« En toen..... | index | PASEN 2010.... »
Eindelijk Lente...
Het heeft even geduurd, maar nu is het dan eindelijk lente en ik heb er nog nooit zo naar uitgekeken als dit jaar. Meestal kan de winter mij niet lang genoeg duren maar nu kon de lente niet snel genoeg beginnen. Het heeft ook even geduurd voor ik weer een logje schreef...ik wil wel, maar iedere keer als ik voor het scherm zit dan klap ik dicht. Mijn log is zo verbonden met Porky, die ik zo verschrikkelijk mis, dat schrijven gewoon nog niet luktel, maar dat komt wel weer en het zijn gewoon zware maanden geweest.
Zoals jullie weten is in November mijn neurostimulator verwijderd vanwege een open wond en een heftige infectie. Nou inmiddels ben ik weer bij de specialist geweest en hoopte te horen wanneer ik weer een nieuwe zou krijgen...Nou dat werd een grote tegenvaller. Niet dat ik geen neurostimulator meer krijg hoor, dat wel , alleen moet ik even wachten tot na 8 Oktober.....Want ja het ziekenfonds betaalt er maar 1 per jaar en of je nu pijn hebt of niet dat maakt allemaal niet uit, je krijgt hem gewoon niet...Ja, je krijgt hem wel als je eerst eventjes € 36.000, 00 op tafel ligt.... nou laat ik dat nu net niet in mijn portemonnee hebben zitten......Ik ben echt laaiend geweest en heel erg verdrietig, ik vind het zo oneerlijk, Ik kon er niets aan doen dat het niet goed ging met de wond en dat ik een infectie kreeg en nu voelt het of ik daarvoor gestraft word...ik ben duidelijk niet veel waard...het gaat ze niet om de mens bij de zorgverzekering maar om het geld, dat blijkt maar weer eens. Kortom nu moet ik dus wachten tot na 8 oktober....Nou en als je dan bedenkt dat ik zo had gehoopt dat ik door de neurostimulator wat minder pijn zou krijgen en ik dus ook wat beter de zomer door zou kunnen komen......ja dan moet je wel even slikken en het verwerken en je doelen bij stellen.
De specialist vind het zelf ook heel erg vervelend en heeft een brief geschreven naar de zorgverzekeraar, maar ook hij kan niets veranderen, want ook het ziekenhuis wil de stimulator niet plaatsen en wachten tot ze het vergoed krijgen in Oktober....en zo voel je je dus duidelijk aan de kant gezet....zoek het maar uit en kom in Oktober maar terug. Dat wil niet zeggen dat de arts er niet voor me als er wat is, maar hij heeft heel duidelijk aan gegeven dat hij nu even niets voor me kan doen dus komt het erop neer dat ik het zelf maar moet uitzoeken.....Tja dat gaat nogal makkelijk als je zoveel pijn hebt...en zo had ik ook nog eens veel om over na te denken.
Dat wil niet zeggen dat ik in een hoekje heb zitten kniezen, al was het echt niet gemakkelijk, maar ik ben op mijn manier bezig gebleven, al ben ik niet erg veel in weblogland geweest, maar ook dat komt wel weer....In het najaar was ik al begonnen om mijn huisje te veranderen en daar ben ik na mijn verjaardag in Januari mee verder gegaan. Ook zijn we druk aan het opruimen gegaan en ik heb verbaasd gekeken hoeveel spullen ik had en hoeveel er weg kon. Alles wat nog goed was gaat met de ouders van een vriendin mee naar rommelmarkt, zo heeft een ander er ook nog wat aan. Het leuke van spullen weg doen is dat er ook weer ruimte is voor nieuwe spulletjes :-) die ik dan ook gekocht heb (wat is internet dan handig). Mijn woonkamer is echt veranderd en dat voelt goed, nu nog even geduld hebben tot ze komen schilderen en behangen en dan is alles helemaal klaar.
Een logje schrijven stond al die tijd op mijn lijstje met dingen die ik nog wilde doen, maar het lukte gewoon niet, net als heel veel anderen dingen die niet lukten en nog steeds niet lukken. Ook heb ik er even aan gedacht om te stoppen, maar dat voelt niet goed, dus ga ik gewoon verder.....Hoe? Dat zal de tijd wel uitwijzen en zo zijn de eerste maanden van het jaar al voorbij en zitten we weer in de lente...en ik hoop dat we een heerlijke lente zullen krijgen, niet te warm, maar wel met heel veel zonneschijn.
