Weekend,

Er is weer een week voorbij, een week waarin we eindelijk met de zomer kennis konden maken. Valt het jullie ook zo op dat iedereen nu loopt te "zeuren" dat het zo vreselijk warm is?? Ik moet daar alttijd wel om lachen, wat zijn wij Nederlanders toch een gek volkje. Het was een heftig en heel erg vermoeiend weekje hier, er gebeurde van alles en ook had ik de nodige afspraken. Het is vakantietijd en dat is te merken, iedereen die wat verder weg woont komt in deze tijd. Gisteren ook nog een afscheidsuurtje gehad van één van de Fokusmedewerkers. Afscheid nemen is nooit leuk, maar hoort onverbiddelijk bij het leven. Vandaag was het een bijzonder dagje. Vanmiddag heb ik Paola op visite gehad met haar man. We hebben het super gezellig gehad en de tijd vloog om. Vanavond genoten van de trouwfoto's van Petra en Jeroen die ze kwamen laten zien. Voor de komende tijd, heb ik maar één plan, uitrusten en dat gaat wel lukken want met deze warmte ben ik niet op mijn best. Liggen met de ventilator aan is eigenlijk de enige optie en dat komt dus goed uit. Ik wens iedereen een goed weekend.

Wandelen....dik???

Tjonge, jonge wat ik nu weer meemaak.
Zoals jullie wel weten, ben ik een weldoorvoede-kater en dat moet ook. Ik ben een grote vent en heb heel wat eten nodig op een dag, dat kan ik je wel vertellen.Ik heb immers ook veel energie nodig om te kunnen spelen, om te knuffelen met mijn vrouwtje en natuurlijk om veel te slapen. Nou en weet je wat er nu gebeurdt? Ze noemen me zomaar Kapitein bierbuik en dat terwijl ik nooit bier drink. En dat is nog niet alles, die malloten hebben ook nog eens bedacht dat ik iedere dag even moet wandelen om af te vallen. Ze zijn echt mesjokke. Ik wil best af en toe even naar buiten maar niet iedere dag, weet je hoe je moe van wandelen wordt?? Nou ik wel en dat valt niet mee. Het is ook nog eens bloedheet en als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel aan de hitte. Dus ik heb besloten dat ik in protest ga en een ieder die mij nu nog dat tuigje omdoet en mij mee naar buiten wil nemen, zal ik eens even laten zien dat katten echt eigenzinnig zijn. Ik zet geen stap verder dan dat ik wil. Zo! ik heb gesproken.
O ja nog even dit: mijn vrouwtje houdt van mij zoals ik ben hoor en zij vind mij niet te dik en juist heel erg mooi dus zij heeft geen schuld, zij zegt zelfs dat ik niet persé naar buiten hoef als ik niet wil, en dat voelt goed hoor zo'n bondgenoot.
Allemaal een knuffel van een volslanke Porky.


Kijk nu zelf, zo dik ben ik toch niet?!

Foto's,

Tijdens een gezellig bezoekje van Sandra
kreeg ik een erg leuk kado'tje. Ze heeft ontzettend leuke varkensfoto's voor me gemaakt en afgedrukt. Ik ben er helemaal gelukkig mee en als er straks lijstjes om heen zitten krijgen ze (het zijn 10) een ereplekje in mijn huisje. Het onderstaand gedichtje kreeg ik erbij en past perfect bij de eerste foto.

Varkentje in Vught

Er is een varkentje in Vught
dat voor de spiegel staat en zucht:
Ik word te dik, ik word te vet,
ik ben niet slank, ik ben gezet.
Ik denk dat ik wat minder eet.
Ik ga een tijdje op dieet,
want ik moet denken aan mijn lijn.
Alleen maar rauwkost met azijn
en af en toe een vrucht,
zo zucht
dat varkentje uit Vught.

(uit Ziezo van
Annie MG. Schimdt)





Deze foto wil ik jullie, vanwege het grote "schattigheid" gehalte niet onthouden.

.......................


