« Ziekenhuis deel 2.... | index | update Linda »
Ziekenhuis deel 3
Nog even en ik kan een heel boek schrijven over alle ziekenhuis toestanden hier want helaas is het nog lang niet voorbij. De operatie is nu 3 weken geleden en het was erg zwaar en pijnlijk wat dankzij een morfine infuus wel bestreden werd gelukkig, maar niet kunnen draaien, overal hulp bij nodig hebben valt niet mee. Gelukkig mocht ik toch op de afgesproken datum naar huis en toen begon het pas. Omdat de draden waar de leads met elektrodes aan zitten, onder de huid getunneld zijn naar de batterij, die in mijn rechterheup zit, dus niet mogen verschuiven kun en mag je veel bewegingen niet maken en dat valt niet mee als je zo'n doe het zelver bent als ik ;-) maar de pijn weerhield me wel van gekke dingen doen hoor. Helaas bleek ik de eerste week thuis koorts te hebben dus extra ziekenhuis bezoekjes volgden met als gevolg een zware dosis antibiotica....nou ik denk dat een ieder die wel eens antibiotica geslikt heeft weet hoe je je dan voelt. Maar dat was niet het enige, waar ik al die tijd zo bang voor ben geweest is toch gebeurd...de grote wond op mijn heup schoot los en daar ging ik weer...Hoe vaak ik inmiddels in het ziekenhuis ben geweest weet ik niet, maar afgelopen vrijdag hebben de ze de wond weer verdoofd en op 2 plekken dicht gehecht...de wond was zo diep dat het niet anders kon en nu moet het van binnenuit dicht gaan groeien....Leuker kunnen ze het blijkbaar niet maken want komende week mag ik dus weer 2x voor controle en zo zullen er nog vele bezoekjes volgen volgens de arts.
Over de werking van de stimulator kan ik nog niet veel zeggen. De napijn die ik heb van de operatie en de open wond overheersen alles maar zolang ik nog steeds heerlijke warme handen en voeten heb ben ik ervan overtuigd dat de stimulator zijn werk doet en wacht ik op de andere goede dingen die vast komen gaan.
Ondanks alles waren er ook veel fijne momenten, de lieve kaartjes en cadeautjes, de telefoontjes en sms-jes die ik kreeg, Porky die heerlijk knuffelig is ook al is hij dan weer een paar dagen ziek geweest. Hij heeft het heel erg fijn gehad op zijn logeer adres en dat doet zo goed. Hij liep daar rond of hij daar nooit was weggeweest , heerlijk zo'n beest. Daar komt als extra lichtpuntje bij dat het nu echt mijn tijd van het jaar is, mijn huis was weer helemaal in Halloween stijl versierd en inmiddels ben ik al druk bezig met de voorbereidingen voor de Kerst .....hihi de eerste nieuwe kerstmannen zijn al gekocht en daar gaat komende tijd vast nog meer bij komen :-) Vorige week vrijdag was een bijzondere dag. Vrienden gingen trouwen en ik kon daar niet heen en dat vond ik echt heel erg. Maar op de dag van het trouwen kreeg ik een bloemist aan de deur en die bracht een hele mooie vaas met daarin een heel bijzonder boeketje met een lief kaartje...Dat was van het bruidspaar, ik kan wel zeggen dat de tranen me over de wangen liepen.... zo was ik er toch een beetje bij en dat werd versterkt toen ik via de mail een foto kreeg en zag hoe mooie ze waren....nog steeds staat het boeketje naast me te schitteren.
Het is niet zo dat ik helemaal niets doe hoor, natuurlijk lig ik wel de hele dag op bed en heb ik meer hulp nodig dan anders, ik doe nog steeds dingen die ik leuk vind al is het wel wat beperkt.... kaartjes schrijven, mijn huis gezellig maken met kaarsjes en andere dingen, Pory knuffelen en ook mijn huishouden gaat door. Op internet ben ik nog niet heel veel te vinden, dat komt wel weer en dan kom ik natuurlijk weer bij jullie langs.. Ik wil nog even zeggen dat ik heel dankbaar ben, dankbaar voor al die mensen die aan me denken, me helpen en voor me zorgen op welke manier dan ook....daardoor word een moeilijke periode als dit, draagbaar en blijven de lichtpuntjes om me heen schitteren.
Het boeket......
Linda - 01 november 2009 17:19
reactie[s]
Ik vind het knap dat je dankbaar bent, ik zou woendend zijn.
Maar daar schiet je niks mee op natuurlijk.
Hou je maar vast aan de leuke dingen!
Sterkte daarmee.
Renesmurf - 01 november 2009 23:28
@Rene: Nou ik ben ook echt wel eens woedend hoor en dan knal ik echt even los....maar dat kost zoveel energie en het helpt me niets, dus probeer ik de lichtpuntjes maar te zien en die zijn er gelukkig veel en dat maakt dankbaar in plaats van boos...
Linda - 02 november 2009 16:05
Hai Lin,
Ik las op je blog dat het je allemaal niet meezit. Ik ben momenteel geveld door een griep-achtig gebeuren, dus kan niet bij je op bezoek komen, je hebt zo al ellende genoeg, dacht ik zo.
Heel veel sterkte en geniet van je kerst-spulletjes en de voorbereidingen voor de kerst. Ik denk aan je hoor!
Liefs en een dikke knuffel,
je truffeltje
Truffeltje - 02 november 2009 17:01
Dank je wel voor één van die kaartjes die je al afziend hebt geschreven. Mijn jarige heksje was er blij mee. Ze zag de envelop en zei gelijk dat het van jou kwam.
Jetje - 02 november 2009 19:36
Ik heb bewondering voor de manier waarop je je er doorheen slaat Lind@, petje af!!!
En het boeket is schitterend, wat een lieve vrienden.
Geef Porky een knuffel van me en heel veel sterkte.
Dikke zoen voor jou 
Joos - 02 november 2009 21:13
Hopelijk gaat het vanaf nu alleen nog maar goed. Het zal jou toch ook wel eens een keertje mee gaan zitten!Heel veel sterkte en een dikke kus.
Ster - 05 november 2009 06:58
precies waar je bang voor was :(
laat het nu maar de goede kant op gaan, 't heeft lang genoeg geduurd!
dikke kus Lin
Gadisa - 06 november 2009 13:47
Ah meis, het zit je even niet mee he?! Ik hoop echt oprecht dat het binnenkort allemaal weer goed komt en je echt profijt mag gaan hebben van alle ontberingen die je de laatste tijd hebt moeten doorstaan.
Knuffel voor jou en voor het lieve poezenbeest!
Marieke
Marieke - 15 november 2009 12:53