Linda - 24 maart 2010 17:07
reactie[s]
Wat een ellende allemaal, Linda!
Ik vind het heel erg dat zorgverzekeraars alleen maar naar het geld lijken te kijken. Wachten tot oktober! dat is een eeuwigheid.
Logisch dat je Porky heel erg mist, jouw leven was zo lang verbonden met het zijne.
Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen en hoop dat het herinrichten van je huis je een beetje kan afleiden.
Jeanne - 25 maart 2010 06:54
Lieve Linda, wat een pech... verdriet en frustraties. En toch zet je door he? Niet alles lukt, en je knalt voortdurend tegen alle beperkingen en tegenslagen aan, maar toch vind je de moed om je huis aan te pakken. heel begrijpelijk want je huis is de weerspiegeling van je innerlijk (vind ik dan he?). Je ruimt op, plaatst nieuwe dingen en dat ga je van binnen ook voelen. Ik heb respect voor je! Dat je niet zoveel op het web bent wil niet zeggen dat we jou vergeten hoor. Je hoort dan wel niet zoveel van me, maar ik ben er wel. Heel veel sterkte dappere Linda! En een dikke knuffel!
Hanny - 25 maart 2010 08:30
Hoi Linda.
Wat een domper, zeg! En ik kan me dan wel voorstellen dat je er geen drie per jaar mag, maar die operatie is uiteindelijk niet gelukt als je het zo bekijkt. Dan moet ie toch over. En kunnen ze die "oude"neurostimulator dan niet nog een keer gebruiken? Of is dat nou een kwestie van niet steriel,of zo? Sterkte meid! Ik hoop dat er nog een tussenoplossing gevonden wordt want oktober duurt nog wel heel erg lang!
Dinie - 25 maart 2010 09:24
@Dinie: Nee, er is zoals het er nu uitziet geen tussenoplossing, tenzij de zorgverzekering over zijn hart strijkt en die kans is ongeveer 0. Nee de oude stimulator is niet meer te gebruiken, het was niet meer steriel en door de heftige infectie ook nog eens besmet...de arts zei letterlijk na de operatie:"we hebben een nieuwe auto in de prullenbak gegooid" er zit echt niets anders op dan wachten....helaas...
Linda - 25 maart 2010 14:31
Wat fijn Linda, dat ik je weer kan lezen! Ik heb veel aan je gedacht, maar begrijp helemaal dat je even geen inspiratie had na het grote verlies van Porky.
Wat een stom gedoe zeg met die neurostimulator; het voelt niet echt alsof het welzijn van iemand voorop staat bij zo'n houding van de verzekeraar.
Fijn dat je in ieder geval een frisse wind door je huis hebt laten waaien, het kan soms goed zijn ook voor je innerlijk :)
Liefs, Marieke
Marieke - 25 maart 2010 20:24
Als je nou de koningin was, die zou elke dag wel zo`n dure operatie mogen.
En toch zijn er nog steeds voorstanders van het koningshuis.
Maar goed, ik gun het je wel, maar je moet maar een hoop geduld hebben, helaas.
Sterkte er mee.
Renesmurf - 26 maart 2010 20:39
Ha, Linda, we hadden al gemaild... Die frisse wind in je huis herken ik...
Ot heeft er zin in :-)
Sandra - 26 maart 2010 23:33
effe rondgesnuffelt en lieve groetjes achterlatend...dappere meid!
Isa :D
Isa - 28 maart 2010 23:16
Hoi Linda
Is inmiddels je huis al helemaal geschilderd en behangen?
De lente lijkt nu voor jou ideaal te zijn. Lekker zonnetje en niet te warm.
Je vroeg om het adres. Hij staat ook in een logje, maar hier heb je hem alvast.
VU Medisch Centrum
Sabine Steeman, afdeling 9B
Postbus 7057
1007 MB Amsterdam
En als je ons thuisadres wilt hebben mag dat natuurlijk maar die zet ik niet hier op.
neer.
Ik kijk even of je een emaillink hebt en dan stuur ik hem wel daarheen.
Dinie - 14 april 2010 11:18