Het was .......
Daar zit ik dan, helemaal moe en nog steeds helemaal beduusd van alles wat me donderdag en vrijdag is overkomen. Want ik was twee dagen helemaal jarig, ik heb zo ontzettend genoten en ben zo dankbaar voor alles. Maar ik begin eventjes bij het begin want dat liet me al voelen dat het een bijzondere verjaardag zou worden. Om kwart over 12 's nachts werd ik al toegezongen door Sylvia, compleet met taart en kaarsjes en zo zat ik dus midden in de nacht aan de eerste stukken taart terwijl mijn kamer, waar de slingers al hingen, helemaal vol werd gehangen met meer dan 100 ballonnen die Karin en Chris samen met Sylvia hadden opgeblazen.....ik moest zo lachen .... daarna wel geslapen maar toch een beetje anders dan anders.....
De ochtend begon met een super gezellig telefoontje van Gadisa, die me ook nog toezong en om kwart over 10 kreeg ik de eerste visite en dat ging de hele dag door tot kwart voor 12 's avonds. Ooh wat ben ik verwend! Ik heb zo ontzettend veel gekregen dat het omogelijk is om alles te noemen, kijk zelf maar even dan heb je een beetje een idee.
Een hoogtepunt van de donderdag was de post. Bets haalde mijn post op en ik vergeet nooit meer hoe zij, met een grote glimlach op haar gezicht en haar armen helemaal vol met kaarten, de kamer binnen kwam.....ik vond het zo super,zo ontzettend lief ..... al die lieve wensen, al die stickterjes die erbij zaten. Het was overwelidigend, ik was er eventjes stil van. De stand is nu 186 kaarten en ik blijf genieten.
E�n ding van al die cadeau's wil ik even apart noemen, een voor mij heel bijzonder cadeau. Dankzij Bets en Wim en Petra en Jeroen kan ik nu eindelijk wakker worden met een lekker muziekje in plaats van met een irritant gepiep.... en ik kan al zeggen dat dat heerlijk wakker worden is.
De nacht na mijn verjaardag heb ik niet zoveel geslapen, mijn koppie zat vol met alle indrukken en alle gesprekken, alle vrienden em familie die zijn geweest, het gelach, de cadeau's en nog veel meer. Ik bleef maar naar mijn kaarten kijken en het feit dat er zoveel mensen mee hebben gedaan en mij een kaartje hebben gestuurd, dat heeft me zoveel gedaan en dat betekend zoveel voor me dat slapen niet echt meer lukte, niet gek ook want ik wist dat er nog een dag feest zou volgen.
De vrijdagochtend had ik toch wat startproblemen..... maar na een gezellig telefoontje met Petra was ik er weer helemaal klaar voor en om 13.30 kwamen Paola en Rob en haar mams......... die middag was echt de slagroom en de kers op de taart, wat een onvergetelijke dag. Een middag die natuurlijk begon met knuffelen en het uitpakken van cadeau's en wat voor een cadeau's en weer rollen de tranen over mijn wangen.....
Vorig jaar had ik de allermooiste ...... gezien die er maar bestond en voor mij stond al als een paal boven water vast , dat ik die zou gaan kopen van mijn verjaardagsgeld. Het wachten viel me zwaar, maar de nacht na mijn verjaardag bedacht ik me al dat ik de .... na die avond zou gaan bestellen.
Nou dat bestellen dat hoeft dus niet meer want tot mijn grote verrassing, verbazing en ga zo maar door, Paool schreef er gisteren al over, kreeg ik de allerlemoooiste ....... die er maar bestaat van haar, van Rob, Ninet, Ada, Jolanda en Daphne. Ik heb zo verschrikkelijk moeten huilen...... met dit cadeau kwam de ontlading van alles wat ik deze dagen allemaal voelde, liefde, vriendschap, genegenheid, dankbaarheid en nog vele meer en natuurlijk de blijdschap van het hebben van de ........ waar al vanaf de dag dat ik hem zag mijn naam op zag staan. Met deze kroonluchter werd mijn grootste wens vervuld.
Een kroonluchter die zo helemaal past in mijn kleurrijke huisje en ik kan niet wachten tot Jeroen hem op komt hangen, ik ben er zo onwijs blij mee dat kan ik niet eens omschrijven. De rest van dag verliep in ��n grote lachbui, wat hebben we gelachen, wat was het gezellig en wat hebben we lekker gegeten samen. Het was maar goed dat Paool naast me in bed lag anders was ze echt van haar stoel gevallen van het lachen....ik moet weer lachen als ik terug denk aan alles wat we hebbeng ezegd eng edaan en niet ales was netjes.........
Het waren zulke bijzondere dagen, dagen met niet maar ��n ster, maar volgens mij hing de hele sterrenhemel boven mijn huisje. Dagen die ik nooit meer zal vergeten en dat dankzijn jullie allemaal....woorden schieten gewoon tekort...............Heel erg bedankt voor alles wat jullie me hebben gegeven.......