Ik behandel vriendelijke mensen
vriendelijk,
ik behandel onvriendelijke mensen
vriendelijk,
zo word ik een beter mens.

(Zoa Tse Chinese wijsgeer.)




Vroeger dacht ik dat mijn beperkingen mijn grenzen waren.

van: Loesje

(inmiddels weet ik wel beter)

Compleet,

Nou de rolstoel ellende is compleet. Nu is gemeente ook dwars aan het doen over mijn 'nieuwe' handbewogen rolstoel waar ze nu al bijna 2 jaar mee bezig zijn omdat er vreselijk grote fouten zijn gemaakt bij het aanmeten van die stoel. Nou ik kan geen instanties meer zien wat deze rolstoel betreft. Ik heb mijn ergotherapeute een mailtje gestuurd waarin ik duidelik heb aangegeven dat ik het meer dan zat ben. ZIj heeft dat mailtj bijna in zijn geheel aan de gemeente gestuurd, kunnen ze ook eens lezen wat het met mij doet. Wat ik wel weet is dat ik dit weekend met mijn virendin ga bellen, die Ango deskundige is in Handicap en Recht en samen met haar ga ik bezwaarschriften opstellen en dan maar eens zien of de gemeente mij eindelijk een adequate voorziening wil geven. Het is namelijk bekend dat de meesten gemeentes niet blij zijn als het Ango erbij betokken wordt. Ze gooien het er nu namelijk op dat ik in de afgelopen 2 jaar zo achteruit ben gegaan dat de stoel niet meer aan de vraag voldoet, nou dat hebben ze fout, de aanvraag was namelijk een goed zittende rolstoel en in die aanvraag is niets veranderd hoor. Net of ik voor mijn plezier zo achteruit ga, ze beseffen helemaal niet wat het met mij doet dat er zoveel aanpassingen aan mijn stoel moeten komen en wat het met mij doet dat ik nog maar zo weinig kan. Maar ze doen maar, ze zijn nu echt aan de beurt dat weet ik wel. Momenteel ligt het allemaal even stil want mijn ergotherpaeute is op vakantie en dat is misschien maar goed ook. Even rust in het geheel. Ik ben even heel erg boos en verdrietig geweest, maar nadat ik dat mailtje had getypt was ik er klaar mee, ze zijn aan de beurt! Desnoods haal ik de krant erbij, maar nu even niet, eerst even rust. Het is nu lekker weekend en daar heb ik erg veel zin in, niet dat ik wat bijzonders ga doen hoor, maar gewoon even lekker niets, ik heb nog leuke video's liggen en ga wat mailtjes beantwoorden en zo weet ik zeker dat het weekend voorbij zal vliegen. Ik wens jullie een goed weekend.

Scoubidou knopen,

Soucbidou is een verslaving die ook hier een beetje is toegeslagen. Er was echter één ding wat ik maar niet begreep, overal zag je allerlei beestjes en dingen om te knopen maar waar ik ook keek, nergens zag ik een varkentje, tot gisteren....





Weer een uitdaging erbij want ja, een geknoopt varkentje, mag in mijn varkens-verzameling natuurlijk niet ontbreken.

