Soms....
Soms zijn er van die dagen dat het gewoon niet wil, dat je wel wilt maar gewoon niet kan en daar dan ook nog eens ontzettend de balen van hebt.
Soms zijn er van die dagen dat het binnen nog donkerder is dan buiten en dat je het lichtknopje maar niet kan vinden.
Soms zijn er van die dagen dat je alleen maar kan piekeren en pijn kan voelen.
Soms ........ Vul zelf maar in, we hebben allemaal wel eens zo'n lijstje.
Zo'n dag was vandaag, ik wilde van alles maar niets lukte, ik had veel pijn, was moe en ik had de balen. Maar op donkere dagen is er ook een lichtpuntje al moet je dat soms zoeken, maar soms komen die lichtpuntjes ook zomaar op je weg, zoals me vandaag gebeurde. Er kwam een pakje uit Thailand met, allemaal leuke varkentjes.....
Er zitten zelfs varkentjes bij die ik zelf moet maken......
Ook al neemt dit alle pijn en vermoeidheid niet weg, het maakt dat er weer een lichtpuntje is en uit evaring weet ik dat als ik weer een lichtpuntje zie, ik het lichtnopje ook wel weer zal vinden.......dus mochten jullie me niet zien....ik ben het lichtknopje aan het zoeken........ 
Ieder weekend weer...
Het is weer weekend en dat betekend voor mij dat het weer tijd is om mijn wekelijkse kaartjes te schrijven. Iedere week schrijf ik een aantal kaarten naar familie, vrienden en kennissen. Door de week schrijf ik ook best veel kaarten en brieven maar dat heeft te maken met mijn postcrossing hobby. In het weekend schrijf ik kaarten naar mensen die jarig zijn, ziek zijn, zomaar of omdat ze wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken, ik kan altijd wel een reden bedenken om iemand een kaartje te sturen. Het is altijd een heel ritueel als ik met mijn kaarten bezig ben:
Op deze manier heb ik alles bij de hand en en is het makkelijk zoeken. Na het zoeken van de kaarten en het schrijven van de adressen ga ik op bed de kaarten schrijven. Als laatste plak ik er nog stickers op en is alles klaar voor verzending. Zo heb ik een hobby die heel erg leuk is om te doen en die ook andere plezier bezorgd (althans dat hoop ik ). Nog een fijn weekend allemaal.
Weer samen thuis......
Porky en ik zijn gelukkig weer thuis. Gisteren ben ik na 11 dagen thuis gekomen uit het ziekenhuis en vanmiddag is Porky thuis gebracht en zijn we weer lekker samen. De tijd in het ziekenhuis is goed verlopen, al was het lichamelijk erg zwaar. De medicatie die ik heb gekregen is echt zwaar en of het wat gedaan heeft kan ik nog niet echt zeggen, het heeft nog tijd nodig om door te werken, maar van pijnvermindering is nog geen sprake. Het resultaat is wel dat ik verschrikkelijk moe ben van de behandeling en de vele slapeloze nachten en ik heb dan ook de opdracht gekregen om veel te rusten en niets te doen, nou ik kan je wel vertellen dat ik niet eens iets anders kan. Over 6 weken moet ik weer terug komen bij de arts en dan gaan we verder overleggen, maar de kans is erg groot dat er nog een zelfde behandeling zal volgen, maar dat is voor latere zorg. We zijn weer lekker thuis en eerst ga ik 11 dagen knuffelen inhalen en Porky is het daar helemaal mee eens heb ik al gemerkt. Toen hij thuis kwam was het even een paar minuten rond lopen en om zich heen kijken, daarna was het weer als altijd en ging hij eten en kwam gelijk bij mij op bed liggen om lekker te knuffelen en te slapen. Hij heeft het weer erg naar zijn zin gehad op zijn logeeradres en daar ben ik zo blij mee, hij is ook veel minder van slag dan de vorige keer....kortom we zijn weer thuis!. Tot later, ik kom binnenkort weer bij iedereen langs.
Ziekenhuis.......
Na leuke dagen volgen soms ook minder leuke dagen en daar sta ik nu voor. Woensdag moet ik weer voor 10 dagen naar het Juliana ziekenhuis hier in Apeldoorn. Dit keer geen behandelingen voor de Posttraumatische Dystrofie, omdat dit de vorige keer niets geholpen heeft en er gewoon niets meer is wat voor mij geschikt is. Maar omdat de pijn, veroorzaakt door de PD en de lichamelijke problemen die ik heb, zo heftig is en maar blijft toenemen heb ik samen met de arts besloten om te gaan voor een pijnbestrijdings behandeling. Deze behandeling, die wordt gegeven door middel van een infuus, wordt vaker voorgeschreven bij PD patiënten en de ene patiënt heeft er veel baat bij, de andere patiënt minder en een andere patiënt weer helemaal niet. Wat het bij mij zal doen is van te voren niet te vertellen, ik hoop natuurlijk dat het goed uit zal pakken, maar ik moet er ook rekening mee houden dat het minder of niets zal zijn en dat is niet gemakkelijk.
Porky gaat ook logeren, hij gaat naar vrienden van mij, waar hij de vorige keer ook is geweest en daar heeft hij het heel goed naar zijn zin gehad, maar ik vind het verschrikkelijk om hem weer achter te laten.
Al zie ik erg tegen deze ziekenhuis opname op, ik heb hier heel bewust voor gekozen omdat het zo ook niet te doen is, dus ga ik woensdag met volle moed het ziekenhuis in. Dat is de reden dat ik even afwezig ben en ik meld me weer als ik weer thuis ben, tot later.
Gezellig......
Vandaag was een feestje, niet alleen omdat ik mijn verjaardag nog eens heb gevierd, maar omdat Gadisa en Jos hier waren. Het was een super gezellige dag en we hebben heel wat afgekletst en gelachen. Af en toe verdween Gadies een beetje uit zicht en dan zag ik haar zo zitten en rondlopen....
Maar Gadies was niet de enige die door het huis liep om foto's te maken, ook Jos heeft heel wat afgelopen.....
Maar het echte fotomodel van vandaag was....
Ze hebben allebei zulke mooie foto's van mijn vriendje gemaakt dat het een hele klus zal worden om uit te zoeken welke ik allemaal ga laten afdrukken en hier ga plaatsen, maar dat komt nog wel. Het was een geweldige dag, een dag met een sterretje en heel veel knuffels.
Linda - zondag 3 februari, 2008
7 Knorretjes