Linda - zondag 29 januari, 2006
22 Knorretjes
HeulVeulVerwend
Woorden schieten tekort........ Ik ben er helemaal waus van.....ik wil iedereen bedanken voor alle kaartjes, lieve wensen, cadeautjes en alle stickertjes.... ik had meer dan 180 kaarten!!!!!! Helemaal super gewoon!!! Mijn kamer hangt er helemaal vol mee....echt geweldig!!! Jullie hebben geen idee wat jullie teweeg hebben gebracht...
Hieronder een kleine sfeerimpressie van wat ik vanuit mijn bed zie:
MijlpaalLinda
Okee dan!!! Het is zover geachte aanwezigen, kan iedereen zich opstellen in rijen van drie, van groot naar klein en keihard zingen.... niet kijken naar de anderen, gewoon doen.... leef je uit....vandaag mag het....vergeet ook het ingestudeerde dansje niet he.... borstjes vooruit, lipjes getuit en hopla daar gaan we....want dit is de grote dag voor linda....het liefste veertigjarige meisje dat ik ken :-)
ik tel tot drie
1
2
3
Nog 1 nachtje.....
Ook al is het nog niet de 26e ik heb toch al het gevoel dat ik een beetje jarig ben.
Gisteravond hebben vrienden van mij slingers opgehangen en met de post kwamen de eerste verjaardagskaarten al binnen. Gisteren werd er zelfs een pakket gebracht maar wat er in zit kan ik nog niet vertellen.... op de doos staat dat ik het morgen pas open mag maken en dat doe ik natuurlijk ook.
Vanochtend was het echt een feestje. Van mijn hulp kreeg al al leuke kado'tjes en met de post kwamen vandaag in ��n keer 18 kaarten binnen, sommige zelfs met inhoud..... Ik was er even stil van.... kaartjes doen me altijd zoveel, het geeft aan dat er aan je gedacht wordt en dat is gewoon fijn.
Er is nog wel wat grappigs te melden. Al vanaf afgelopen vrijdag krijg ik iedere dag een sms'je wat via de KPN verstuurd wordt. Dan hoor je dus zo'n computer-stem wat altijd op mijn lachspieren werkt......Iedere ochtend tussen tien en elf gaat de telefoon en in het berichtje wordt dan gezegd hoeveel nachtjes slapen het nog is. Van wie het berichtje is weet ik niet want er wordt geen afzender genoemd maar er wordt wel gezegd tot donderdag.....ik ben echt heel erg benieuwd van wie ik die berichtjes krijg maar ik denk dat ik er morgen wel achter zal komen. Het is in ieder geval een bijzondere manier van aftellen.
Zullen jullie voorzichtig zijn als jullie nog op stap moeten??? Het is behoorlijk glad overal, het schijnt aan het einde van de ochtend minder glad te worden omdat de temepratuur aan het stijgen is, maar pas alsjelbieft op!!.
.......................
Wij zijn niet op aarde gezet om elkaar te doorzien,
maar om naar elkaar om te zien.
William M. Kinnaird
Linda - zondag 22 januari, 2006
10 Knorretjes
Weekend......
Soms zou ik willen dat de tijd wat minder snel ging zodat ik in de uren dat ik wat kan doen ik meer kan doen want nu is de tijd voorbij voor ik voor mijn gevoel wat gedaan heb, maar goed het is niet anders.
Nu kan ik een heel verhaal houden om te vertellen wat ik afgelopen week allemaal gedaan heb maar dat zou erg saai worden....ik heb namelijk heel rustig aan gedaan, huishoudelijke klusjes gedaan, geslapen en nog wat dingetjes ...... en dat is nu eenmaal niet zo heel bijzonder maar het is gelukkig niet het enige wat ik heb gedaan.....alleen zijn die andere dingen niet zo makkelijk te omschrijven tot ik deze tekst las......
Als er geen uitweg is, dan is er altijd nog een weg doorheen.
(Eckhart Tolle)
En daar ben ik mee bezig, dwars door alles heen toch van alles doen en genieten van alle dingen, want dat blijf ik belangrijk én leuk vinden. Ook al weet ik uit ervaring dat dat genieten soms best moeilijk is als het niet gaat zoals je het graag zou willen.
Maar genieten ....... dat ga ik dit weekend in ieder geval doen. Zo dadelijk uitgebreid douchen, morgen en zondag lekker uitslapen, proberen te knutselen, kaartjes schrijven, televisie kijken en natuurlijk horen daar weer wat lekkere hapjes bij. Kortom alle ingrediënten voor een heerlijk weekend bij elkaar. Ik wens iedereen een fijn weekend.