Zomaar,

Het is alweer woensdag en de tijd gaat echt snel vind ik. Het is tot nu toe een rustig weekje. Maandag hebben we een grap uit gehaald met één van de Fokus medewerkers en dat was zeer geslaagd, ik heb in maanden niet zo gelachen. Verder doe ik het rustig aan want het ging even niet meer. Gelukkig zorgt Porky voor de nodige afleiding. Hij is weer erg knuffelig en heeft nu de gewoonte dat als ik lig te slapen hij ook bij mij in bed wil. Nou moet kunnen denk je dan, dat zou ook kunnen als hij niet het halve bed opeist. Hij gaat echt zo liggen, dat hij mij, met zijn pootjes (en nageltjes) aan de kant drukt en ik langzaam maar zeker tegen het randje aan lig. Dan kijkt hij af en toe naar me met van die grote groene ogen en spint dan dat het een lieve lust. Net of hij wil zeggen...zie jewel ik krijg het wel voor elkaar. Ik heb sinds een week een nieuw speeltje voor hem en dat is zo leuk, hij rent en springt door het huis of hij een jong katje is. Het is echt genieten met mijn zwarte monstertje, hij heeft me al door heel wat dagen heen gesleept. Over een andere douchestoel heb ik nog steeds niets gehoord, en dat vind ik erg vreemd want ze zou het gelijk de dag erna gaan overleggen. Ik vrees dan ook dat ze weer wat anders aan het bedenken zijn waardoor er weer een passing moet komen. Ik wacht het deze week nog af en daarna ga ik bellen want ik heb er zo onderhand schoon genoeg van. Ik zal nooit begrijpen waarom instanties die er juist vóór mensen moeten zijn, mensen zo tegenwerken. Ze houden je in ieder geval "lekker" bezig, want reken er maar op dat ik het hier niet bij laat zitten.

Lekker en gezond,
 
Sinds gisteren ben ik de eigenaar van een jugblender. Het moment om me bezig te houden met allerlei combinaties van fruit is aangebroken en ik ben al druk aan het uitproberen geslagen. Wat dacht u van sinasappels met banaan en een scheut vruchtensap??? Nou ik kan het vertellen dat het errug klekker is en ongelovelijk voedzaam. Melk of Yogurt  toevoegen kan ook, maar voor mij is dat geen optie omdat ik bijna geen melkproducten verdraag. Maar dat maakt niet uit, want je kan werkelijk alles bij elkaar doen, zo had ik vorige week de blender van Marianna geleend en toen had ik een drankje van banaan, nectarines en een scheut vruchtensap en dat was ook al zo vreselijk lekker. Voor mij wordt het dus vanaf nu ontbijten met een fruitcocktail, wat voor mij dubbel handig is omdat ik 's ochtends door de pijn in mijn kaken erg veel moeite heb met brood eten. Deze week staat mijn boodschappenlijstje dan ook vol met allerlei soorten fruit.  Kortom ik ben straks een levend vitamine bommetje, maar dat is niet het belangrijkste hoor, het is omdat het zo vreselijk lekker is. Als er nog mensen zijn met lekkere recepten, dan houd ik me aanbevolen.

....................................
 

" In plaats van te streven naar harmonie
moeten we leren omgaan met conflicten "
 
 
(Bert van den Brink)
 

Wat een week,

Tja en dat bedoel ik dit keer niet positief, het was een rotweek. Alles zat zo ongeveer tegen, mijn lijf is echt het vervelendste van alles, ik ben vreselijk moe, heb al een paar dagen alleen maar geslapen en ook de pijn is erg heftig, af en toe wordt ik er echt gestoord van. Als klap op de vuurpijl had ik ook weer eens passing voor een nieuwe douchestoel. Inmiddels ben ik daar al anderhalf jaar mee bezig en zo onderhand wordt ik er echt gek van. Woensdag was het echt een ramp, ik moest op een stoel gaan zitten waarvan ik al wist dat ik daar niet op kon zitten, ik moest daar van de ergonomisch adviseur (ja ja het lijkt wat, maar is niks, want begrip voor de mens heeft ze niet) toch op gaan zitten, nou dat deed zo vreselijk zeer dat ik me toch uitgevallen ben!  Mijn geduld was op, ik moet wel begrip voor hun manier van werken hebben en iedere passing maar weer doen, maar wanneer is er begrip voor mij en geloven ze mij??? Ik weet het niet. Ze zegt dat ze me begrijpdt en geloofdt maar ja.....zegt ze dan. Wel heeft ze beloofd dat ik op korte termijn wat hoor, nou ik hou mijn hart vast dat weet ik wel. Het had zo simpel kunnen zijn, want er is een douchestoel waar ik heel erg goed in kan zitten en liggen, maar ja die krijg ik niet zomaar, want ja, die kost wat. Nou ze hebben ondertussen meer geld aan al dit gedoe uitgegeven dan dat die hele stoel bij elkaar kost. Het is dus weer afwachten. Vandaag was het een iets betere dag en ik hoop dat dat gaat doorzetten, aan mij zal het in ieder geval niet liggen. Het weer lijkt de komende dagen wat beter te gaan worden en dat zou natuurlijk wel lekker zijn. Ik wens iedereen een goed weekend.
 

