Eindelijk...............

Maandag was het dan zover, ze zouden met mijn 'nieuwe' bed komen.....In tegenstelling tot de vorige keer, toen ze lekker op tijd waren, waren ze er nu pas halverwege de middag, maar goed dat mag de pret niet drukken. Nou ja pret......dat was het niet. Zelden heb ik zulke onprofessionele mensen over de vloer gehad.... Ze belden aan en toen ze maar niet boven kwamen heb ik even met de intercom gekeken wat ze aan het doen waren (de intercom kijkt namelijk uit op de voordeur van het gebouw)...en toen zag ik dat ze het bed uit elkaar aan het halen waren. Vreemd dat het bed al in elkaar gezet was, want volgens mij kun je bijna geen enkele woning binnen met een al in elkaar gezet bed...maar goed.......Dit duurde wel een half uur en eenmaal boven bleven ze maar heen en weer lopen om alle onderdelen hier naar binnen te krijgen, blijkbaar hebben ze nog nooit van een karretje gehoord. Als laatste kwamen ze met een matras aan zetten, en dat heb ik niet nodig, ik heb immers een aangepast matras en dat had ik al doorgegeven, dus hup daar gingen ze weer naar beneden en kon ik nog langer wachten. Na veel gedoe hadden ze het bed dan in elkaar gezet en even leek het of ze weer een verkeerd bed bij zich hadden.......Maar gelukkig, dit keer hadden ze wel het goede bed bij zich met de juiste functie erop....Alles bij elkaar zijn ze wel 2 uur bezig geweest en toen ze weg waren leek mijn huis wel ontploft en het bed stond ook nog niet eens op de goede plaats. Ik was dus niet echt blij, ook al was het dan wel het goede bed. Overal werd moeilijk over gedaan en toen ze eerst mijn oude bed niet mee wilde nemen terwijl dat wel de afspraak was, dacht ik even dat ik gek werd. Het is weer een heel verhaal maar ik heb een ander bed, geen nieuw bed hoor, het is een her-verstrekking maar het bed ziet er wel goed uit, de functie waar het om gaat werkt prima, al ben ik nog niet helemaal tevreden. Het bed staat namelijk niet zo stabiel als mijn vorige bed, dus daar moet ik nog even over bellen, want ja een wiebelend bed is ook niet wat.
Kortom het heeft even geduurd, maar ik heb het goede bed....maar ik begrijp zo'n bedrijf echt niet die mensen aan het werk heeft die werkelijk niet weten waar ze het over hebben, die totaal niet weten wat de functies van een bed kunnen zijn en die zo te werk gaan dat het gewoon een aanfluiting is.Daarom ga ik hier toch nog mee aan de slag. Want weet je, ik trek mijn mond wel openen vraag dingen als iets me niet aanstaat of als iets niet goed is, maar er zijn ook mensen die dat niet kunnen of niet durven en die zitten dan wel met de ellende en daarom ga ik hier toch over bellen of schrijven.
Maar ook al wiebelt het bed dan wat, ik ben echtl blij met mijn 'nieuwe' bed....Nu verder met de volgende aanvraag (een nieuw rolstoel kussen) want ja we moeten toch bezig blijven.

Linda - woensdag 23 februari, 2011
11 Knorretjes


Bed story......

