Halloween...........
Bij mij is het al een tijdje herfst en Halloween door elkaar en dat geeft een gezellig en bijzonder sfeertje in huis. Maar vandaag is het écht Halloween......
HAPPY HALLOWEEN !!
Weekend....
Alweer is er een week voorbij, ik blijf me iedere keer weer verbazen dat het allemaal zo snel gaat. Dit weekend gaat de klok weer een uur terug, kunnen we lekker een uurte langer slapen. Deze week was het weer tijd voor de tandarts controle en ik vind dat altijd een ellende...maar ik kwam er zonder nabehandeling/ boren of wat dan ook vanaf want ik had geen gaatjes, dus ik heb weer een half jaar rust.
Dit weekend wordt anders dan vorig weekend, toen hebben Wim en Jeroen een muur behangen. Mijn huis is behoorlijk donker, dat komt door een erg klein keukenraam en een grote, lange kamer. Nu had ik naast een blauwe muur, ook één groene muur en dat was mooi, maar toch had ik er al een tijdje genoeg van en het maakte mijn huis toch wat donker.
Ik wilde graag een nieuw behang met een frisse kleur waardoor mijn kamer een stuk lichter zou worden, maar wit of iets dergelijks was geen optie, ik houd nu eenmaal heel erg veel van kleur. Toen kwamen we dus bij geel uit, niet zomaar geel en ook geen fluoriserend geel maar warm, zonnig geel en dat is meer dan gelukt:
Als de zon nu schijnt dan licht het helemaal op en als de zon niet schijnt dan nog is het heel vrolijk en licht in mijn kamer en ik ben er dan ook erg blij mee 
Er staat me, voor zover ik nu weet, een rustig weekend te wachten. Zaterdag wordt een dag van bijslapen en ook ga ik hard aan het werk om mijn mail bij te werken. Verder, ga ik gewoon genieten van het weekend, lekker tv kijken, wat lezen, kaartjes schrijven en meer dingen die ik in het weekend altijd doe.
Ik wens iedereen een heel goed weekend en ..... niet vergeten om de klok terug te zetten 
Gezellig.....
Na al die rolstoel ellende was het even niet leuk meer. Zaterdag werd het al weer beter, toen hebben Jeroen en Wim mijn kamer behangen en dat ziet er super gaaf uit, de foto's volgen nog.
Vandaag was ook een heerlijke dag, Paool en haar mams waren hier en het was reuze gezellig, ik ben weer menigmaal uitgelachen en zo kan ik nog wel even doorgaan....oh ja en dit hebben we gegeten......enne het was heeeeeel erg lekker
Hoe het verder ging....
Tjonge dat was me het weekje wel zeg, veel pijn, ik kon me bijna niet bewegen en mijn bed uit komen was bijna onmogelijk en als klap op de vuurpijl ook nog eens veel rolstoel ellende. Nadat mijn stoel dinsdag eventjes opgehaald zou worden (2 uurtjes werden een hele dag) kwam hij terug en hoe...Ik had een goede stoel in geleverd, ook al was hij dan op hol geslagen, alles werkte prima en ik kreeg een stoel terug die zelfs in zijn hoogste stand nog langzamer reed, dan een slak kruipt. Na weer gebeld te hebben, kwam er een monteur, maar ze begrepen er niets van en kwamen tot de conclussie dat er nieuwe onderdelen besteld moesten worden. Die kwamen naturulijk vrijdag pas aan het einde van middag pas binnen .... ach ja het zal ook eens mee zitten.... Maar maandagochtend zou ik de eerste zijn. Nu weet ik niet hoe laat ze daar beginnen hoor, maar ze waren er pas om 11.00 uur....na bijna een uur kwam de monteur met een sip gezicht weer binnen, wat ik al dacht kwam uit. Het probleem was er nog steeds, alles was doorgemeten, alle kabels waren goed, kortom alles was prima in orde dus er waren geen nieuwe onderdelen nodig ...... We zaten nog even te praten want ik had nog een vraag....nou zeg ik... kan het niet aan die veer liggen die C (hoofd van de werkplaats) strakker heeft gezet? De monteur keek me aan alsof hij het in keulen hoorde donderen, hij wist daar niets van. Om een lang verhaal kort te maken.... dát was inderdaad het probleem en na tien minuten was mijn stoel weer in orde.....Het is maar goed dat die man, die ervoor gezogrd heeft dat mijn stoel amper nog kon rijden, niet voor mij stond want ik was zo boos. Het was namelijk een onderdeel van mijn stoel wat pas goed afgesteld was, en waar niet meer aangkomem mocht worden. Toch denk ik dat ik daar best kan gaan werken, dit is namelijk al de derde keer dat ik zelf met de oplossing moet komen, maar gelukkig werkt er ook één goede monteur. Helemaal klaar is het nog niet, er gaat nog een klachten brief uit en weet ik dus nog steeds niet waarom mijn stoel op hol is geslagen. Het enige antwoord wat ik krijg is.... dat het wel eens kan gebeuren....ja lekker dan .... dus ook naar de leverancier Permobil gaat een brief. Zo was het een week met lichamelijke- en rolstoel ellende.