Brrrrrrrrrrrr..........

Het is niet echt lekker wakker worden als je om half zes gaat douchen en er ineens koud water uit de douche komt in plaats van warm water.
(Tot op heden is er nog steeds geen warm water)



Update 18.00 uur: Hoera ik heb weer warm water en ben inmiddels onder een super warme douche geweest, en dat was echt genieten.

Leuk....!


Hoe kun je een tijger voor de gek houden???
Nou heel simpel, kijk maar:

...................


Onze handen zijn gemaakt
om er vriendschap
en geluk in te leggen
de één bij de ander
de ander bij de één
niemand is dan meer alleen.


(uit: Vriendschap is wat ik je wens
van: Ina Sipkes -de Smit)

Doremi



Jullie weten dat de dierenarts druppels heeft voorgeschreven. Deze druppels moest hij iedere dag hebben en zo ben ik iedere dag tegen het middaguur naar Marianna gegaan. Doremi vond alles goed, hij liet het gewoon toe zonder zich te verzetten, echt zo lief. Na een paar dagen gaf Marianna aan dat er wat veranderde, Doremi speelt erg veel, slaapt veel vaster en snurkt hard, de dierenarts had al aangegeven dat dit kon gebeuren, dit betekende vooruitgang.

Afgelopen maandag, de 4e dag van het druppelen, kwam Marian ook even kijken en omdat Doremi duidelijk rustiger was en super speels was hebben we besloten om te stoppen en ik heb dus dinsdag de dierenarts weer gebeld, wat ook de afspraak was. De dierenarts was erg blij met de zichtbare veranderingen bij Doremi en we mochten proberen om hem weer buiten te laten, maar als hij naar mijn huis kwam moest hij weer naar binnen.
Marianna heeft, in overleg met mij, Doremi naar buiten gelaten en ik stond zo opgesteld dat hij me niet kon zien. Eerst liep hij wat onwennig rond, althans dat leek zo maar dat was schijn, want toen Marianna weer naar binnen was gegaan stond hij binnen enkele tellen bij mijn voordeur , miauwend en met zijn pootje tegen mijn deur.

Dat was natuurlijk even jammer, maar de dierenarts had al gezegd dat een kat absoluut niet slechter af is als hij alleen binnen leeft. Marianna was even teleurgesteld, maar dat was snel over omdat Doremi gelijk weer ging spelen toen hij binnen was. 's Avonds was Doremi de deur uitgeglipt en heeft weer rond mijn huis gehangen. Er is iets leuks veranderd bij hem, ik ging namelijk naar buiten, riep hem en hij rende naar me toe. Hij liet zich oppakken en knuffelen, ik zette hem op mijn schoot en parmantig rondkijkend bleef hij rustig zitten toen ik hem naar Marianna bracht met mijn elektrische rolstoel. Hij was aan het spinnen, echt zo leuk. Ik belde aan en wachtte tot de deur open ging. Doremi had geen geduld en duwde met zijn pootje tegen de deur, echt zo schattig, hij wilde dus duidelijk graag naar binnen en dat is echt een heel positieve ontwikkeling. Eenmaal binnen ging hij gelijk met zijn muis spelen en eten en dat geeft wel aan dat hij zich fijn voelt thuis en dat was echt heel anders.



Donderdag moest ik de dierenarts weer terug bellen en die was daar ook erg blij mee en ze vond dat de druppels goed hun werk hebben gedaan. Doremi is een stuk rustiger, graag in huis en super speels. Hij krijgt nu een maand lang 1x per week nog druppels en moet binnen blijven wat hij nu echt veel minder erg vindt. Na een maand moet ik de dierenarts weer bellen om te bespreken hoe het gaat.
Marianna vond het eerst wel jammer dat hij toch nog mijn huis aanviel, maar toen ze hoorde dat het voor Doremi eigenlijk beter is dat hij binnen blijft omdat hij dan rust heeft en daar zijn eigen veilige plekje heeft was ze toch wel heel erg opgelucht. Kortom het heeft een goede uitwerking gehad.

