« Op hol, | index | Gezellig..... »
Hoe het verder ging....
Tjonge dat was me het weekje wel zeg, veel pijn, ik kon me bijna niet bewegen en mijn bed uit komen was bijna onmogelijk en als klap op de vuurpijl ook nog eens veel rolstoel ellende. Nadat mijn stoel dinsdag eventjes opgehaald zou worden (2 uurtjes werden een hele dag) kwam hij terug en hoe...Ik had een goede stoel in geleverd, ook al was hij dan op hol geslagen, alles werkte prima en ik kreeg een stoel terug die zelfs in zijn hoogste stand nog langzamer reed, dan een slak kruipt. Na weer gebeld te hebben, kwam er een monteur, maar ze begrepen er niets van en kwamen tot de conclussie dat er nieuwe onderdelen besteld moesten worden. Die kwamen naturulijk vrijdag pas aan het einde van middag pas binnen .... ach ja het zal ook eens mee zitten.... Maar maandagochtend zou ik de eerste zijn. Nu weet ik niet hoe laat ze daar beginnen hoor, maar ze waren er pas om 11.00 uur....na bijna een uur kwam de monteur met een sip gezicht weer binnen, wat ik al dacht kwam uit. Het probleem was er nog steeds, alles was doorgemeten, alle kabels waren goed, kortom alles was prima in orde dus er waren geen nieuwe onderdelen nodig ...... We zaten nog even te praten want ik had nog een vraag....nou zeg ik... kan het niet aan die veer liggen die C (hoofd van de werkplaats) strakker heeft gezet? De monteur keek me aan alsof hij het in keulen hoorde donderen, hij wist daar niets van. Om een lang verhaal kort te maken.... dát was inderdaad het probleem en na tien minuten was mijn stoel weer in orde.....Het is maar goed dat die man, die ervoor gezogrd heeft dat mijn stoel amper nog kon rijden, niet voor mij stond want ik was zo boos. Het was namelijk een onderdeel van mijn stoel wat pas goed afgesteld was, en waar niet meer aangkomem mocht worden. Toch denk ik dat ik daar best kan gaan werken, dit is namelijk al de derde keer dat ik zelf met de oplossing moet komen, maar gelukkig werkt er ook één goede monteur. Helemaal klaar is het nog niet, er gaat nog een klachten brief uit en weet ik dus nog steeds niet waarom mijn stoel op hol is geslagen. Het enige antwoord wat ik krijg is.... dat het wel eens kan gebeuren....ja lekker dan .... dus ook naar de leverancier Permobil gaat een brief. Zo was het een week met lichamelijke- en rolstoel ellende.
Weet je ...... ik snap één ding niet, waarom mensen die met rolstoelen werken er geen verstand van hebben...het is namelijk niet de eerste keer dat dit gebeurdt en ik ben ook de enige niet met zoveel pech.
Maar goed genoeg gezeurd, ik probeer het naast me neer te leggen en het vertrouwen in mijn stoel is weer aardig terug. Ondanks alles Ik heb me prima vermaakt hoor deze week, veel gerust, veel pillen geslikt 
en veel tv gekeken en gelezen, hihi als ik niet zo'n pijn had gehad was het een heerlijke week geweest. Deze week doe ik nog wel rustig aan maar helemaal niets doen, dát redt ik niet nog een week.
Linda - 17 oktober 2006 16:51
reactie[s]
Wat heb ik een bewondering voor je, Linda! Dat je zo positief kan blijven. En misschien moet je eens solliciteren bij die rolstoelwerkplaats als adviseuse... ;-) Ik hoop dat je de rest van deze week wat beter gaat. Met je pijn en je rolstoel.
Sandra - 17 oktober 2006 19:20
Wat een pech zeg.... 
Daar wordt je niet vrolijk van.... 
....
Fijn dat je toch weer wat vertrouwen hebt in je rolstoel....
Doe het nog maar even lekker rustig aan deze week....
Ivonne - 17 oktober 2006 20:45
aanklagen die lui!! *springt op de barricaden*
Jolanda en Marnix - 17 oktober 2006 21:01
Zoiets mag gewoon niet gebeuren, en daarna ook nog zulke slechte service zeg, schande!
Schrijf maar een pittige brief!
Renesmurf - 17 oktober 2006 23:55
ha
wat ze hebben bij die bedrijven weet ik niet, maar ze weten meer niet dan wel..
en daar lig/zit je dan met je goede gedrag als klant...
Gelukkig heb je je vertrouwen wel weer aardig terug.
helemaal rustig lukt je dan niet, maar pas wel op jezelf..
doei doei lieve groetjes Jo-Ann
jo-Ann - 18 oktober 2006 10:31
Dat is inderdaad ombegrijpelijk. Ik heb bij een paar gemeenten als WVG consulente gewerkt en bij eentje, kregen we zelf ook "les"in het omgaan met scootermobielen, rolstoelen en aanpassingen in huis. Werkt heel verhelderend!
Fijn dat het nu wel weer iets beter met je gaat en dat je weer iets kunt gaan doen.
Ster - 18 oktober 2006 11:20
Sterkte ik leef met je mee.
Brillie - 18 oktober 2006 23:07
wat een ellende he meid....diikk zoen!
paola - 18 oktober 2006 23:28
Het is ook overal het zelfde liedje. Zij moeten het weten maat weten het niet. Mijn liner werd meer dan 10 keer van top tot teen dooorgemeten en ik zij maar dat het de zwaartekrachtwas. nee hoor datkon niet. Wel dus. Die stoel kan niet gekanteld rijden en daar kwam ik zelf achter. Niet kantelen een goed rijdende stoel gekanteld rijden, één doffe gevaarlijke ellende.
en verlopig heb ik nog steeds geen nieuwe
overal het zelfde liedje
wij zitten er mee!!!
Zou dar nou nergens iets zijn waar je daarmee terecht kan, zoalng mag zoiets toch niet duren?
Sandra - 19 oktober 2006 02:05
RADAR of KASSA,schrijf daar eens naar.
Vaak als bedrijven daar met negatieve publiciteit geconfronteerd worden,weten ze niet hoe gauw ze wel de goede spullen kunnen leveren.
Of anders de RIJDENDE RECHTER.
Mutipetuti - 19 oktober 2006 21:47
In de tijd dat ik met verstandelijk gehandicapten werkte die ook rolstoelafhankelijk waren, sommigen met compleet gevormde kuipen, viel het me ook al op. Gekke is dat alle oude karren het beste bleven presteren, alle nieuwe hypermoderne karren bleven maar vreemd doen. En ze snapte er soms geen drol van ...... En dan heb ik het over hooguit 7 jaar geleden ...
Sis - 24 oktober 2006 15:56