Zo onderhand kan ik wel een boek schrijven over alle ellende die ik met mijn bedden heb gehad en nog is het verhaal niet ten einde. Vandaag zou namelijk een nieuwe bed komen en jullie raden het vast al....het bed kwam en het bed ging weer....Ook nu hadden ze een verkeerd bed bij zich....Dit keer was het een ander bedrijf, want het vorige bedrijf verstrekte geen bedden meer en zo kreeg ik dus een nieuwe machtiging van de zorgverzekeraar. Met die machtiging in de hand ben ik gelijk gaan bellen en heb verteld welk bed ik had en alles wat er bij hoort. Tot mijn grote verbazing werd ik al vrij snel gebeld dat ze vandaag om 9.00 uur het nieuwe bed zouden komen brengen. Om 8.00 uur stonden ze al voor de deur, beter te vroeg dan te laat, al lag ik nog lekker te slapen, en toen bleek dus dat het weer een verkeerd bed was.....Na heel wat heen en weer gebel hebben ze het bed dus weer meegenomen en ik kreeg een telefoonnummer waar ik mee kon gaan bellen....Nou dat heb ik net gedaan en nadat ik voor de zoveelste keer alle gegevens door had gegeven werd me beloofd dat het goed zou komen....... Nou en dit bedrijf lijkt woord te houden, want terwijl ik dit logje aan het typen was ging de telefoon en belde ze al terug met de mededeling dat ze net zo'n bed als deze hebben staan......dus met een beetje geluk heb ik met een week of 2 een ander bed met de juiste functies, zou het dan toch nog goed komen? Ik hoop het zo en het zou ook erg fijn zijn want de operatie staat inmiddels gepland voor donderdag 17 maart en omdat ik daarna toch alleen maar kan liggen zou het fijn zijn als ik het goede bed heb met de juiste functies. Duimen jullie mee dat het nu echt een keer goed komt?

Linda - maandag 14 februari, 2011
8 Knorretjes


Weer een operatie......

Tja, daar zat ik dan afgelopen donderdag, afwachtend wat de specialist te zeggen zou hebben en dat was helaas geen goed nieuws. De elektroden van de neurotstimulator zijn allebei behoorlijk ver gezakt en zitten dus niet meer op de goede plek en dat is dus de reden dat ik niets van het heel apparaat merk.......Ik wist al wel dat er iets niet klopte en dat er één elektrode gezakt was al bekend maar dat ze allebei gezakt waren was nieuw. De arts zei nog dat dat niet vaak gebeurd, nou daar heb ik wat aan. Ik was er helemaal klaar mee en had er natuurlijk al veel over nagedacht en voor mij was het klaar en mijn reactie was dan ook, haal alles er maar uit. Want dat gedeelte van de operatie wat nu dus over moet is het zwaarste en pijnlijkste gedeelte en dat wil ik niet nog eens doormaken, dat trek ik echt niet. Na veel gepraat en alle mogelijkheden te hebben besproken kwam de specialist met een andere optie. Naast de plaatselijke verdoving, krijg ik er nu een extreem sterke pijnstiller bij, waardoor ik er niet echt bij ben op de momenten dat het niet hoeft, maar op het moment dat de elektroden getest moeten worden stopt dat medicijn even, en ben ik ook gelijk weer alert zodat ik aan kan geven waar ik de prikkels voel, want dat is het belangrijkste gedeelte van de operatie. Ook heeft hij toegezegd dat er een betere pijnbestrijding na de operatie zal zijn, want dat was de vorige keer ook niet optimaal. Tja wat doe je dan? Alles beter dan alleen maar plaatselijke verdoving en dus heb ik ja gezegd tegen deze operatie.

Het voelt heel dubbel, want weet je, ik heb geen keus.. Als ik deze operatie niet doe, en alles eruit laat halen dan heb alles voor niets doorstaan en zal de vraag altijd blijven of deze operatie wel wat gedaan zou hebben en ik wil mezelf niet verwijten dat ik niet alles heb gedaan wat mogelijk is. Garanties kan de arts niet geven en het wil niet zeggen dat als de elektrodes weer goed liggen ik er wel baat bij heb, maar het is de moeite waard, ik wil alles wat ik tot nu toe heb moeten ondergaan en doorstaan niet voor niets gedaan hebben...maar oh wat zie ik er verschrikkelijk tegen op. Wanneer de operatie is weet ik nog niet, daar ga ik morgen over bellen......De specialist gaf nog wel aan dat hij nog nooit een patiënt heeft gehad die zoveel pech heeft met het plaatsen van een neurstimulator en hij zei dat ik patent op pech heb....Tja daar was ik onderhand ook al wel achter, het is maar goed dat je niet alles van te voren weet....en zo wacht ik weer op een operatie, ik ga er voor, maar dat het zwaar zal worden dat is een ding wat zeker is, maar ook hier kom ik weer door, dat moet gewoon.

Linda - zondag 6 februari, 2011
7 Knorretjes