We weten nu dat Doremi een heel gezond katje is, die zich prima binnen kan vermaken en die nu heeft laten zien dat hij ook graag binnen is en dat was waar het om ging. Marianna kan Doremi gewoon houden.
Het doel is bereikt en daar zijn we allemaal erg blij mee. Doremi is echt een hee lief aanhalig katje, helemaal gek van zijn vruowtje en daar gaat het om, dat Marianna en Doremi nog jaren samen verder kunnen en dat gaat nu echt wel lukken.

Namens Marianna, Doremi, Porky , Marian en mezelf wil ik iedereen heel erg bedanken die heeft meegeholpen om het mogelijk te maken dat de dierenarts kon komen. Ook de dierenarts zelf heeft daar enorm aan bijgedragen, zo lief.
Marianna is er nog steeds stil van dat dit zomaar voor haar gedaan is. Ik zie haar iedere keer als ik er ben genieten van een speelse of rustig slapende Doremi. En dat is wat telt.



ps. Patrick, dank voor de leuke speeltjes! Doremi en Porky zijn dolgelukkig met hun nieuwe schatten.

Lekker weekend,

Het is weekend en ik moet zeggen dat ik daar erg blij mee ben, wat een drukke week was het zeg. Dinsdag was mijn ergotherapeute hier. We hebben veel dingen doorgesproken en er komen weer heel wat hiulpmiddelen bij als het goedgekeurd wordt. Zo gaan we speciale kussens voor mijn benen en arm aanvragen. Er wordt eeen aanvraag gedan voor een headmouse omdat het gebruik van een 'gewone' muis steeds moeilijker en pijnlijker wordt. Een headmouse (die op mijn bril komt) is voor mij veel eenvoudiger te gebruiken en we gaan aan de slag met een aanvraag voor een bladomslag apparaat. Ik maak ook gebruik van het gesproken boek, maar hoe blij ik daar ook mee ben, ik mis het letters lezen echt heel erg en omdat mijn handfunctie steeds slechter wordt heb ik de knoop doorgehakt en gaat ook die aanvraag de deur uit. Ik hoop dat het allemaal gaat lukken. Daarnaast heb ik weer een rolstoel passsing gehad, wat een vervelend en ongelovelijk vermoeiend gedoe is dat zeg. We zijn nu al bijna 2 jaar bezig met die handbewogen rolstoel en nu lijkt het er dan op dat het einde in zicht is. Niet dat ik die stoel veel zal gebruiken, maar ik heb hem af en toe nodig als ik naar een arts moet. Maar wat een ellende is dat passen. Ik had al weer een tijdje erg veel pijn en al gepas doet er geen goed aan dat voel ik wel. Donderdag heb ik echt niets gedaan, 's avonds hebben Jeroen en Chris hebben de laatste klus in huis geklaard. Alle snoeren zijn weggewerkt achter de tv en bij de pc, het ziet er echt super netjes uit. Mijn huis is nu echt helemaal klaar, kan niets meer bedenken wat er nog moet gebeuren en dit laatste was al een luxe zeg maar. Ik geniet echt nog steeds iedere dag van mijn nieuwe huis ondanks dat ik er nu al 5 maanden woon. Gisteren heeft mijn haar weer een kleurtje gekregen en heb ik een heerlijke dag gehad samen met Petra en 'savonds kwamen Karin en Chris mijn week boodschappen brengen en zo is er een drukke week voorbij. Vanochtend ben ik lekker vroeg gedouched en kan ik gaan uitrusten, want dat is mijn plan voor het weekend, maar dat zal jullie niet verbazen. Er is één ding waar ik wel mee bezig ga dit weekend en dat is een up-date schrijven over Doremi want er is heel wat te melden, jullie zien het vanzelf verschijnen. Ik wens iedereen een goed weekend.

