Eindelijk Lente...

Het heeft even geduurd, maar nu is het dan eindelijk lente en ik heb er nog nooit zo naar uitgekeken als dit jaar. Meestal kan de winter mij niet lang genoeg duren maar nu kon de lente niet snel genoeg beginnen. Het heeft ook even geduurd voor ik weer een logje schreef...ik wil wel, maar iedere keer als ik voor het scherm zit dan klap ik dicht. Mijn log is zo verbonden met Porky, die ik zo verschrikkelijk mis, dat schrijven gewoon nog niet luktel, maar dat komt wel weer en het zijn gewoon zware maanden geweest.
Zoals jullie weten is in November mijn neurostimulator verwijderd vanwege een open wond en een heftige infectie. Nou inmiddels ben ik weer bij de specialist geweest en hoopte te horen wanneer ik weer een nieuwe zou krijgen...Nou dat werd een grote tegenvaller. Niet dat ik geen neurostimulator meer krijg hoor, dat wel , alleen moet ik even wachten tot na 8 Oktober.....Want ja het ziekenfonds betaalt er maar 1 per jaar en of je nu pijn hebt of niet dat maakt allemaal niet uit, je krijgt hem gewoon niet...Ja, je krijgt hem wel als je eerst eventjes € 36.000, 00 op tafel ligt.... nou laat ik dat nu net niet in mijn portemonnee hebben zitten......Ik ben echt laaiend geweest en heel erg verdrietig, ik vind het zo oneerlijk, Ik kon er niets aan doen dat het niet goed ging met de wond en dat ik een infectie kreeg en nu voelt het of ik daarvoor gestraft word...ik ben duidelijk niet veel waard...het gaat ze niet om de mens bij de zorgverzekering maar om het geld, dat blijkt maar weer eens. Kortom nu moet ik dus wachten tot na 8 oktober....Nou en als je dan bedenkt dat ik zo had gehoopt dat ik door de neurostimulator wat minder pijn zou krijgen en ik dus ook wat beter de zomer door zou kunnen komen......ja dan moet je wel even slikken en het verwerken en je doelen bij stellen.
De specialist vind het zelf ook heel erg vervelend en heeft een brief geschreven naar de zorgverzekeraar, maar ook hij kan niets veranderen, want ook het ziekenhuis wil de stimulator niet plaatsen en wachten tot ze het vergoed krijgen in Oktober....en zo voel je je dus duidelijk aan de kant gezet....zoek het maar uit en kom in Oktober maar terug. Dat wil niet zeggen dat de arts er niet voor me als er wat is, maar hij heeft heel duidelijk aan gegeven dat hij nu even niets voor me kan doen dus komt het erop neer dat ik het zelf maar moet uitzoeken.....Tja dat gaat nogal makkelijk als je zoveel pijn hebt...en zo had ik ook nog eens veel om over na te denken.

Dat wil niet zeggen dat ik in een hoekje heb zitten kniezen, al was het echt niet gemakkelijk, maar ik ben op mijn manier bezig gebleven, al ben ik niet erg veel in weblogland geweest, maar ook dat komt wel weer....In het najaar was ik al begonnen om mijn huisje te veranderen en daar ben ik na mijn verjaardag in Januari mee verder gegaan. Ook zijn we druk aan het opruimen gegaan en ik heb verbaasd gekeken hoeveel spullen ik had en hoeveel er weg kon. Alles wat nog goed was gaat met de ouders van een vriendin mee naar rommelmarkt, zo heeft een ander er ook nog wat aan. Het leuke van spullen weg doen is dat er ook weer ruimte is voor nieuwe spulletjes :-) die ik dan ook gekocht heb (wat is internet dan handig). Mijn woonkamer is echt veranderd en dat voelt goed, nu nog even geduld hebben tot ze komen schilderen en behangen en dan is alles helemaal klaar.
Een logje schrijven stond al die tijd op mijn lijstje met dingen die ik nog wilde doen, maar het lukte gewoon niet, net als heel veel anderen dingen die niet lukten en nog steeds niet lukken. Ook heb ik er even aan gedacht om te stoppen, maar dat voelt niet goed, dus ga ik gewoon verder.....Hoe? Dat zal de tijd wel uitwijzen en zo zijn de eerste maanden van het jaar al voorbij en zitten we weer in de lente...en ik hoop dat we een heerlijke lente zullen krijgen, niet te warm, maar wel met heel veel zonneschijn.

Linda - woensdag 24 maart, 2010
9 Knorretjes