Weet je ...... ik snap één ding niet, waarom mensen die met rolstoelen werken er geen verstand van hebben...het is namelijk niet de eerste keer dat dit gebeurdt en ik ben ook de enige niet met zoveel pech.
Maar goed genoeg gezeurd, ik probeer het naast me neer te leggen en het vertrouwen in mijn stoel is weer aardig terug. Ondanks alles Ik heb me prima vermaakt hoor deze week, veel gerust, veel pillen geslikt en veel tv gekeken en gelezen, hihi als ik niet zo'n pijn had gehad was het een heerlijke week geweest. Deze week doe ik nog wel rustig aan maar helemaal niets doen, dát redt ik niet nog een week.
Op hol,
Dat paarden op hol kunnen slaan dat wist ik al wel, dat mensen soms op hol kunnen slaan heb ik ook wel eens ervaren....maar dat rolstoelen ook op hol kunnen slaan, dat was nieuw voor me, maar nu heaas niet meer....mijn stoel sloeg op hol en ik werd gelanceerd.
Maandag avond rond 22.30 heb ik zoiets bizars meegemaakt dat het bijna onwerkelijk is. Ik had net hulp gehad en ze wilde me net terug in bed helpen toen, zonder dat ik de stoel had aangezet, deze ineens aan ging en met een rotvaart achteruit begon te rijden...er was geen houden meer aan, ik werd echt gelanceerd en kwam keihard op de grond terecht. De stoel hebben we, na veel moeite uit kunnen zetten, nadat hij een tafeltje compleet de vernieling in had gereden en zichzelf op de vensterbank had geparkeerd. Dat is een dermate hoge vensterbank dat ik daar normaal niet op zou kunnen rijden met mijn stoel, echt zo bizar...... nou ja het reslutaat....ik lig plat, kan helemaal niets beginnen, alles is gekneusd en ik stik van de pijn en voel me super ellendig.
Inmiddels weet ik dat de computerbesturing, die in iedere electrische rolstoel zit, kapot is waardoor dit dus kon gebeuren.....het schijnt namelijk wel eens vaker te gebeuren..... nu begrijp ik dus niet waarom er geen beveiliging op iedere electrische rolstoel zit maar goed dat ben ik......hopelijk zijn de nieuwe onderdelen er snel zodat ik weer op mijn stoel kan vertrouwen want ik moet zeggen dat ik nu met enige argwaan naar mijn stoel kijk. Volgens de monteur is het een geluk dat de stoel tegen dat tafeltje aan reed anders was de kans groot geweest dat de stoel door het raam was gevlogen en ik woon twee hoog...... je moet er niet aan denken.
Kortom dit was echt heel erg schrikken, nu is het afwachten wanneer ik me weer wat beter zal voelen, ik ben dus even uitgeschakeld, maar ik kom zo snel mogelijk weer langs bij jullie.
Sterretjes
Een dag met sterretjes heeft niet altijd utleg nodig, kijken alleen is wel genoeg:
Linda - zondag 8 oktober, 2006
18 Knorretjes
Weekend,
De herfst is inmiddels echt begonnen en ik vind het heerlijk. Vandaag kwam er onverwachts een pakje met de post. Zoals ik al eens eerder heb verteld, doe ik aan Postcrossing, inmiddels alweer bijna een jaar en ik heb al 141 kaarten gehad, echt super leuk. Vandaag kwam er een doosje van iemand uit Duitsland die ik al eens een kaartje had gestuurd. Toen ze me een bedankje stuurde, bleek dat we een gezamelijke passie hebben.....varkentjes!
Inmiddels spaart ze geen varkentjes meer (te weinig ruimte), maar ze had nog varkentjes waar ze niets meer mee deed en vroeg of ik er belangsteling voor had. Tja zeg dan maar eens nee, als varkentjes fan. Maar goed daarna was het stil, tot vandaag, want ineens was daar dat doosje met de post, vol met varkentjes, echt zo leuk.