Beetje druk,

Het is, tegen mijn zin in, een beetje stil hier. Ik heb het erg druk met de ergotherapie, veel dingen hebben we besproken want er moeten inmiddels weer de nodige aanpassingen komen, kussens voor in bed, een headmouse en nog wat dingen. Vanmiddag heb ik ruim anderhalf uur in mijn handbewogen rolstoel moeten zitten om deze af te stellen en nog is het niet klaar. Nou dat samen met allerlei andere dingen die gaande zijn maakt dat ik erg moe ben, maar er komt deze week echt nog een up-date over Doremi, dat beloof ik. Kan al wel vast verklappen dat hij erg veel speelt en dat is natuurlijk al een goed teken, de rest volgt binnenkort.

1 JAAR LINDAGBOEK

Let's party!!!



4 juli 2003 het eerste postje op Lindagboek.
En nu op naar 4 juli 2005!

............................


Het geluk
ligt in het
aanvaarden
van de werkelijkheid.


Linda zegt : maar oh wat is dat moeilijk!

(deze spreuk heb ik gelezen in een tijdschrift)

Weekend,

Het is weer weekend en het was in veel opzichten een heftig weekje. Natuurlijk het voetbal wat ongeveer heel Nederland in zijn greep hield en ook ik heb een heftig en druk weekje achter de rug. Natuurlijk het bezoek van de dierenarts aan Marianna en Doremi, de verjaardag van Porky en de gewone dagelijkse dingen. Het weekend ga ik dan ook gebruiken om uit te rusten want volgende week staan er weer rolstoelpassingen, bezoek van mijn ergotherapeute en meer van dat soort dingen op de planning en dat is best wel zwaar. Maar eerst weekend en reken er maar op dat ik veel ga slapen en natuurlijk met mijn nieuwe knoophobby bezig zal gaan. Maar eerst nog even dit:

Uitspraak van de week:
Donderdag was ik samen met Marian bij Marianna, om de druppels te brengen voor Doremi. Op een gegeven moment kreeg ik een loopneus en vraag aan Bubs of ze een stukje keukenrol voor me wilde pakken.
Weet je wat ze zei toen ze het aan me gaf: "Linda dat is ook lullig, je neus loopt, terwijl jij in een rolstoel zit"

Wat hebben wij hebben ontzettend gelachen en terwijl ik dit schrijf, schiet ik weer in de lach en zo wens ik iedereen een goed weekend.

Een bijzonder dagje,

Het was gisteren een bijzonder dagje. Mijn lieve zwarte monstertje is alweer 10 jaar en hij heeft een echte verjaardag gehad met veel kado'tjes, lekker eten en heel veel knuffels en een extra lang speeluurtje.
Hij heeft muizen gekregen, snoepjes en meer van dat soort dingen en niet te vergeten de mail kaartjes en jullie reakties op mijn log. Ook kreeg hij een bijzonder boekje van zijn grootste vriendin en het is de bedoeling dat ik hem daaruit voorlees. Ik zie het al voor me, Porky lekker languit liggend bij mij op bed terwijl ik hem voorlees, ik hoor hem nu al spinnen. Omdat hij nu lekker slaapt en voorlezen dus vandaag niet hoeft, wil ik jullie laten meegenieten. Dit gedicht en boekje is van Seipie, een bijzondere man en zijn site en boekjes zijn meer dan de moeite waard.

Grote liefde

Ik voel een grote liefde
voor mijn mooie kat
dat beest dat is zo'n lieverd
het is mijn kind zowat.

Hij voelt voor mij hetzelfde
ik sta hem erg na
alleen ben ik zijn kind niet
ik ben dan zijn ma

Zo voel ik dan zijn liefde
en hij voelt dan de mijn
alsof we niet slechts vrienden
maar ook familie zijn.

Uit: Mijn kat en ik
door Seipie

Hieperdepiep....



10 hoeraatjes voor de liefste en mooiste knuffelkat van de wereld!