dagboek. Nog even en dan zet ik de kerstboom weer neer. Zetten jullie ook een kerstboom? Het was een vreemde dag vandaag, het lijkt of ik steeds meer tijd nodig heb om uit te rusten van drukke dagen zoals gisteren en dat voelt niet goed. Vanochtend kwam ik maar niet opgang, ik had wel visite wat best gezellig was maar het leek net of ik er niet bij was. Ik ben zo ongelovelijk moe dat is niet uit te leggen, ook heb ik na een dag als gisteren meer pijn en dat zet me dan best aan het denken, want hoe lang kan ik dit allemaal nog? Toch blijf ik dit soort dingen doen want dat maakt het leven juist zo leuk en het lukt me, ondanks de pijn en vermoeidheid na iets leuks, toch nog steeds om aan het leuke te denken van die dag en zolang ik dat nog kan, blijf ik aktief. Maar goed vandaag was het niet veel en ik heb dan ook niets gedaan, ga zo dadelijk wat mailtjes schrijven en heerlijk lezen en morgen zie ik wel weer en hopelijk is dat een betere dag zodat ik verder kan met dingen voor de verhuizing. Want als de planning blijft zoals die is dan heb ik vandaag over 2 maanden de sleutel van mijn nieuwe huis.
) Vandaag worden de tekeningen en de maten gefaxt naar het bedrijf wat de beugls maakt dus het wachten is begonnen. Met een beetje geluk kan ik dan met drie weken weer terug voor de eerste passing. De instrumentmaker vertelde dat deze uitvoering die ik ga krijgen nog niet eerder gemaakt is, dus het is best spannend allemaal. Hoe het zal voelen straks en of het lastig zal zitten, daar heb ik nog geen idee van. Het gaat stapje voor stapje wat ik ook wel weer fijn vind want dat maakt het wennen aan weer iets nieuws toch makkelijker, ook al weet ik dat het accepteren pas komt als ik de beenbeugels heb. Maar dit zit er weer op, alweer een stapje verder en nu is het een kwestie van geduld hebben.........en uitrusten.