Verder was het rustig deze week en dat is ook aan Porky te merken, hij eet en slaapt zo ontzettend veel dat het af en toe saai is, maar als hij wakker is, dan is hij ook voor twee aanwezig. Dan miauwt hij heel wat af, maakt het de meiden moeilijk bij de deur als ze mij komen helpen. (er zijn er al heel wat die achter hem aan hebben moeten rennen als hij weer ontsnapte . )
Porky is gek op dozen en vanochtend had ik dat lege doosje even op de grond in de gang gezet.... Porky is groot en dat doosje was kleiner dan een schoenendoos, hoe hij het deed weet ik niet maar toen ik de gang in kwam zat hij dus in dat doosje....ik moest zo lachen....jammer genoeg kon ik er geen foto van maken want hij was er al weer uit voor ik de camerar te pakken had, het is en blijft een lekker ding, mijn vriendje.
Voor het weekend heb ik niet echt plannen, ik ga morgen in ieder geval heel veel slapen, ik slaap erg slecht en een beetje bijslapen zou erg aangenaam zijn en verder doe ik het lekker rustig aan....... Ik wens iedereen goed weekend.
Dit zat er in het doosje:
Linda - vrijdag 6 oktober, 2006
14 Knorretjes
90.......!!!
Vandaag, 4 Oktober, is mijn oma jarig, ze wordt 90 jaar en dat is oud, heel oud.....
Toen ik vannacht niet kon slapen dacht ik terug aan vroeger toen ik op mijn fietsje, samen met mijn broer naar oma en opa ging en later reed ik die 5 kilometer heel vaak alleen. Nog steeds zie ik me samen met opa spitten in de tuin, bessen plukken en helpen bij de buren als er een kalfje werd geboren. Nog steeds zie ik mijn oma zitten naast de kachel, er was altijd koffie met warme melk...(en een vel brrr)...er waren altijd koekjes een stuk kaas in de koelkast en er lag vlees in de pan voor iedereen.
Ik hoor nog steeds de stem van mijn oma als ze boos was omdat de dominee slecht had gepreekt of als ze boos was om wat iemand zei of deed en mijn opa die rustig pruimend op zijn pruimtabak in zijn stoel zat en alles rustig gadesloeg.
Nog steeds lopen de rillingen me over de rug als ik denk aan de wc (toilet werd er toen niet gezegd) die was namelijk op "de deel" en daar was het altijd aardedonker, koud en de deur kon slecht op slot en dan hoorde je ook nog allerlei geluiden. Het gerust stellende geschuifel van de koeien die op de deel stonden, het geitje wat mekkerde maar er waren ook nog eens allerlei onbekende, griezelige geluiden....en klierende neefjes die in de gaten hielden waneer je naar de wc ging om je vervolgens de stuipen op het lijf te jagen
Op Sinterklaas avond kwamen we als familie altijd bij opa en oma bij elkaar, cadeautjes daar deed oma niet aan, maar Sint en Piet waren er altijd bij en we kregen altijd chips en een stukje worst en kaas. Van de Sint kregen we een chocoladeletter, die oma bij de bakker had besteld...... Letters van Droste want dat was het enige goede merk volgens oma. Wat ik toen wel gek vond was dat Sint soms al op ons stond te wachten als wij weer naar huis gingen.....hoe kon hij nu weten dat wij even naar oma en opa waren?? ;-)
Ik zie oma nog iedere zaterdag op haar fiets, door weer en wind naar de bushalte fietsen om vervolgens met de bus naar tante Mien te gaan. De tweeling-zus van oma die in een verzorgingshuis lag vanwege haar nier ziekte.......als twee druppels water leken de zussen op elkaar. Na het overlijden van tante Mien zei oma tegen mij dat er ook een stukje van haar gestorven was, haar verdriet van toen ben ik nooit vergeten.....en zo vliegen de leuke, gezellige, lachwekkende en ook verdrietige herinneringen door mijn hoofd.
Ik zie ons nog samen staan bij de kist, toen opa was zo heel onverwachts was overleden en vergeet nooit meer dat ze zei..... Nu wil ik ook niet meer verder.... Dat gebeurde niet, integendeel u bent er nog steeds. Mijn oma, zo aanwezig, zo heel speciaal, zo eigenwijs maar ook zo lief.
Inmiddels woont oma in een verpleeghuis, waarvan ik weet dat ze daar helemaal niet wil zijn, ze is wat dement maar soms ook zo ontzettend helder en heel erg scherp..............
Lieve oma, hoe dubbel het ook voelt, ik hoop dat u nog heel lang bij ons zult zijn.