Denkdagen,
We hebben ze allemaal wel eens...denkdagen. Nou ik dus ook en als ik van die denkdagen heb dan ben ik weinig op mijn log en internet te vinden, vandaar dat het hier wat stiller is. Dat trekt wel weer bij hoor, maar het heeft gewoon even tijd nodig. Na het prikken in mijn pols staat alles een beetje op zijn kop. Ik ben een nieuwe manier aan het zoeken om de dagelijkse dingen zelf te blijven doen en dat lukt aardig goed. Maar het kost me veel energie en dat maakt dat ik, behalve de dagelijkse dingen even wat minder kan doen en typen blijft problematisch. Dat veranderdt wel weer, maar het zet me wel aan het denken. Ik ben druk bezig om een nieuwe dagindeling te bedenken met ruimte voor praktische en leuke dingen, het is alleen even zoeken en zo kom ik mijn dagen door en ben ik best wel druk omdat alles wat langzamer gaat. Druk met wat moet gebeuren, druk met nadenken, druk met vriendinnen, druk met verjaardag voorbereidingen (want dat komt nu echt dichtbij), druk met het schrijven van kaartjes, druk met genieten en meer van dat soort dingen.......... Kortom het gaat goed, maar het kan beter. Ik zal ik mijn weg wel vinden en tot die tijd doe ik het iets rustiger aan.
Somber
Momenteel hoor ik van veel mensen om me heen dat ze het weer zo somber vinden en dat ze het niet leuk vinden, dat ze er depri van worden en meer dan dat soort uitspraken. Zelf heb ik daar niet zo'n last van, maar om dat sombere te verjagen ..... even een paar vrolijke varkentjes......
Ik ben nog steeds helemaal gek van deze diertjes en als ik zulke plaatjes zie dan krijg ik altijd een glimlach op mijn gezicht en ik hoop dat dat ook voor jullie geldt.
................
"Tel geen dagen,
maar zorg dat de dagen tellen "
(Muhammad Ali )
Linda - maandag 9 januari, 2006
10 Knorretjes
Weekend....
Het weekend is alweer op de helft maar het is nog weekend dus toch nog een weekend logje. Een kort logje dit keer. De behandeling in het ziekenhuis is erg tegen gevallen. Het duurde lang en was vreselijk pijnlijk. Helaas heb k ook erg veel napijn en kan ik mijn linkerhand tot op heden niet goed gebruiken. Ik hoop dat het nog bij trekt, maar het was zwaar deze week, want hier ben ik bang voor geweest. Ik probeer te doen wat ik kan maar typen is erg pijnlijk dus dat beperk ik zoveel mogelijk. Als ik weer wat opgeknapt ben ga ik mijn spraakherkenning inspreken zodat ik toch met de computer bezig kan zijn.
Gelukkig waren er ook nog lichtpuntjes deze week en dat heeft me echt geholpen. Porky is heerlijk knuffelig net of hij weet dat het even niet zo goed gaat, ik heb lieve mailtjes, kaartjes en telefoontjes gekregen en zo ga ik met volle moed verder en blijf ik hopen dat het allemaal weer goed komt. Goed weekend allemaal.
LieveLinnie
ik breek even in op Linnie's log....omdat ik haar graag wil laten weten hoe belangrijk ze voor me is....ze is mijn dappere lieve vriendinnetje die soms gewoon veel te ver weg woont.... dat je niet even snel aan kan komen waaien om haar even vast te houden, gewoon omdat ik dat wil....... niet even dove amicelli mee kan brengen, of een opfleurvarkje.... die bestaan hoor, opvleurvarkjes.... ik weet het heel zeker...... dat moet toch haast wel... en anders maak ik er eentje voor haar.... dat wordt dan wel een paars varkentje met glitters...da's logisch natuurlijk :-)
Lin je bent mijn kanjer!
Duimen.....
De kop van het nieuwe jaar is eraf en we hebben weer een gewone week voor ons. Vanaf vandaag is ook de nieuwe zorgverzekering van kracht en om maar gelijk mijn no-claim op te maken ga ik morgen een dagje (ik hoop een half dagje) het ziekenhuis in. Die no-claim krijg ik toch nooit terug met alle medicijnen die ik heb, dus maak ik het gelijk maar op.
In mijn linkerhand/arm is het Carpaal tunnel syndroom ontstaan en omdat in mijn geval opereren onmogelijk is, gaat mijn specialist (anesthesist) morgen proberen de pijn en het ongemak daarvan weg te nemen. Dit gaat door middel van een injectie en dat gebeurd altijd op de operatiekamer dus ik mag eventjes blijven.....en als het aan mij ligt is dat echt heel eventjes. Gelukkig is het een leuke én hele knappe arts dus ik heb een aangenaam uitzicht als ik behandeld wordt
Omdat ik niet weet hoe mijn arm zal reageren weet ik niet of ik gelijk weer alles kan en of ik kan typen als ik weer thuis ben. Dus als ik een paar dagen niet reageer of log dan weten jullie waar dat aan ligt, maar ik kom natuurlijk wel lezen.
Ik zie er behoorlijk tegenop, het is aan mijn linkerarm en aangezien dat de enige hand is die ik nog redelijk kan gebruiken, hoop ik dat alles goed zal gaan en dat de functie niet nog minder zal worden. Met mijn rechterhand kan ik niets dus ik ben op links aangewezen en daarom hoop ik dat alles goed zal gaan..........duimen jullie voor me?
Linda - maandag 2 januari, 2006
23 Knorretjes
Beloofd,
Speciaal voor Rob......
Rudolf met oorbellen en een rode neus
Linda - maandag 2 januari, 2006
6 Knorretjes