90.......!!!

Vandaag, 4 Oktober, is mijn oma jarig, ze wordt 90 jaar en dat is oud, heel oud.....
Toen ik vannacht niet kon slapen dacht ik terug aan vroeger toen ik op mijn fietsje, samen met mijn broer naar oma en opa ging en later reed ik die 5 kilometer heel vaak alleen. Nog steeds zie ik me samen met opa spitten in de tuin, bessen plukken en helpen bij de buren als er een kalfje werd geboren. Nog steeds zie ik mijn oma zitten naast de kachel, er was altijd koffie met warme melk...(en een vel brrr)...er waren altijd koekjes een stuk kaas in de koelkast en er lag vlees in de pan voor iedereen.
Ik hoor nog steeds de stem van mijn oma als ze boos was omdat de dominee slecht had gepreekt of als ze boos was om wat iemand zei of deed en mijn opa die rustig pruimend op zijn pruimtabak in zijn stoel zat en alles rustig gadesloeg.
Nog steeds lopen de rillingen me over de rug als ik denk aan de wc (toilet werd er toen niet gezegd) die was namelijk op "de deel" en daar was het altijd aardedonker, koud en de deur kon slecht op slot en dan hoorde je ook nog allerlei geluiden. Het gerust stellende geschuifel van de koeien die op de deel stonden, het geitje wat mekkerde maar er waren ook nog eens allerlei onbekende, griezelige geluiden....en klierende neefjes die in de gaten hielden waneer je naar de wc ging om je vervolgens de stuipen op het lijf te jagen
Op Sinterklaas avond kwamen we als familie altijd bij opa en oma bij elkaar, cadeautjes daar deed oma niet aan, maar Sint en Piet waren er altijd bij en we kregen altijd chips en een stukje worst en kaas. Van de Sint kregen we een chocoladeletter, die oma bij de bakker had besteld...... Letters van Droste want dat was het enige goede merk volgens oma. Wat ik toen wel gek vond was dat Sint soms al op ons stond te wachten als wij weer naar huis gingen.....hoe kon hij nu weten dat wij even naar oma en opa waren?? ;-)
Ik zie oma nog iedere zaterdag op haar fiets, door weer en wind naar de bushalte fietsen om vervolgens met de bus naar tante Mien te gaan. De tweeling-zus van oma die in een verzorgingshuis lag vanwege haar nier ziekte.......als twee druppels water leken de zussen op elkaar. Na het overlijden van tante Mien zei oma tegen mij dat er ook een stukje van haar gestorven was, haar verdriet van toen ben ik nooit vergeten.....en zo vliegen de leuke, gezellige, lachwekkende en ook verdrietige herinneringen door mijn hoofd.

Ik zie ons nog samen staan bij de kist, toen opa was zo heel onverwachts was overleden en vergeet nooit meer dat ze zei..... Nu wil ik ook niet meer verder.... Dat gebeurde niet, integendeel u bent er nog steeds. Mijn oma, zo aanwezig, zo heel speciaal, zo eigenwijs maar ook zo lief.

Inmiddels woont oma in een verpleeghuis, waarvan ik weet dat ze daar helemaal niet wil zijn, ze is wat dement maar soms ook zo ontzettend helder en heel erg scherp..............
Lieve oma, hoe dubbel het ook voelt, ik hoop dat u nog heel lang bij ons zult zijn.

Linda - 04 oktober 2006 05:59

reactie[s]

Sanne(wanne) - 04 oktober 2006 08:07

Sandra - 04 oktober 2006 08:18

Sandra - 04 oktober 2006 09:10

wies - 04 oktober 2006 11:15

Helma - 04 oktober 2006 11:28

barbara - 04 oktober 2006 13:16

Gadisa - 04 oktober 2006 13:20

paola - 04 oktober 2006 14:42

Jolanda en Marnix - 04 oktober 2006 19:40

Kees - 04 oktober 2006 20:39

Renesmurf - 04 oktober 2006 22:01

Mutipetuti - 04 oktober 2006 23:07

astrid - 05 oktober 2006 12:00

Nelleke - 05 oktober 2006 12:33

Plato - 05 oktober 2006 13:06

karin - 05 oktober 2006 13:09

Petra - 05 oktober 2006 15:17

Ster - 05 oktober 2006 18:20

jo-Ann - 06 oktober 2006 10:05

Ivonne - 06 oktober 2006 20:44